stent uwalniający paklitaksel

Stent uwalniający paklitaksel (ang. paclitaxel-eluting stent, PES) to rodzaj stentu wykorzystywanego w kardiologii interwencyjnej, pokrytego polimerem zawierającym lek cytostatyczny – paklitaksel. Tego typu stenty należą do grupy stentów uwalniających leki (ang. drug-eluting stents, DES), które zostały opracowane w celu zapobiegania restenozie, czyli ponownemu zwężeniu naczynia po angioplastyce.

Paklitaksel jest lekiem przeciwnowotworowym z grupy taksanów, który w stentach wieńcowych wykorzystywany jest ze względu na swoje właściwości antyproliferacyjne. Lek ten hamuje podział komórek mięśni gładkich naczyń, zapobiegając nadmiernemu rozrostowi neointimy i w konsekwencji restenozie. Uwalnianie paklitakselu ze stentu następuje stopniowo, w kontrolowany sposób, co zapewnia miejscowe działanie leku bezpośrednio w ścianie naczynia.

Stenty uwalniające paklitaksel wykazują istotną redukcję częstości restenozy w porównaniu do stentów metalowych (BMS), jednak wiążą się z potencjalnie zwiększonym ryzykiem późnej i bardzo późnej zakrzepicy w stencie. Z tego powodu pacjenci po implantacji PES wymagają przedłużonej podwójnej terapii przeciwpłytkowej. Obecnie stenty uwalniające paklitaksel są rzadziej stosowane niż nowsze generacje DES wykorzystujące inne substancje aktywne, takie jak sirolimus, everolimus czy zotarolimus.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl