diafanoskopia

Diafanoskopia, znana również jako prześwietlanie lub transiluminacja, to metoda diagnostyczna polegająca na prześwietlaniu tkanek miękkich za pomocą źródła światła. Technika ta wykorzystuje zdolność tkanek do przepuszczania światła, co pozwala na ocenę ich struktury wewnętrznej bez inwazyjnej ingerencji.

W praktyce klinicznej diafanoskopia znajduje zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny. W pediatrii jest stosowana do diagnostyki wodogłowia u niemowląt poprzez prześwietlenie czaszki. W okulistyce służy do badania przedniego odcinka oka, w tym rogówki i soczewki. W otolaryngologii wykorzystywana jest do oceny zatok przynosowych, gdzie zaciemnienie podczas prześwietlenia może sugerować obecność płynu lub zmiany patologiczne.

Zaletą diafanoskopii jest jej nieinwazyjność, brak narażenia pacjenta na promieniowanie jonizujące oraz możliwość szybkiego wykonania badania. Ograniczeniem metody jest jej zmniejszona skuteczność u osób z ciemniejszą karnacją lub grubszą tkanką podskórną. Współcześnie diafanoskopia jest często uzupełniana lub zastępowana przez bardziej zaawansowane techniki obrazowania, jednak w niektórych sytuacjach klinicznych pozostaje cennym narzędziem diagnostycznym pierwszego rzutu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl