środek sklerotyzujący

Środek sklerotyzujący to substancja chemiczna stosowana w medycynie do wywoływania kontrolowanego stanu zapalnego i włóknienia w określonych tkankach. Mechanizm działania polega na uszkodzeniu śródbłonka naczyń, co prowadzi do lokalnego stanu zapalnego, a następnie do włóknienia i obliteracji naczynia lub jamy.

W praktyce klinicznej środki sklerotyzujące znajdują zastosowanie głównie w leczeniu żylaków kończyn dolnych (skleroterapia), żylaków przełyku, hemoroidów oraz w leczeniu torbieli. Najczęściej stosowane substancje to polidokanol, sól sodowa tetradecylosiarczanu (STS), jodek potasu, alkohol absolutny oraz etanolamina.

Zabieg skleroterapii polega na wprowadzeniu środka sklerotyzującego bezpośrednio do światła naczynia lub jamy torbieli pod kontrolą USG lub endoskopu. Po podaniu dochodzi do uszkodzenia śródbłonka, adhezji ścian naczynia i jego stopniowego włóknienia, co prowadzi do zamknięcia światła naczynia.

Pomimo wysokiej skuteczności, stosowanie środków sklerotyzujących wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak miejscowe reakcje zapalne, martwica tkanek, zakrzepica żył głębokich, reakcje alergiczne czy zatorowość płucna. Dlatego kluczowy jest właściwy dobór pacjentów, precyzyjne wykonanie zabiegu oraz odpowiednie postępowanie pozabiegowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl