klasa Child-Pugh
Klasa Child-Pugh to powszechnie stosowany system oceny służący do określania stopnia niewydolności wątroby u pacjentów z marskością. Opracowana w latach 60. XX wieku, klasyfikacja ta opiera się na pięciu klinicznych i laboratoryjnych parametrach: stężeniu bilirubiny i albuminy w surowicy, czasie protrombinowym, obecności wodobrzusza oraz encefalopatii wątrobowej.
System przydziela od 1 do 3 punktów dla każdego parametru, a suma punktów pozwala zakwalifikować pacjenta do jednej z trzech klas: A (5-6 punktów), B (7-9 punktów) lub C (10-15 punktów). Klasa A oznacza dobrze skompensowaną marskość z niskim ryzykiem śmiertelności, klasa B wskazuje na umiarkowaną dekompensację, a klasa C sygnalizuje zaawansowaną niewydolność wątroby z wysokim wskaźnikiem śmiertelności.
Klasyfikacja Child-Pugh jest kluczowym narzędziem prognostycznym stosowanym przy kwalifikacji pacjentów do transplantacji wątroby oraz przy planowaniu leczenia chorób wątroby. Pomaga również w ocenie ryzyka operacyjnego, modyfikacji dawkowania leków metabolizowanych przez wątrobę oraz przewidywaniu przeżywalności pacjentów z marskością wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Abiraterone Sandoz 500 mg
Octan abirateronu jest szybko przekształcany in vivo do abirateronu, silnego inhibitora biosyntezy androgenów, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym około 2 godziny po podaniu doustnym na czczo. Wchłanianie abirateronu jest silnie zależne od obecności pokarmu, co powoduje nawet 10-krotne zwiększenie AUC i 17-krotne zwiększenie Cmax przy podaniu z posiłkiem, zwłaszcza bogatym w tłuszcze. Z tego względu zaleca się przyjmowanie leku co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku, a tabletki należy połykać w całości popijając wodą. Abirateron wykazuje bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza (99,8%) oraz dużą objętość dystrybucji (~5630 l), co wskazuje na szeroką dystrybucję w tkankach obwodowych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, obejmując sulfuryzację, hydroksylację i utlenianie, z dominującymi metabolitami siarczanem abirateronu i siarczanem N-tlenku abirateronu, stanowiącymi po około 43% całkowitej promieniotwórczości. Okres półtrwania u zdrowych osób wynosi około 15 godzin, a wydalanie odbywa się głównie z kałem (88%), z czego 55% stanowi niezmieniony octan abirateronu, a 22% abirateron.
AUC, biodostępność, biosynteza androgenów, biotransformacja, dystrybucja w tkankach obwodowych, hepatotoksyczność, hydroksylacja, hydroliza, klasa Child-Pugh, krańcowe stadium choroby nerek, narażenie na abirateron, objętość dystrybucji, octan abirateronu, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, rak gruczołu krokowego, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, stężenie w osoczu, sulfuryzacja, utlenianie, wiązanie z białkami osocza, wolna frakcja leku, zaburzenie czynności wątroby