proksymalna część kości ramiennej

Proksymalna część kości ramiennej, zwana także bliższym końcem kości ramiennej, stanowi kluczowy element anatomiczny kończyny górnej. W jej skład wchodzi głowa kości ramiennej (caput humeri), szyjka anatomiczna (collum anatomicum), guzek większy (tuberculum majus), guzek mniejszy (tuberculum minus) oraz bruzda międzyguzkowa (sulcus intertubercularis).

Głowa kości ramiennej ma kształt półkuli i łączy się z panewką łopatki, tworząc staw ramienny. Guzki większy i mniejszy stanowią miejsca przyczepu mięśni obręczy barkowej, w tym mięśni rotatorów. Bruzda międzyguzkowa zawiera ścięgno głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia.

Złamania proksymalnej części kości ramiennej stanowią około 5% wszystkich złamań i występują najczęściej u osób starszych z osteoporozą. Klasyfikacja tych złamań według Neera uwzględnia przemieszczenie czterech głównych fragmentów: głowy kości, guzka większego, guzka mniejszego oraz trzonu. Leczenie może być zachowawcze lub operacyjne, zależnie od stopnia przemieszczenia i stabilności złamania.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Osteosarcoma – Patofizjologia i mechanizm

Osteosarcoma (OS) jest najczęstszym pierwotnym złośliwym nowotworem kości, występującym głównie u dzieci i młodzieży w okresie intensywnego wzrostu kości, zwłaszcza w obszarach metafizarnych kości długich. Patogeneza OS jest wieloczynnikowa i obejmuje wysoką niestabilność genomową, aneuploidię, liczne aberracje chromosomowe oraz deregulację genów supresorowych nowotworów, takich jak TP53 (mutacje w 22% przypadków) i RB1. Nowo odkryty mechanizm chromotrypsji typu LTA, obecny w około 50% przypadków osteosarcoma wysokiego stopnia złośliwości, prowadzi do utraty TP53 i amplifikacji genów onkogennych. Kluczowe szlaki sygnałowe zaangażowane w rozwój i progresję OS to Wnt/β-katenina, Notch, PI3K/Akt/mTOR, TGF-β/Smad, MAPK oraz Hedgehog, które regulują proliferację, różnicowanie, migrację i przeżycie komórek nowotworowych. Ponadto, mikrośrodowisko guza, w tym czynniki wzrostu (TGF, IGF, CTGF), cytokiny prozapalne (IL-6, TNF-α) oraz angiogeneza indukowana przez VEGF, odgrywają istotną rolę w patogenezie i przerzutowaniu osteosarcoma.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, anoikis, chromotrypsja, czynnik proangiogenny, dysfagia, dystalna część kości udowej, ferroptoza, gen supresorowy nowotworu, immunogenna śmierć komórkowa, immunogenność, komórki mezenchymalne, macierz pozakomórkowa, metaloproteinaza macierzy, mikroRNA, mikrośrodowisko guza, mutacja punktowa, niestabilność genomu, nowotwór złośliwy kości, osteoliza, proksymalna część kości piszczelowej, proksymalna część kości ramiennej, szlak Notch, szlak PI3K/AKT, szlak TGF-β, szlak Wnt, utrata heterozygotyczności, VEGF
Leksykon chorób i schorzeń
Osteosarcoma – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Osteosarcoma, najczęstszy pierwotny złośliwy nowotwór kości u dzieci, młodzieży i młodych dorosłych, lokalizuje się głównie w metafizach kości długich kończyn, zwłaszcza w okolicy kolana. Charakteryzuje się agresywnym przebiegiem i wczesnym tworzeniem przerzutów, głównie do płuc. Leczenie wymaga podejścia multimodalnego, łączącego chemioterapię (stosowaną neoadiuwantowo i adiuwantowo) oraz zabieg chirurgiczny (oszczędzający kończynę lub amputację). Kluczowa jest kompleksowa ocena pielęgniarska obejmująca ocenę bólu (lokalizacja, charakter, nasilenie), funkcji kończyny, stanu skóry, obecności obrzęku, a także aspektów psychospołecznych, takich jak poziom lęku, depresji i wsparcie społeczne. Monitorowanie powikłań leczenia, w tym mielosupresji, infekcji, uszkodzeń narządów (nerki, wątroba, serce), neurotoksyczności i objawów przerzutów, jest niezbędne dla optymalizacji opieki.
amputacja kończyny, ból fantomowy, centralny dostęp żylny, cewnik centralny, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, cisplatyna, diagnoza pielęgniarska, doksorubicyna, dolegliwość bólowa, dystalna część kości udowej, ifosfamid, immunosupresja, kardiotoksyczność, lek cytostatyczny, małopłytkowość, metafiza kości długiej, metastazektomia płucna, metotreksat, mielosupresja, mukozytis, nefrotoksyczność, neuropatia, neurotoksyczność, objaw neurologiczny, operacja oszczędzająca kończynę, opieka paliatywna, osteosarcoma, ototoksyczność, pierwotny nowotwór złośliwy kości, port naczyniowy, proksymalna część kości piszczelowej, proksymalna część kości ramiennej, przerzut do płuc, radioterapia paliatywna, schemat chemioterapii, terapia multimodalna, zabieg chirurgiczny, zespół wielodyscyplinarny, złamanie patologiczne

proksymalna część kości ramiennej

Powiązane wpisy

Osteosarcoma – Patofizjologia i mechanizm

Osteosarcoma – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka