miotła zbożowa

Miotła zbożowa (łac. Apera spica-venti) to jednoroczny chwast z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), powszechnie występujący na polach uprawnych, szczególnie w zbożach ozimych. Stanowi istotny problem agronomiczny ze względu na silną konkurencję o składniki odżywcze, wodę i światło, co może prowadzić do znacznego obniżenia plonów roślin uprawnych.

Charakterystyczną cechą miotły zbożowej jest wiecha o długości 10-30 cm, luźna i rozpierzchła, przypominająca kształtem miotłę. Roślina osiąga wysokość 30-100 cm i wytwarza duże ilości nasion (do 2000 z jednej rośliny), które zachowują zdolność kiełkowania przez kilka lat. Kłoski są jednokwiatowe, a plewy nierówne, błoniaste z długą ością.

Z medycznego punktu widzenia miotła zbożowa może być źródłem alergenów pyłkowych, przyczyniając się do sezonowych objawów alergicznych u osób uczulonych. Pyłek trawy może wywoływać alergiczny nieżyt nosa, zapalenie spojówek, a u osób z astmą – zaostrzenie objawów choroby. W rolnictwie zwalczanie tego chwastu wymaga stosowania herbicydów, co może mieć pośrednie implikacje zdrowotne związane z pozostałościami środków ochrony roślin w żywności.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl