terapia łysienia
Terapia łysienia obejmuje różnorodne metody leczenia utraty włosów, dostosowane do typu łysienia i jego przyczyn. Najczęściej stosowane są metody farmakologiczne, takie jak minoksydyl (do stosowania miejscowego) oraz finasteryd (doustny), który hamuje działanie enzymu 5-alfa-reduktazy, przekształcającego testosteron w dihydrotestosteron (DHT) – hormon odpowiedzialny za miniaturyzację mieszków włosowych w łysieniu androgenowym.
W terapii łysienia stosuje się również mezoterapię skóry głowy, polegającą na wstrzykiwaniu substancji aktywnych (witamin, mikroelementów, peptydów) bezpośrednio w skórę głowy, co stymuluje pracę mieszków włosowych. Terapia osoczem bogatopłytkowym (PRP) wykorzystuje koncentrat płytek krwi pacjenta, zawierający czynniki wzrostu, które po wstrzyknięciu w skórę głowy pobudzają regenerację tkanek i wzrost włosów.
Nowoczesne metody terapii łysienia obejmują także niskoenergetyczną terapię laserową (LLLT), która stymuluje komórki macierzyste mieszków włosowych, oraz przeszczep włosów technikami FUT (Follicular Unit Transplantation) lub FUE (Follicular Unit Extraction). W przypadkach łysienia wywołanego chorobami autoimmunologicznymi, infekcjami czy zaburzeniami hormonalnymi, kluczowe jest leczenie choroby podstawowej pod nadzorem dermatologa lub endokrynologa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Piloxidil 20 mg/ml
Produkt leczniczy Piloxidil zawiera minoksydyl w stężeniu 20 mg/ml i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę głowy u dorosłych pacjentów w wieku 18-65 lat z łysieniem. Zalecana dawka to 1 ml (5 naciśnięć pompki) aplikowana dwa razy na dobę, z około 12-godzinnym odstępem, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 2 ml. Preparat należy nanosić na suchą skórę głowy w miejscach dotkniętych wypadaniem włosów, delikatnie rozprowadzając opuszkami palców, unikając intensywnego wcierania. Po aplikacji konieczne jest dokładne umycie rąk, a mycie włosów i skóry głowy powinno nastąpić nie wcześniej niż po 4 godzinach od podania leku. Piloxidil zawiera także glikol propylenowy (0,15 ml/ml) i etanol (0,7 ml/ml), co może mieć znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa terapii u poszczególnych pacjentów.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nezyr 1 mg
Finasteryd, będący inhibitorem 5α-reduktazy typu II, wykazuje selektywne działanie hamujące przekształcanie testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT), co jest kluczowe w patogenezie łysienia androgenowego u mężczyzn. W trzech badaniach klinicznych z udziałem 1879 mężczyzn w wieku 18-41 lat, stosowanie finasterydu w dawce 1 mg przez okres do 5 lat wykazało istotną poprawę gęstości włosów, potwierdzoną metodami ilościowymi (średni wzrost o 88 włosów na 5,1 cm² po 2 latach i 38 włosów po 5 latach) oraz oceną fotograficzną i kliniczną. W grupie placebo obserwowano natomiast postępującą utratę włosów (redukcja o 50 włosów po 2 latach i 239 po 5 latach). Stabilizację utraty włosów potwierdzono u 90-93% pacjentów leczonych finasterydem, a subiektywna ocena pacjentów wskazywała na poprawę wyglądu i gęstości włosów. W badaniu dotyczącym łysienia czołowo-środkowego, po 12 miesiącach terapii odnotowano wzrost liczby włosów o 49 (5%) na 5,1 cm² w porównaniu do placebo.
4-azasteroid, 5α-reduktaza typu II, dihydrotestosteron, enzym 5α-reduktaza, finasteryd, inhibitor 5α-reduktazy, liczba plemników, łysienie androgenowe, łysienie androgenowe u kobiet, łysienie czołowo-środkowe, łysienie typu męskiego, łysienie wierzchołka głowy, mieszek włosowy, miniaturyzacja mieszków włosowych, morfologia plemnika, objętość ejakulatu, parametr nasienia, płodność, ruchliwość plemników, substancja farmakologiczna, terapia łysienia, testosteron