deplecja katecholamin
Deplecja katecholamin to stan zmniejszenia lub wyczerpania zapasów neurotransmiterów katecholaminowych w organizmie, głównie adrenaliny, noradrenaliny i dopaminy. Te kluczowe neuroprzekaźniki są syntetyzowane w rdzeniu nadnerczy, niektórych neuronach ośrodkowego układu nerwowego oraz w zakończeniach nerwowych układu współczulnego.
Klinicznie deplecja katecholamin objawia się osłabieniem, zmęczeniem, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz zaburzeniami termoregulacji. Stan ten może być wynikiem długotrwałego stresu, stosowania niektórych leków (np. rezerpiny, inhibitorów MAO), chorób neurodegeneracyjnych (choroba Parkinsona), a także schorzeń nadnerczy (choroba Addisona).
W diagnostyce deplecji katecholamin wykorzystuje się pomiary stężenia katecholamin i ich metabolitów w osoczu oraz w dobowej zbiórce moczu. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować suplementację prekursorów katecholamin (L-DOPA), leki sympatykomimetyczne oraz terapię choroby podstawowej. W ciężkich przypadkach może być konieczne doraźne podawanie amin presyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Symtrend 6,25 mg
Karwedylol, będący substratem i inhibitorem glikoproteiny-P, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współpodawanie z digoksyną zwiększa jej stężenie w osoczu o około 15%, co wymaga monitorowania ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Ryfampicyna obniża stężenie karwedylolu o około 70% przez aktywację glikoproteiny-P, co może osłabić efekt hipotensyjny leku. Amiodaron zmniejsza klirens S-karwedylolu, zwiększając ryzyko bradykardii i innych zaburzeń rytmu serca. Cyklosporyna wykazuje wzrost stężenia w surowicy po rozpoczęciu terapii karwedylolem, co u około 30% pacjentów wymaga redukcji dawki o około 20%. Fluoksetyna powoduje stereoselektywną inhibicję metabolizmu karwedylolu, zwiększając AUC enancjomeru R+ o 77%, jednak bez istotnych klinicznie działań niepożądanych. Współstosowanie z lekami przeciwcukrzycowymi nasila ryzyko hipoglikemii, a z lekami powodującymi zatrzymanie wody i sodu (NLPZ, estrogeny, kortykosteroidy) może osłabić działanie przeciwnadciśnieniowe karwedylolu.
amiodaron, antagonista wapnia, azotan, beta-adrenolityk, beta-agonista, biodostępność leku, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, cyklosporyna, CYP2C9, CYP2D6, deplecja katecholamin, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, działanie hipoglikemiczne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, enancjomery karwedylolu, ergotamina, fluoksetyna, glikoproteina p, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, karwedylol, klonidyna, lek blokujący przewodzenie nerwowo-mięśniowe, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rezerpina, ryfampicyna, werapamil, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego