ciężkie zaburzenie funkcji wątroby

Ciężkie zaburzenie funkcji wątroby to stan kliniczny charakteryzujący się znacznym upośledzeniem zdolności wątroby do pełnienia swoich podstawowych funkcji metabolicznych, detoksykacyjnych i syntetycznych. Stan ten może być konsekwencją przewlekłych chorób wątroby (marskość, przewlekłe zapalenie), ostrego uszkodzenia (ostre zapalenie wątroby, zatrucia) lub niewydolności narządu w przebiegu chorób systemowych.

Diagnostyka ciężkiego zaburzenia funkcji wątroby opiera się na badaniach laboratoryjnych (podwyższone poziomy aminotransferaz, bilirubiny, zaburzenia parametrów krzepnięcia, hipoalbuminemia), obrazowych oraz histopatologicznych. Klinicznie objawia się żółtaczką, encefalopatią wątrobową, zaburzeniami krzepnięcia, wodobrzuszem, zespołem wątrobowo-nerkowym oraz nadciśnieniem wrotnym z jego powikłaniami.

Leczenie ciężkiego zaburzenia funkcji wątroby wymaga kompleksowego podejścia zależnego od etiologii. Obejmuje terapię przyczynową, jeśli to możliwe, oraz leczenie podtrzymujące funkcje narządu. W przypadkach nieodwracalnego uszkodzenia rozważa się przeszczepienie wątroby. Kluczowe znaczenie ma wczesna identyfikacja pacjentów z ryzykiem progresji do niewydolności wątroby oraz odpowiednie postępowanie zapobiegające dekompensacji funkcji narządu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl