potencjały wywołane wzrokowo

Potencjały wywołane wzrokowo (Visual Evoked Potentials, VEP) to obiektywna metoda diagnostyczna, rejestrująca bioelektryczną odpowiedź kory wzrokowej mózgu na bodziec świetlny. Jest to nieinwazyjna technika elektrofizjologiczna, pozwalająca na ocenę funkcjonalnej integralności drogi wzrokowej – od siatkówki, przez nerw wzrokowy, do pierwszorzędowej kory wzrokowej.

Badanie VEP znajduje zastosowanie w diagnostyce chorób demielinizacyjnych (szczególnie stwardnienia rozsianego), nowotworów uciskających drogi wzrokowe, zaburzeń widzenia o niejasnej etiologii oraz ocenie funkcji wzrokowych u pacjentów niezdolnych do współpracy. Podczas badania rejestruje się odpowiedź mózgu na określony bodziec wzrokowy – najczęściej wykorzystuje się wzór szachownicy (pattern VEP), rzadziej błysk świetlny (flash VEP).

W interpretacji VEP uwzględnia się głównie latencję fali P100 (czas od podania bodźca do wystąpienia dodatniego wychylenia) oraz amplitudę odpowiedzi. Wydłużenie latencji powyżej normy sugeruje demielinizację, podczas gdy obniżenie amplitudy wskazuje na uszkodzenie aksonalne. Typowym objawem w stwardnieniu rozsianym jest jednostronne wydłużenie latencji P100, nawet przy braku klinicznych objawów uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Choroby siatkówki – Diagnostyka i diagnoza

Choroby siatkówki, takie jak retinopatia cukrzycowa (DR), retinopatia wcześniaków (ROP) oraz zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), stanowią istotne zagrożenie dla widzenia, prowadząc do znacznej utraty wzroku lub ślepoty. Diagnostyka opiera się na kompleksowym badaniu okulistycznym, w tym badaniu dna oka z rozszerzeniem źrenicy, oraz zaawansowanych technikach obrazowania, takich jak optyczna koherentna tomografia (OCT) o rozdzielczości około 6 μm, angiografia fluoresceinowa (FA), angiografia indocyjaninowa (ICG), autofluorescencja dna oka (FAF), OCT-angiografia (OCTA) i ultrasonografia oka. Badania elektrofizjologiczne (ERG, mfERG, EOG, VEP) oraz testy funkcjonalne, np. test siatki Amslera i perymetria komputerowa, uzupełniają diagnostykę, pozwalając na ocenę funkcji siatkówki i pola widzenia. W przypadku chorób dziedzicznych siatkówki (IRD) kluczowe jest wykonanie badań genetycznych (sekwencjonowanie pojedynczych genów, panele genowe, WES, WGS) oraz poradnictwo genetyczne, co umożliwia potwierdzenie diagnozy, ocenę ryzyka rodzinnego oraz kwalifikację do terapii genowych, np. voretigene neparvovec-rzyl (Luxturna) dla mutacji RPE65.
angiografia fluoresceinowa, angiografia indocyjaninowa, autofluorescencja dna oka, badanie dna oka, badanie genetyczne, badanie okulistyczne, choroba siatkówki, dystrofia siatkówki, dziedziczna choroba siatkówki, elektrookulografia, elektroretinografia, głęboka sieć neuronowa, konwolucyjna sieć neuronowa, mikroaneuryzmat, nabłonek barwnikowy siatkówki, naczyniówka, nadciśnienie tętnicze, neowaskularyzacja, neowaskularyzacja podsiatkówkowa, niedobór witaminy A, obrzęk plamki żółtej, OCT angiografia, odwarstwienie siatkówki, optyczna koherentna tomografia, plamka żółta, poradnictwo genetyczne, potencjały wywołane wzrokowo, retinopatia cukrzycowa, retinopatia wcześniaków, sekwencjonowanie eksomowe, sekwencjonowanie genomowe, siatkówka, ślepa plama, sucha postać AMD, sztuczna inteligencja w okulistyce, terapia genowa, test Amslera, ultrasonografia oka, wrodzona ślepota Lebera, wysiękowa postać AMD, zespół Ushera, zwyrodnienie barwnikowe siatkówki, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon chorób i schorzeń
Ślepota i utrata wzroku – Diagnostyka i diagnoza

Diagnostyka ślepoty i utraty wzroku opiera się na precyzyjnym wywiadzie medycznym oraz kompleksowym badaniu okulistycznym, obejmującym test ostrości wzroku (np. Snellena), badanie pola widzenia, ocenę reakcji źrenic, badanie dna oka oraz pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego. Klasyfikacja według WHO definiuje ślepotę jako ostrość wzroku ≤3/60 lub pole widzenia <10°, natomiast w USA "ślepota prawna" to ostrość wzroku ≤20/200 lub pole widzenia ≤20°. Zaawansowane metody diagnostyczne, takie jak OCT, angiografia fluoresceinowa, ERG, VEP czy MRI, pozwalają na dokładną ocenę struktur oka i dróg wzrokowych, co jest kluczowe w różnicowaniu przyczyn utraty wzroku, w tym chorób siatkówki, nerwu wzrokowego oraz ośrodkowego układu wzrokowego. Wczesne wykrycie i odpowiednia klasyfikacja upośledzenia wzroku umożliwiają wdrożenie skutecznego leczenia i rehabilitacji, co według WHO może zapobiec lub leczyć około 80% przypadków.
angiografia fluoresceinowa, badanie dna oka, choroba Stargardta, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dystrofia siatkówki, elektrookulogram, elektroretinogram, gonioskopia, jaskra, metamorfopsja, niedrożność tętnicy środkowej siatkówki, OCT angiografia, odwarstwienie siatkówki, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, optyczna koherentna tomografia, ostrość wzroku, perymetria, pole widzenia, potencjały wywołane wzrokowo, retinitis pigmentosa, retinopatia cukrzycowa, rezonans magnetyczny, sekwencjonowanie nowej generacji, ślepota czynnościowa, ślepota prawna, test Amslera, tonometria, ultrasonografia gałki ocznej, względny defekt aferentny źrenicy, zaćma, zapalenie nerwu wzrokowego, zwyrodnienie plamki żółtej

potencjały wywołane wzrokowo

Powiązane wpisy

Choroby siatkówki – Diagnostyka i diagnoza

Ślepota i utrata wzroku – Diagnostyka i diagnoza