wynicowanie pęcherza
Wynicowanie pęcherza moczowego (łac. exstrophia vesicae urinariae) to rzadka wada wrodzona układu moczowo-płciowego, polegająca na nieprawidłowym rozwoju przedniej ściany pęcherza moczowego i powłok brzusznych. W wyniku tego defektu tylna ściana pęcherza moczowego jest widoczna na powierzchni brzucha noworodka jako czerwona, śluzówkowa masa, z której nieustannie wycieka mocz.
Częstość występowania wynicowania pęcherza szacuje się na 1 na 10 000-50 000 żywych urodzeń, z przewagą u płci męskiej (stosunek 2:1 do 6:1). Wada ta często współistnieje z innymi nieprawidłowościami, takimi jak rozszczep spojenia łonowego, przepuklina pępkowa, wytrzewienie kloaki, deformacje narządów płciowych zewnętrznych oraz nieprawidłowości w obrębie górnych dróg moczowych.
Diagnostyka wynicowania pęcherza może być przeprowadzona już w okresie prenatalnym za pomocą badania ultrasonograficznego. Po urodzeniu rozpoznanie ustala się na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego. Leczenie jest zawsze chirurgiczne i obejmuje zamknięcie pęcherza, rekonstrukcję cewki moczowej, przednich ścian brzucha oraz ewentualną korektę współistniejących wad. Zabieg ten jest zazwyczaj wykonywany w pierwszych dniach życia dziecka.
Współczesne podejście terapeutyczne, oparte na wieloetapowej rekonstrukcji, znacząco poprawiło rokowanie i jakość życia pacjentów z tą wadą. Niemniej jednak, chorzy wymagają długoterminowej opieki urologicznej ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń układu moczowego, nietrzymania moczu oraz późniejszych problemów z płodnością.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wsteczny wytrysk – Etiologia i przyczyny
Wsteczny wytrysk (retrograde ejaculation) to patologiczne cofanie się nasienia do pęcherza moczowego podczas orgazmu, spowodowane dysfunkcją zwieracza pęcherza moczowego. Najczęstszą etiologią są zabiegi chirurgiczne w obrębie miednicy, zwłaszcza przezcewkowa resekcja prostaty (TURP) z ryzykiem 10-15%, prostatektomia oraz operacje szyi pęcherza moczowego. Inne przyczyny to neuropatie autonomiczne związane z cukrzycą, stwardnieniem rozsianym, chorobą Parkinsona, urazami rdzenia kręgowego (częstość 8-37%) oraz dysautonomią. Leki alfa-adrenolityczne (np. tamsulosin, silodosin), SSRI, leki przeciwpsychotyczne i inne mogą indukować wsteczny wytrysk poprzez wpływ na mięśnie szyi pęcherza lub układ nerwowy. Wrodzone anomalie anatomiczne, takie jak szeroka szyja pęcherza czy zastawki cewki tylnej, również predysponują do tego zaburzenia.
choroba Parkinsona, cystektomia, dysautonomia, ekstrofia pęcherza, imipramina, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, łagodny rozrost prostaty, lek alfa-adrenolityczny, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, limfadenektomia zaotrzewnowa, midodryna, mononeuropatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, neuropatia autonomiczna, niepłodność męska, polineuropatia czuciowo-ruchowa, prostatektomia, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, pseudoefedryna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stwardnienie rozsiane, suchy orgazm, udar mózgu, uraz rdzenia kręgowego, wsteczny wytrysk, wynicowanie pęcherza, zapłodnienie in vitro, zastawka cewki tylnej, zwieracz pęcherza - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherza moczowego – Etiologia i przyczyny
Rak pęcherza moczowego, głównie w postaci raka urotelialnego (około 90% przypadków), rozwija się w wyniku niekontrolowanego wzrostu komórek nabłonka przejściowego pęcherza moczowego, spowodowanego mutacjami genetycznymi, m.in. w genach TP53, RB1, FGFR3, PIK3CA, HRAS, KDM6A oraz mutacjami w genie TERT (obecnymi w około 70% przypadków). Najważniejszym modyfikowalnym czynnikiem ryzyka jest palenie tytoniu, które odpowiada za 30-65% przypadków i zwiększa ryzyko zachorowania 2-6-krotnie. Drugim istotnym czynnikiem jest ekspozycja zawodowa na aminy aromatyczne, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, rozpuszczalniki chlorowane, oleje mineralne, azbest i inne substancje, co stanowi 5-25% przypadków. Ryzyko wzrasta z wiekiem (średni wiek diagnozy około 73 lata), jest wyższe u mężczyzn (3-4-krotnie) oraz u osób rasy kaukaskiej. Przewlekłe zapalenia pęcherza, wcześniejsze leczenie radioterapią miednicy, stosowanie cyklofosfamidu oraz czynniki genetyczne (np. zespół Lyncha) również zwiększają ryzyko rozwoju nowotworu.
amina aromatyczna, arsen, cewnik moczowy, cyklofosfamid, delecja chromosomowa, gen supresorowy nowotworu, infekcja dróg moczowych, kamica pęcherza moczowego, komórka nowotworowa, kwas arystolochowy, nabłonek przejściowy, nawrót choroby, onkogen, otyłość, palenie tytoniu, pioglitazon, radioterapia miednicy, rak pęcherza moczowego, rak płaskonabłonkowy, rak urotelialny, schistosomatoza, środki ochrony osobistej, wielopierścieniowy węglowodór aromatyczny, wynicowanie pęcherza, zapalenie pęcherza moczowego, zespół Cowdena, zespół Lyncha