głuchota neurosensoryczna

Głuchota neurosensoryczna (odbiorczą) jest rodzajem niedosłuchu wynikającym z uszkodzenia struktur ucha wewnętrznego (ślimaka), nerwu słuchowego lub ośrodków słuchowych w mózgu. W przeciwieństwie do niedosłuchu przewodzeniowego, który dotyczy ucha zewnętrznego lub środkowego, głuchota neurosensoryczna wiąże się z zaburzeniem percepcji lub interpretacji dźwięków.

Etiologia głuchoty neurosensorycznej jest zróżnicowana i obejmuje czynniki wrodzone (genetyczne, infekcje wewnątrzmaciczne), nabyte (urazy akustyczne, ototoksyczność, infekcje poszczepienne) oraz związane z wiekiem (presbyacusis). W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania audiometryczne, w szczególności audiometria tonalna, która ukazuje typowy dla tego typu niedosłuchu spadek krzywej kostnej i powietrznej.

Leczenie głuchoty neurosensorycznej stanowi wyzwanie, ponieważ uszkodzenia komórek słuchowych są zazwyczaj nieodwracalne. Postępowanie terapeutyczne obejmuje stosowanie aparatów słuchowych, implantów ślimakowych w przypadkach głębokiego niedosłuchu oraz rehabilitację słuchową. Istotna jest wczesna diagnoza, szczególnie u dzieci, gdzie szybkie wdrożenie interwencji ma kluczowe znaczenie dla rozwoju mowy i funkcji poznawczych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Amikacin B.Braun 10 mg/ml

Amikacyna, aminoglikozyd o działaniu ototoksycznym, nefrotoksycznym oraz zdolności do blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, przy jednoczesnej terapii lekami o podobnej toksyczności oraz podczas długotrwałego leczenia lub przekraczania zalecanych dawek. Najczęstsze działania niepożądane obejmują ototoksyczność manifestującą się niedosłuchem wysokich częstotliwości, nefrotoksyczność z odwracalnymi zaburzeniami czynności nerek (m.in. wzrost stężenia kreatyniny, azotemia, albuminuria) oraz zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Rzadziej obserwuje się objawy neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, porażenia), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, eozynofilia), metaboliczne (hipomagnezemia), a także rzadkie przypadki uszkodzeń oka po nieprawidłowym podaniu do ciała szklistego.
antybiotyk aminoglikozydowy, badanie audiometryczne, bezdech, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ból stawów, eozynofilia, głuchota neurosensoryczna, hipomagnezemia, lekooporne bakterie, nadkażenie, nefropatia toksyczna, nefrotoksyczność, niedokrwistość, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, porażenie czynności oddechowej, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, szumy uszne, uszkodzenie kanalików nerkowych, uszkodzenie nerwu ślimakowego, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zawał siatkówki, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Topiramate Aurovitas 200 mg

Topiramate Aurovitas (topiramat) jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku został określony na podstawie badań klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 leczonych topiramatem i 929 placebo). Najczęściej występujące działania niepożądane (≥5% pacjentów) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, bradyphrenia, depresja, zaburzenia mowy, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, parestezje, senność, drżenia, zaburzenia widzenia (podwójne i nieostre widzenie), nudności, biegunka, zmęczenie, rozdrażnienie oraz utrata masy ciała. Poważne powikłania metaboliczne obejmują kwasicę metaboliczną, hipokaliemię, kwasicę hiperchloremiczną oraz hiperamonemię z ryzykiem encefalopatii, wymagające monitorowania biochemicznego. Zaburzenia psychiczne, w tym myśli i próby samobójcze, występują niezbyt często, ale stanowią istotne zagrożenie kliniczne.
afazja, amnezja, apatia, artralgia, badanie kliniczne, badanie z podwójnie ślepą próbą, bradykardia, bradykardia zatokowa, bradyphrenia, częstomocz, drgawki, duszność, duszność wysiłkowa, dysfagia, dysfunkcja seksualna, dyskinezy, dyzuria, encefalopatia, eozynofilia, głuchota neurosensoryczna, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, hipokinezja, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, jaskra, jaskra z zamkniętym kątem, kamica moczowodowa, kamica nerkowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, kwasica kanalikowa nerkowa, kwasica metaboliczna, lęk napadowy, letarg, leukopenia, limfadenopatia, łysienie, makulopatia, małopłytkowość, mania, myśli samobójcze, nadwrażliwość, napad grand mal, nefrokalcynoza, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, objawy grypopodobne, obrzęk alergiczny, obrzęk obwodowy, obrzęk spojówek, oczopląs, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezje, podwójne widzenie, polidypsja, rumień wielopostaciowy, skurcze mięśni, szumy uszne, tabletki powlekane, toksyczna nekroliza naskórka, topiramat, zaburzenia erekcji, zaburzenia kognitywne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia lękowe, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół móżdżkowy, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Topamax 100 mg

Ocena bezpieczeństwa topiramatu opiera się na analizie danych z badań klinicznych obejmujących 6958 pacjentów, w tym 3182 leczonych topiramatem oraz 929 placebo, w badaniach z podwójnie ślepą próbą, a także 2847 pacjentów w badaniach otwartych. Lek stosowany był w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość >5%) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, diplopia, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz utrata masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000), z uwzględnieniem zgłoszeń porejestracyjnych.
alergiczne zapalenie skóry, bradykardia zatokowa, dysfunkcja seksualna, dystonia, dyzestezja, encefalopatia, eozynofilia, głuchota neurosensoryczna, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomania, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, jaskra, kamica moczowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, napad padaczkowy częściowy, napady toniczno-kloniczne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, obrzęk spojówek, oczopląs, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezje, podwójne widzenie, polidypsia, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, przeczulica, spowolnienie psychoruchowe, topiramat, wada wrodzona, zaburzenia ekspresji werbalnej, zaburzenia kognitywne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół móżdżkowy, zespół Raynauda
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bramitob 300 mg/4 ml

Bramitob, zawierający tobramycynę w formie roztworu do nebulizacji, jest stosowany w terapii mukowiscydozy, jednak jego użycie wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, głównie ze strony układu oddechowego. Najczęściej obserwuje się kaszel i dysfonię, a także objawy takie jak zmniejszenie natężonej objętości wydechowej, duszność, rzężenia, krwioplucie oraz ból gardła. W badaniach klinicznych na 565 pacjentach odnotowano również przemijające szumy uszne u 3% leczonych, bez trwałej utraty słuchu w badaniu audiometrycznym. Rzadziej występują zawroty głowy, niedosłuch, głuchota neurosensoryczna, zakażenia grzybicze (w tym kandydoza jamy ustnej), bóle głowy, nudności, wysypki, osłabienie oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz, co może wskazywać na wpływ leku na funkcje wątroby.
aminotransferaza, badanie spirometryczne, ból gardła, ból głowy, ból mięśniowy, ból nadbrzusza, duszność, dysfonia, dyspnea, funkcja słuchu, głuchota neurosensoryczna, kandydoza jamy ustnej, kaszel, kaszel produktywny, krwioplucie, mukowiscydoza, natężona objętość wydechowa, niedosłuch, nudność, odkrztuszanie plwociny, ototoksyczność, polip nosa, przebarwienie plwociny, roztwór do nebulizacji, rzężenie, skurcz oskrzeli, ślinotok, szum uszny, tobramycyna, ucho środkowe, utrata słuchu, wysypka, zaburzenie równowagi, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zapalenie języka, zawrót głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Oritop 100 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu zostało potwierdzone w badaniach klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 leczonych topiramatem, 929 placebo) oraz 2847 pacjentów w badaniach otwartych. Lek stosowany jest w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gestauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (>5%, przewyższające placebo) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i nieostre widzenie, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
bradykardia zatokowa, choroba refluksowa, depresja, dysfunkcja seksualna, dyzuria, encefalopatia, głuchota neurosensoryczna, hiperamonemia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra, kamica nerkowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, nerkowa kwasica cewkowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, oczopląs, parestezja, profilaktyka migreny, rumień wielopostaciowy, teratogenność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, topiramat, zaburzenie erekcji, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Amikacin B.Braun 5 mg/ml

Amikacyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wykazuje działania niepożądane głównie ototoksyczne i nefrotoksyczne, a także może powodować blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Ryzyko tych działań wzrasta u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, stosujących inne leki o podobnej toksyczności lub przyjmujących amikacynę w dawkach przekraczających zalecenia. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najważniejszych objawów należą: nadkażenia bakteryjne i drożdżakowe (niezbyt często), niedokrwistość i eozynofilia (rzadko), reakcje anafilaktyczne (częstość nieznana), hipomagnezemia (rzadko), zawroty głowy, parestezje, drżenia i zaburzenia równowagi (rzadko), a także poważne powikłania okulistyczne po nieprawidłowym podaniu do ciała szklistego (rzadko). Ototoksyczność manifestuje się szumami usznymi, niedosłuchem i głuchotą neurosensoryczną, z uszkodzeniem nerwu ślimakowego rozpoczynającym się od wysokich częstotliwości.
albuminuria, amikacyna, aminoglikozyd, audiometria, azotemia, bezdech, blokada nerwowo-mięśniowa, ból głowy, ból stawów, drżenie, eozynofilia, erytrocyturia, głuchota, głuchota neurosensoryczna, gorączka, hiperkreatynemia, hipomagnezemia, hipotensja, kolonizacja bakteryjna, leukocyturia, nadkażenie, nefropatia toksyczna, nefrotoksyczność, nerw ślimakowy, niedokrwistość, niedosłuch, niewydolność oddechowa, nudności, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, parestezja, pokrzywka, porażenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skąpomocz, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, ślepota, świąd, szumy uszne, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zawał siatkówki, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Toramat 50 mg

Bezpieczeństwo stosowania topiramatu zostało potwierdzone w szerokich badaniach klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 na topiramacie, 929 na placebo) w 20 badaniach z podwójnie ślepą próbą oraz 2847 pacjentów w 34 badaniach otwartych. Lek stosowano w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (częstość >5%) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i niewyraźne widzenie, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
afazja, bezsenność, bradykardia, choroba refluksowa, częściowy napad padaczkowy, depresja, drgawki, dysestezja, dysfonia, dyskinezja, dystonia, encefalopatia, eozynofilia, głuchota neurosensoryczna, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, jadłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem, kamica moczowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, napad toniczno-kloniczny, napady lęku, nerkowa kwasica cewkowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedokrwistość, oczopląs, omamy, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezje, podwójne widzenie, profilaktyka migreny, przeczulica, topiramat, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia smaku, zapalenie naczyniowe, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół Lennoxa-Gestauta, zmniejszenie apetytu, zwyrodnienie plamki żółtej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Dailiport 5 mg

Takrolimus, stosowany w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Dailiport), jest silnym lekiem immunosupresyjnym, którego profil działań niepożądanych jest złożony i często trudny do jednoznacznego określenia ze względu na współistniejące choroby i politerapię. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to drżenie, zaburzenia czynności nerek, hiperglikemia, cukrzyca, hiperkaliemia, zakażenia oraz nadciśnienie tętnicze i bezsenność. Szczególnie istotne klinicznie są zakażenia oportunistyczne, takie jak zakażenia wirusem cytomegalii (CMV), nefropatia związana z wirusem BK oraz postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML) wywołana przez wirusa JC, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym niewydolności narządów i śmierci. Długotrwała immunosupresja zwiększa także ryzyko rozwoju nowotworów, w tym zaburzeń limfoproliferacyjnych związanych z EBV oraz nowotworów skóry.
agranulocytoza, bezsenność, cholestaza, choroba demielinizacyjna, choroba żylno-okluzyjna wątroby, cukrzyca, Dailiport, drżenie, encefalopatia, głuchota neurosensoryczna, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kardiomiopatia, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, kwasica metaboliczna, lek immunosupresyjny, martwica cewek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, nefropatia BK, neuropatia, neurotoksyczność, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wielonarządowa, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reakcja rzekomoanafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, ślepota korowa, takrolimus, wirus cytomegalii, wirus Epsteina-Barr, wirus JC, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie limfoproliferacyjne, zaburzenie psychotyczne, zaćma, zakażenie, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona