zmniejszenie apetytu
Zmniejszenie apetytu, określane medycznie jako anoreksja, to objaw charakteryzujący się obniżeniem lub utratą chęci przyjmowania pokarmów, niezwiązany z celowym ograniczaniem jedzenia jak w przypadku anorexia nervosa. Stan ten może występować przejściowo lub przewlekle i często towarzyszy różnym schorzeniom.
Etiologia zmniejszenia apetytu jest złożona i obejmuje czynniki psychogenne (depresja, stres, lęk), somatyczne (infekcje, choroby przewlekłe, nowotwory), jatrogenne (działania niepożądane leków) oraz fizjologiczne (procesy starzenia). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić choroby układu pokarmowego, endokrynologiczne, metaboliczne, infekcyjne oraz psychiczne.
Zmniejszenie apetytu może prowadzić do istotnych konsekwencji klinicznych, takich jak niedożywienie, utrata masy ciała, osłabienie odporności, pogorszenie rokowania w chorobach współistniejących czy zaburzenia elektrolitowe. Szczególnie niebezpieczne jest u pacjentów w wieku podeszłym oraz chorych onkologicznych, gdzie może być składową zespołu kacheksja-anoreksja.
Postępowanie kliniczne obejmuje diagnostykę przyczyny podstawowej, leczenie choroby pierwotnej oraz interwencje dietetyczne. W wybranych przypadkach stosuje się farmakoterapię stymulującą apetyt (octan megestrolu, dronabinol, kortykosteroidy), jednak zawsze z uwzględnieniem potencjalnych działań niepożądanych i indywidualnej oceny korzyści względem ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Sandoz 267 mg
Pirfenidon, stosowany w dawce 2 403 mg/dobę u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1 650 pacjentów oraz obserwacjach trwających do 10 lat. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Objawy te występują z częstością od bardzo często (≥ 1/10) do często (≥ 1/100 do < 1/10) i mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście wpływu na tolerancję leczenia i jakość życia pacjentów.
badanie kliniczne, biegunka, ból głowy, częstość występowania, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, fotoprotekcja, idiopatyczne włóknienie płuc, lek objawowy, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, pirfenidon, wysypka, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zmęczenie, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadomon 100 mg
W badaniach klinicznych leku Tadomon (tapentadol o przedłużonym uwalnianiu) najczęściej obserwowano działania niepożądane o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, głównie ze strony układu nerwowego i przewodu pokarmowego. Bardzo często występowały zawroty głowy, senność, ból głowy oraz nudności, natomiast często zgłaszano zaparcia, wymioty, lęk, dezorientację, świąd, wysypkę, zmniejszenie apetytu i hipotensję ortostatyczną. Niezbyt często pojawiała się depresja oddechowa, wymagająca natychmiastowej interwencji, a rzadko reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne. Objawy neurologiczne mogą zwiększać ryzyko upadków i zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów, co jest szczególnie istotne u osób starszych. Zaparcia wymagają profilaktyki środkami przeczyszczającymi, a nudności i wymioty mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.
ból głowy, depresja oddechowa, dezorientacja, duszność, halucynacje, hipotensja ortostatyczna, lęk, niedrożność jelit, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia koncentracji, zaburzenia snu, zaburzenia świadomości, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Evertas 9,5 mg/24 h
System transdermalny Evertas zawierający rywastygminę w dawkach 4,6 mg/24 h (plaster o powierzchni 4,6 cm² zawierający 6,9 mg substancji czynnej) oraz 9,5 mg/24 h (plaster o powierzchni 9,2 cm² zawierający 13,8 mg rywastygminy) jest stosowany w terapii otępienia typu alzheimerowskiego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra, manifestujące się łagodnym do umiarkowanego zaczerwienieniem, świądem i podrażnieniem, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności i wymioty, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Dane kliniczne pochodzące od 854 pacjentów w badaniach trwających 24-48 tygodni potwierdzają, że działania niepożądane mają charakter zależny od dawki, co wymaga stopniowego zwiększania dawki i monitorowania tolerancji leczenia.
bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, drżenie, enzym wątrobowy, funkcja poznawcza, kontaktowe zapalenie skóry, lęk, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, otępienie typu alzheimerowskiego, parametry wątrobowe, reakcja alergiczna skórna, reakcja skórna, rywastygmina, substancja czynna, system transdermalny, transaminaza, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zapalenie oskrzeli, zawrót głowy, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxyduo 40 mg + 20 mg
Oxyduo w dawce 40 mg oksykodonu chlorowodorku (36 mg oksykodonu) i 20 mg naloksonu chlorowodorku (21,8 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, odpowiadającego 18 mg naloksonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący liczne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), układu krążenia (dławica piersiowa, kołatanie serca, uderzenia gorąca), układu oddechowego (duszność, kaszel) oraz skóry (świąd, reakcje skórne, nadmierne pocenie się). Wśród działań o częstości niezbyt częstej wymienia się m.in. drgawki, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, uzależnienie), tachykardię, depresję oddechową, zaburzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia układu moczowo-płciowego (parcie na pęcherz, zatrzymanie moczu, zaburzenia erekcji). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia od oksykodonu, które może wystąpić nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych i jest zależne od indywidualnych czynników ryzyka, dawkowania oraz czasu terapii opioidami.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, choroba wieńcowa, depresja, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgania mięśni, drgawki, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmary senne, letarg, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niepokój ruchowy, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, osłabienie, parcie na pęcherz, reakcja skórna, senność, skurcz mięśni, stan euforii, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, uzależnienie od leku, wyciek wodnisty z nosa, wymioty, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, wzdęcie brzucha, zaburzenia erekcji, zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia mowy, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, ziewanie, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Klobazam – Działania niepożądane
Klobazam, substancja czynna leku Frisium 10, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi efektami na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak senność (bardzo często, ≥1/10), działanie uspokajające, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji oraz spowolniona mowa (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się bóle głowy, drżenia, ataksję, amnezję i zaburzenia poznawcze, a także poważniejsze zaburzenia świadomości, szczególnie u osób starszych. W sferze psychicznej często występują drażliwość, agresja, niepokój, depresja oraz rozwój tolerancji i uzależnienia, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Niezwykle istotne są potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (częstość nieznana), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agresja, amnezja, amnezja następcza, astma oskrzelowa, ataksja, bezsenność, ból głowy, depresja, drażliwość, drżenie, działanie uspokajające, Frisium, hipotermia, klobazam, koszmar senny, lęk, niepokój, nietypowe zachowanie, niewydolność oddechowa, nudności, oczopląs, omam, osłabienie mięśni, pobudzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja psychotyczna, senność, skłonność samobójcza, skurcz mięśni, splątanie, suchość w jamie ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, tolerancja na lek, upadek, urojenie, uszkodzenie mózgu, wysypka, zaburzenie chodu, zaburzenie koncentracji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie świadomości, zahamowanie ośrodka oddechowego, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depratal 30 mg
Lek Depratal, zawierający duloksetynę w dawkach 30 mg i 60 mg w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, z reguły o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, ustępujące w trakcie kontynuacji leczenia. Działania niepożądane o mniejszej częstości (≥1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, ból brzucha, wymioty), zaburzenia snu, zmniejszenie apetytu, zaburzenia widzenia, zwiększoną potliwość oraz zmęczenie. Rzadziej występują tachykardia, zawroty głowy ortostatyczne, drżenia, niepokój psychoruchowy, parestezje i zaburzenia koncentracji. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, zespół serotoninowy, zaburzenia psychotyczne, jaskra, ciężkie reakcje skórne, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zapalenie wątroby.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drżenie, duloksetyna, halucynacje, jaskra, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadmierna potliwość, niepokój psychoruchowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, tabletki dojelitowe, tachykardia, wymioty, zaburzenia koncentracji, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie psychotyczne, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy ortostatyczne, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie apetytu, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rispolept 2 mg
Lek Rispolept, zawierający rysperydon w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania przez personel medyczny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥ 10%) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność, z nasileniem parkinsonizmu i akatyzji zależnym od dawki. Wśród zakażeń dominują infekcje dróg oddechowych i moczowych, a w zakresie hematologicznym należy zwrócić uwagę na neutropenię, leukopenię, trombocytopenię (≥ 0,1% do < 1%) oraz rzadką agranulocytozę (< 0,01%), wymagającą natychmiastowej interwencji. Hiperprolaktynemia występuje często, prowadząc do objawów takich jak ginekomastia czy zaburzenia miesiączkowania. Rysperydon wpływa również na metabolizm, powodując bardzo często zmiany apetytu i masy ciała oraz niezbyt często cukrzycę i hiperglikemię, co wymaga regularnej kontroli parametrów metabolicznych. W obszarze zaburzeń psychicznych bezsenność jest bardzo częsta, a często występują zaburzenia snu, pobudzenie, depresja i lęk.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, depresja, dyskrazja krwi, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, jadłowstręt, koszmar senny, lęk, leukopenia, mania, neutropenia, nietolerancja laktozy, parkinsonizm, pobudzenie, polidypsja, reakcja alergiczna, Rispolept, rysperydon, sedacja, stan splątania, trombocytopenia, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie lipidowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie snu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie ucha, zapalenie zatok, zmniejszenie apetytu, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia cholesterolu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rispolept 4 mg
Rysperydon, lek przeciwpsychotyczny II generacji, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które wymagają systematycznego monitorowania pacjenta. Do najczęstszych działań niepożądanych występujących u ≥10% pacjentów należą parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak parkinsonizm i akatyzja, wykazują zależność od dawki, co wymaga dostosowania terapii. Rysperydon zwiększa podatność na zakażenia, zwłaszcza układu oddechowego i moczowego, z częstością występowania zapalenia płuc, oskrzeli, zakażeń dróg moczowych i innych infekcji. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, leukopenia, trombocytopenia oraz rzadką, ale poważną agranulocytozę. Hiperprolaktynemia występuje często i może prowadzić do ginekomastii, zaburzeń miesiączkowania, mlekotoku i zaburzeń potencji.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból głowy, depresja, grypa, grzybica paznokci, hiperprolaktynemia, lęk, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, objawy pozapiramidowe, parkinsonizm, pobudzenie, rysperydon, sedacja, trombocytopenia, zaburzenia snu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie ucha, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie zatok, zmniejszenie apetytu, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Asparaginian – Dawkowanie i sposób podawania
L-ornityny L-asparaginian jest dostępny w formie koncentratu do infuzji (Hepa-Merz) oraz granulatu do roztworu doustnego (OptiHepan, Ornispar), co determinuje różne schematy dawkowania i drogi podania. W przypadku Hepa-Merz dawka standardowa wynosi do 20 g/dobę (4 ampułki po 5 g/10 ml), z możliwością zwiększenia do 40 g/dobę (8 ampułek) w stanach przedśpiączkowych i śpiączce wątrobowej. Preparat podaje się dożylnie, rozpuszczając maksymalnie 6 ampułek w 500 ml płynu infuzyjnego, z maksymalną szybkością wlewu 5 g/godzinę (1 ampułka). Preparaty doustne OptiHepan (3 g/5 g saszetka) i Ornispar (3 g/5 g lub 6 g/10 g saszetka) stosuje się w dawkach od 3 g do 18 g na dobę, rozpuszczając zawartość saszetki w szklance wody. Ornispar zaleca się przyjmować podczas lub po posiłku w celu poprawy tolerancji. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się stosowania w tej populacji.
ból prawej strony brzucha, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie niepożądane, granulat do sporządzania roztworu doustnego, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, L-ornityna L-asparaginian, nietolerancja tłuszczów, nudność, osłabienie, roztwór do infuzji, roztwór doustny, spadek masy ciała, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, substancja aktywna, szybkość wlewu, wzdęcie, złe samopoczucie, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moklar 150 mg
Moklar 150 mg (moklobemid) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, bóle głowy oraz zaburzenia snu (występujące u ≥ 1/10 pacjentów). Często pojawiają się także parestezje, pobudzenie, lęk i niepokój (≥ 1/100 do < 1/10). Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) mogą wystąpić myśli samobójcze i stany splątania, które zwykle ustępują po przerwaniu leczenia, natomiast rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) zgłaszano zachowania samobójcze i omamy, stanowiące poważne zagrożenie dla pacjenta. W zakresie układu pokarmowego bardzo często występuje suchość błony śluzowej jamy ustnej i nudności, a często wymioty, biegunka i zaparcia. Częstość występowania niedociśnienia tętniczego wynosi ≥ 1/100 do < 1/10, co może powodować zawroty głowy i omdlenia, szczególnie przy zmianie pozycji. Rzadko obserwuje się hiponatremię oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, które zwykle nie prowadzą do klinicznych następstw, jednak wymagają monitorowania.
astenia, biegunka, ból głowy, drażliwość, drgawki, drżenie, farmakoterapia, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny, moklobemid, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, niepokój, nudności, obrzęk, omamy, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, system MedDRA, sztywność mięśni, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia czucia, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zachowanie samobójcze, zaczerwienienie, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie apetytu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Grindeks 25 mg
Lenalidomid wykazuje szerokie spektrum działania przeciwnowotworowego, stosowany głównie w terapii szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków. Profil bezpieczeństwa opiera się na licznych badaniach klinicznych, które wykazały, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (występująca u 60,8-79,0% pacjentów, często 3-4 stopnia), trombocytopenia (23,5-72,3%) oraz niedokrwistość (21,0-70,7%), które mogą wymagać redukcji dawki, przerwania terapii lub transfuzji. Ponadto, lenalidomid zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, co wymaga stosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Często obserwuje się także zakażenia dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc (5,7-10,6%), które mogą stanowić poważne zagrożenie, zwłaszcza w kontekście neutropenii i gorączki neutropenicznej.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bezsenność, biegunka, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, dysfagia, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leczenie podtrzymujące lenalidomidem, lenalidomid, lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem, leukopenia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, pancytopenia, skurcz mięśni, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, zmniejszenie apetytu, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concerta 36 mg
Concerta, zawierająca chlorowodorek metylofenidatu w dawkach 18 mg i 36 mg o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak bezsenność, nerwowość i ból głowy (występujące u ≥1/10 pacjentów), a także zaburzenia metaboliczne, w tym jadłowstręt i zmniejszenie apetytu (≥1/100 do <1/10). U dzieci długotrwale leczonych może dochodzić do umiarkowanego zmniejszenia przyrostu masy ciała i wzrostu, co wymaga regularnego monitorowania antropometrycznego. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują nagłą śmierć sercową (<1/10 000), stany maniakalne, dezorientację, zaburzenia libido i splątanie (≥1/10 000 do <1/1000), a także próby samobójcze i przemijający nastrój depresyjny (<1/10 000). Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i plamica małopłytkowa (≥1/100 do <1/10), oraz reakcje nadwrażliwości (≥1/1000 do <1/100) również wymagają uwagi klinicznej.
apatia, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek metylofenidatu, Concerta, częstomocz, dezorientacja, długotrwała erekcja, ginekomastia, jadłowstręt, krwiomocz, lek o natychmiastowym uwalnianiu, leukopenia, łuszczenie się skóry, morfologia krwi, nagła śmierć sercowa, nerwowość, niedokrwistość, nieprawidłowe myślenie, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stan maniakalny, stan splątania, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, urojenie, uzależnienie, wyprysk skórny, wysypka, zaburzenie libido, zaburzenie myślenia, zaburzenie wzwodu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Somatuline Autogel 120 mg/dawkę
Somatuline Autogel (lanreotyd) stosowany w terapii akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych układu pokarmowego (GEP-NET) charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (w tym tłuszczowa), ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz dyskomfort. Często obserwuje się również kamicę żółciową (zwykle bezobjawową), poszerzenie przewodów żółciowych, zapalenie pęcherzyka i dróg żółciowych. Reakcje w miejscu podania (ból, zgrubienie, stwardnienie, guzek, świąd) są powszechne, a w rzadkich przypadkach może wystąpić ropień. Zaburzenia metaboliczne obejmują hipoglikemię, hiperglikemię, cukrzycę oraz zmniejszenie apetytu, co wynika z wpływu lanreotydu na wydzielanie hormonów trzustkowych i regulację gospodarki węglowodanowej. Dodatkowo, mogą pojawić się bradykardia zatokowa, bóle głowy, zawroty głowy, ospałość, łysienie, hipotrychoza oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost aktywności enzymów wątrobowych (ALAT, AspAT, fosfataza zasadowa), wzrost bilirubiny, glukozy i hemoglobiny glikozylowanej, zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych, spadek sodu oraz redukcję masy ciała.
akromegalia, AlAT, anafilaksja, AspAT, bezsenność, biegunka, biegunka tłuszczowa, bilirubina we krwi, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, bradykardia zatokowa, cukrzyca, enzym trzustkowy, enzym wątrobowy, fosfataza zasadowa, glukoza we krwi, hemoglobina glikozylowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, lanreotyd, łysienie, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ospałość, poszerzenie przewodów żółciowych, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu podania, Somatuline Autogel, stężenie sodu we krwi, uderzenia gorąca, wymioty, wzdęcia, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prefaxine 37,5 mg
Prefaxine, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane (≥1/10) to nudności, suchość w ustach, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym nocne poty. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym pokarmowego, nerwowego, skórnego i psychicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu odstawienia po nagłym przerwaniu terapii, objawiającego się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, pobudzeniem, nudnościami, drgawkami i objawami grypopodobnymi, co uzasadnia stopniowe zmniejszanie dawki. Ponadto, zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśniowe, drgawki, hipercholesterolemia, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, krwawienie z nosa, lęk, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niestrawność, nudności, objawy grypopodobne, parestezje, pharmacovigilance, pobudzenie, poty nocne, suchość w ustach, utrata masy ciała, wenlafaksyna, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zespół odstawienia, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binatta 50 mg
Lek BINATTA, zawierający tapentadol w postaci fosforanu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu nerwowego i pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, zaparcia, zawroty głowy, bóle głowy oraz senność, występujące bardzo często (≥1/10). Inne często występujące działania obejmują lęk, nastrój depresyjny, zaburzenia snu, nerwowość, niepokój ruchowy, a także duszność i zmiany rytmu serca (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej notowano poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, a także majaczenie u pacjentów z czynnikami ryzyka (nowotwór, podeszły wiek). Depresja oddechowa, choć rzadka, stanowi potencjalne zagrożenie życia, szczególnie przy przedawkowaniu.
anafilaksja, ból głowy, ból przewlekły, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, dyzartria, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, niedoczulica, niepokój ruchowy, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacje, parestezja, pokrzywka, senność, stan splątania, tapentadol, układ monoaminergiczny, układ pokarmowy, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia przytomności, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidon Medical Valley 534 mg
Profil bezpieczeństwa pirfenidonu został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 uczestników, z długoterminową obserwacją ponad 170 pacjentów przez okres do 10 lat. W dawce 2403 mg/dobę najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane o częstości ≥1/10 obejmują m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych, bezsenność, bóle głowy, duszność, kaszel, nudności, wysypkę, bóle stawów i zmęczenie. Rzadziej obserwowano agranulocytozę, obrzęk naczynioruchowy, hiponatremię oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół DRESS.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, ciężka reakcja skórna, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiponatremia, kaszel, kaszel produktywny, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie słoneczne, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Pirfenidone Aurovitas w dawce 2403 mg/dobę wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami obejmującymi nudności (32,4%), wysypkę (26,2%), biegunkę (18,8%), zmęczenie (18,5%), niestrawność (16,1%), zmniejszenie apetytu (20,7%), ból głowy (10,1%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3%). Wśród działań niepożądanych o częstości ≥2% dominują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, skóry, układu nerwowego oraz ogólne osłabienie. Szczególnie istotne są poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, obserwuje się ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem, co wymaga regularnego monitorowania enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz bilirubiny.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiponatremia, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, podwyższone AlAT, podwyższone AspAT, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adoben 100 mg
Adoben (tapentadol) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje profil działań niepożądanych głównie ze strony układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności, zawroty głowy, zaparcia, bóle głowy oraz senność, które występują bardzo często (≥1/10). Inne działania niepożądane o różnej częstości obejmują zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, zaburzenia snu, dezorientacja, majaczenie), neurologiczne (drżenie, drgawki, zaburzenia równowagi) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie przypadki obrzęku naczynioruchowego i anafilaksji. W badaniach klinicznych stosowanie tapentadolu do 1 roku nie wykazało istotnych objawów odstawiennych, a jeśli się pojawiły, miały łagodne nasilenie. Należy jednak monitorować pacjentów pod kątem objawów odstawiennych po zakończeniu terapii.
anafilaksja, ból głowy, ból przewlekły, drgawki, drżenie, dyzartria, lęk, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, nerwowość, niedoczulica, niepokój ruchowy, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, senność, stan splątania, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ monoaminergiczny, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia percepcji, zaburzenia przytomności, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzenia układu pokarmowego, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxyduo 20 mg + 10 mg
Oxyduo, zawierający oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w terapii bólu. Do często występujących należą reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk), natomiast niezbyt często obserwuje się zmniejszenie apetytu prowadzące do utraty masy ciała. Rzadko pojawia się bezsenność, a częstość występowania innych zaburzeń psychicznych, takich jak nieprawidłowe myślenie, lęk, stan splątania, depresja, zmniejszenie libido, nerwowość, niepokój ruchowy, uzależnienie, euforia, omamy, koszmary senne i agresja jest nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia od oksykodonu, które może mieć charakter zarówno psychiczny, jak i fizyczny, oraz na potencjalne zaburzenia psychiczne wpływające na funkcjonowanie pacjenta.
agresja, bezsenność, ciężka reakcja alergiczna, depresja, euforia, koszmary senne, lęk, nadwrażliwość, naloksonu chlorowodorek, nerwowość, niedożywienie, niepokój ruchowy, obniżenie libido, oksykodonu chlorowodorek, omamy, opioidowe leki przeciwbólowe, reakcja nadwrażliwości, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uzależnienie lekowe, zaburzenia myślenia, zespół abstynencyjny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bortezomib medac 3,5 mg
Profil bezpieczeństwa bortezomibu medac 3,5 mg w terapii szpiczaka mnogiego opiera się na analizie 5476 pacjentów, z czego 3996 otrzymywało dawkę 1,3 mg/m² powierzchni ciała. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥ 1/10) obejmują zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, niedokrwistość, neutropenia), neurologiczne (obwodowa neuropatia czuciowa, ból głowy, parestezje), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także objawy ogólne (zmęczenie, gorączka), wysypkę, ból mięśni, duszność oraz półpasiec. Rzadziej (≥ 1/1000 do < 1/100) obserwowano poważne powikłania, takie jak niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii oraz ostre rozlane naciekowe choroby płuc, a bardzo rzadko neuropatię autonomiczną. Działania te wymagają szczególnej uwagi ze względu na ich potencjalny wpływ na przebieg terapii i jakość życia pacjentów.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, bortezomib, drgawka, duszność, działanie hematologiczne, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokalcemia, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, neuropatia autonomiczna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, nudności, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, parestezja, półpasiec, przewód pokarmowy, reaktywacja wirusa, szpiczak mnogi, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Campto 20 mg/ml
Lek Campto (irynotekan chlorowodorek trójwodny) w dawce 350 mg/m² stosowany w monoterapii u pacjentów z rakiem okrężnicy i odbytnicy wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się późną biegunkę (występującą po 24 godzinach od podania, u 20% pacjentów) oraz zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenię (78,7% pacjentów, z ciężką postacią <500 komórek/mm³ u 22,6%), niedokrwistość (58,7%, z hemoglobiną <8 g/dl u 8%) i małopłytkowość (7,4%). Neutropenia jest odwracalna, z nadirem około 8 dnia i powrotem do normy do 22. dnia. Gorączka neutropeniczna wystąpiła u 6,2% pacjentów, a infekcje związane z ciężką neutropenią u 5,3%, w tym dwa zgony. Ostry zespół cholinergiczny, objawiający się m.in. biegunką, bólem brzucha, poceniem i zwężeniem źrenic, pojawił się u 9% pacjentów i ustępował po podaniu atropiny.
astenia, atropina, bilirubina, ból brzucha, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, hemoglobina, infekcja, irynotekan, kreatynina, lek przeciwwymiotny, łysienie, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, nudności, ostry zespół cholinergiczny, późna biegunka, rak okrężnicy i odbytnicy, transaminazy, układ krwiotwórczy, wczesna biegunka, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie, zapalenie błony śluzowej, zaparcie, zmniejszenie apetytu, zwężenie źrenic, zwiększone ślinienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sevredol 20 mg
Sevredol (siarczan morfiny) w dawce 20 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy immunologiczny, nerwowy, pokarmowy, oddechowy, sercowo-naczyniowy, moczowy oraz skórę. Do najczęstszych należą zmienność nastroju (euforia lub obniżenie nastroju), zaparcia, nudności, bóle głowy, zawroty głowy, senność, astenia i świąd. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH z hiponatremią, depresję oddechową, niedrożność jelit, zapalenie trzustki, zaburzenia rytmu serca, a także zaburzenia widzenia i słuchu. Występują również objawy neurologiczne takie jak napady drgawkowe, parestezje, hiperalgezja i allodynia, a także reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP).
allodynia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, brak miesiączki, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, duszność, dysforia, hiperalgezja, hiponatremia, jadłowstręt, kołatanie serca, kolka nerkowa, kolka żółciowa, nadmierne pocenie się, napad drgawkowy, niedrożność jelit, niestrawność, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, noworodkowy zespół odstawienia leku, nudności, obniżone libido, obrzęk płuc, oczopląs, osłabienie widzenia, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przeczulica bólowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, siarczan morfiny, skurcz zwieracza Oddiego, stan splątania, suchość w ustach, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od leku, wymioty, wysypka, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół SIADH, zmienność nastroju, zmniejszenie apetytu, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Zentiva 25 mg
Sunitynib, stosowany w leczeniu nowotworów GIST, MRCC oraz pNET, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badań klinicznych obejmujących 7115 pacjentów. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (m.in. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, guza, układu moczowego i mózgu), które mogą prowadzić do zagrożenia życia lub zgonu. Często obserwowane działania niepożądane to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, niestrawność), zmęczenie, nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, przebarwienia skórne oraz erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. Ponadto, istotnym powikłaniem metabolicznym jest niedoczynność tarczycy, wymagająca monitorowania funkcji tego gruczołu podczas terapii.
bezsenność, białkomocz, ból głowy, duszność, dysfagia, dysgeuzja, dyspepsja, hiperbilirubinemia, hipoglikemia, incydent mózgowo-naczyniowy, kardiomiopatia, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok, krwotok mózgowy, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwory neuroendokrynne trzustki, nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego, odwodnienie, pancytopenia, parestezje, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, pokrzywka, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozpad mięśni prążkowanych, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, stomatitis, sunitinib, wysięk opłucnowy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie przełyku, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół lizy guza, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Somatuline Autogel 90 mg/dawkę
Somatuline Autogel (lanreotyd) w dawkach 60 mg, 90 mg i 120 mg wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla analogów somatostatyny, z dominującymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się przemijającą biegunkę (≥1/10), ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz uczucie pełności i dyskomfortu. U pacjentów z guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET) może wystąpić specyficzna biegunka tłuszczowa oraz zapalenie trzustki (częstość nieznana). Kamica żółciowa jest częstym, często bezobjawowym działaniem niepożądanym, z możliwymi powikłaniami w postaci zapalenia pęcherzyka i dróg żółciowych. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zgrubienie, stwardnienie, guzek i świąd, występują często, a rzadko zgłaszano ropień. Lanreotyd może wpływać na metabolizm glukozy, powodując hipoglikemię (często), a także hiperglikemię i cukrzycę (częstość nieznana). W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost aktywności ALAT, AspAT, bilirubiny, glukozy i hemoglobiny glikozylowanej oraz zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych, zwłaszcza u pacjentów z GEP-NET. Często notuje się także zmniejszenie masy ciała.
akromegalia, anafilaksja, bezsenność, biegunka, biegunka tłuszczowa, ból brzucha, ból mięśniowo-szkieletowy, bradykardia zatokowa, cukrzyca, dyspepsja, enzymy trzustkowe, guzy neuroendokrynne, hemoglobina glikozylowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, lanreotyd, łysienie, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, poszerzenie przewodów żółciowych, reakcje alergiczne, reakcje w miejscu podania, ropień w miejscu wstrzyknięcia, roztwór do wstrzykiwań, uderzenia gorąca, wymioty, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adoben 150 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Adoben) wykazuje profil działań niepożądanych głównie o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak nudności, zawroty głowy, zaparcia, bóle głowy oraz senność. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród działań niepożądanych odnotowano m.in. lęk, depresję, zaburzenia snu, drżenia, zaburzenia widzenia, palpitacje, duszność, świąd, zaburzenia mikcji, dysfunkcję seksualną, a także zespół odstawienny i uczucie zmiany temperatury ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
anafilaksja, astenia, biegunka, ból głowy, bradykardia, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, hipotensja, lęk, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość na lek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacje, pokrzywka, senność, spadek masy ciała, stan splątania, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tapentadol, układ monoaminergiczny, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia mikcji, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia snu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia widzenia, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 801 mg
Pirfenidone Aurovitas, stosowany w dawce 2403 mg/dobę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, z obserwacją sięgającą nawet 10 lat. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane obejmują również zaburzenia wątroby, takie jak podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz rzadkie, ale poważne przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym zgony. Profil bezpieczeństwa jest spójny u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF) niezależnie od stopnia zaawansowania choroby.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, duszność, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, letarg, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palexia 50 mg
Tapentadol w dawce 50 mg (Palexia) w formie tabletek powlekanych wykazuje profil działań niepożądanych głównie obejmujący układ pokarmowy i ośrodkowy układ nerwowy. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, wymioty, senność, zawroty głowy oraz bóle głowy. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), a także działania o częstości nieznanej. Wśród rzadkich, ale istotnych reakcji nadwrażliwości odnotowano obrzęk naczynioruchowy, anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny. Ponadto, u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wiek podeszły czy nowotwór, zgłaszano przypadki majaczenia. Dane kliniczne do 90 dni stosowania nie wykazały istotnych objawów odstawiennych, choć zaleca się monitorowanie pacjentów po nagłym przerwaniu terapii.
anafilaksja, ataksja, ból przewlekły, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dyspepsja, działanie niepożądane, halucynacje, majaczenie, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, saturacja tlenu, skurcz mięśni, stan splątania, tabletka powlekana, tapentadol, układ pokarmowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie mikcji, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pratyria 100 mg + 150 mg
Produkt leczniczy Pratyria, zawierający paliperydon palmitynian w dawkach 75 mg, 100 mg i 150 mg w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bezsenność (≥1/10), parkinsonizm, akatyzja, sedacja/senność, lęk, pobudzenie, bóle głowy, infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie masy ciała, nudności, zaparcia, biegunka oraz zaburzenia metaboliczne takie jak hiperglikemia i hiperprolaktynemia. Istotna jest zależność częstości występowania akatyzji oraz sedacji/senności od wielkości dawki, co wymaga indywidualizacji dawkowania i monitorowania pacjenta. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym nerwowego, psychicznego, metabolicznego, żołądkowo-jelitowego oraz skóry i tkanki podskórnej, co podkreśla konieczność kompleksowej oceny klinicznej i monitoringu parametrów metabolicznych oraz neurologicznych.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, ból stawów, ból w jamie brzusznej, częstomocz, częstoskurcz, depresja, drżenie, dyskineza, dystonia, dysuria, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, infekcja górnych dróg oddechowych, lęk, łysienie, neutropenia, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, paliperydon palmitynian, parkinsonizm, pobudzenie, pokrzywka, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, ropień podskórny, rumień, sedacja, sucha skóra, świąd, trądzik, trombocytopenia, wymioty, wyprysk, wysypka, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zaparcie, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zawroty głowy, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie liczby leukocytów, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Sandoz 90 mg
Profil bezpieczeństwa cynakalcetu, stosowanego w terapii wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc, obejmuje szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania, sklasyfikowanych zgodnie z międzynarodowymi standardami. Najczęściej obserwowanymi objawami są nudności i wymioty (bardzo często, ≥1/10), które mogą prowadzić do przerwania leczenia. Inne często występujące działania niepożądane to m.in. reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka), jadłowstręt, drgawki związane z hipokalcemią, niedociśnienie tętnicze, zakażenia górnych dróg oddechowych, wysypka, bóle mięśni i hipokalcemia (często). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokalcemii, która może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, wydłużenia odstępu QT oraz zgonu, zwłaszcza u dzieci i młodzieży z ESRD, gdzie odnotowano 24,1% częstość występowania hipokalcemii (64,5 na 100 pacjento-lat).
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ciężka hipokalcemia, cynakalcet, drgawka, duszność, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa choroba nerek, skurcz mięśnia, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcie, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palexia retard 100 mg
Palexia retard, zawierający tapentadol chlorowodorek, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, dotyczących przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, senność). W badaniach klinicznych trwających do 1 roku nie stwierdzono istotnego ryzyka zespołu odstawiennego po nagłym przerwaniu terapii, choć zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem objawów odstawiennych. U pacjentów z przewlekłym bólem obserwuje się podwyższone ryzyko myśli i prób samobójczych, jednak dane kliniczne nie wskazują na zwiększone ryzyko samobójstw związane z tapentadolem. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, choć dane dotyczące objawów odstawiennych w tej grupie są ograniczone.
anafilaksja, astenia, ból głowy, ból przewlekły, chlorowodorek, częstomocz, depresja, depresja oddechowa, drgawki, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, dyzartria, majaczenie, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, niedoczulica, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja niepożądana, senność, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ monoaminergiczny, uspokojenie polekowe, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia oddychania, zaburzenia percepcji, zaburzenia przytomności, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palexia retard 25 mg
Palexia retard (tapentadol chlorowodorek) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest stosowany w leczeniu bólu, jednak wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, zawroty głowy, zaparcia, bóle głowy oraz senność. W badaniach klinicznych trwających do 1 roku nie stwierdzono istotnych objawów odstawiennych po nagłym przerwaniu terapii, choć zaleca się monitorowanie pacjentów podczas odstawiania. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak depresja oddechowa, reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), drgawki oraz ryzyko uzależnienia, zwłaszcza u pacjentów z historią uzależnień. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, jednak dane dotyczące objawów odstawiennych w tej grupie są ograniczone.
anafilaksja, ból głowy, ból przewlekły, depresja, depresja oddechowa, drgawki, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, dyzartria, euforia, leczenie bólu, majaczenie, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, niedoczulica, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, opioidowe leki przeciwbólowe, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, senność, stan splątania, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ monoaminergiczny, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia percepcji, zaburzenia snu, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxyduo 10 mg + 5 mg
Lek Oxyduo, zawierający oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek w dawkach 5 mg + 2,5 mg, 10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg oraz 30 mg + 15 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Do często obserwowanych należą reakcje nadwrażliwości (≥1/100 do <1/10), manifestujące się objawami alergicznymi takimi jak wysypka, świąd, obrzęk czy duszność. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występuje zmniejszenie apetytu, które w skrajnych przypadkach prowadzi do całkowitej utraty łaknienia, co może negatywnie wpływać na stan odżywienia pacjenta. Rzadkie działania niepożądane (≥1/10 000 do <1/1000) obejmują zaburzenia psychiczne takie jak bezsenność, nieprawidłowe myślenie, lęk, stan splątania, depresję, zmniejszenie libido, nerwowość, niepokój ruchowy, a także uzależnienie od leku, stan euforii, omamy, koszmary senne i agresję. Częstość występowania niektórych działań neurologicznych, takich jak zawroty głowy, ból głowy, senność, drgawki, zaburzenia koncentracji, mowy, omdlenia, drżenie, parestezje, uspokojenie i letarg, nie została określona z powodu braku wystarczających danych.
anhedonia, bezsenność, ból głowy, drgawki, drżenie, dysgeuzja, dyzartria, koszmar senny, letarg, nadwrażliwość, naloksonu chlorowodorek, napad padaczkowy, niepokój ruchowy, nieprawidłowe myślenie, objaw odstawienny, oksykodonu chlorowodorek, omamy, omdlenie, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, stan euforii, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, utrata apetytu, uzależnienie od leku, zaburzenie koncentracji uwagi, zaburzenie mowy, zaburzenie smaku, zaburzenie świadomości, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palexia 20 mg/ml
Palexia w postaci roztworu doustnego 20 mg/ml (tapentadol chlorowodorek) wykazuje działania niepożądane o różnym nasileniu, najczęściej obejmujące układ pokarmowy i ośrodkowy układ nerwowy, takie jak nudności, wymioty, senność, zawroty głowy i bóle głowy. Najpoważniejsze działania to uspokojenie, depresja oddechowa oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Inne zgłaszane objawy to m.in. lęk, majaczenie, drgawki, zaburzenia widzenia, zmiany rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenia mikcji, a także zespół odstawienny, który jest zazwyczaj łagodny. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak podeszły wiek czy nowotwór.
anafilaksja, astenia, biegunka, ból głowy, częstomocz, depresja oddechowa, drgawka, duszność, działanie niepożądane, halucynacja, kurcz mięśni, majaczenie, nadmierna potliwość, nastrój depresyjny, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżona saturacja tlenu, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, parestezja, reakcja alergiczna, senność, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tapentadol, układ monoaminergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie mikcji, zaburzenie opróżniania żołądka, zaburzenie przytomności, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 37,5 mg
Venlafaxine Teva, chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z farmakodynamicznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy oraz inne układy organizmu. Do bardzo częstych działań należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy (częstość porównywalna z placebo) oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenia, ból głowy, objawy grypopodobne, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze, które mogą mieć nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, ale u niektórych pacjentów utrzymywać się dłużej. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny czy krwawienia z nosa, a także zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśni, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, drżenia, duszność, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy odstawienne, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, późne dyskinezy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, redukcja masy ciała, rumień wielopostaciowy, samookaleczanie, skurcze miokloniczne, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib Sandoz 100 mg
Przedawkowanie imatynibu stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z objawami zależnymi od dawki. Przy dawkach 1200-1600 mg (stosowanych przez 1-10 dni) dominują objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zmniejszenie apetytu), skórne (wysypka, rumień, obrzęk) oraz hematologiczne (małopłytkowość, pancytopenia). Dawki wyższe, od 1800 do 3200 mg/dobę przez 6 dni, wiążą się dodatkowo z objawami mięśniowymi (osłabienie, ból mięśni, wzrost kinazy kreatynowej) i wątrobowymi (hiperbilirubinemia). Ekstremalnie wysokie dawki pojedyncze, rzędu 6400 mg lub 8-10 g, powodują nasilone zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neutropenię oraz wzrost aktywności aminotransferaz, a także objawy układowe, takie jak gorączka i obrzęk twarzy. Dane pediatryczne są ograniczone, ale u 3-letnich dzieci odnotowano głównie objawy żołądkowo-jelitowe i hematologiczne przy dawkach 400 mg i 980 mg.
aminotransferazy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, enzymy wątrobowe, gorączka, imatynib, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, kurcze mięśni, leczenie objawowe, małopłytkowość, morfologia krwi, nawodnienie pacjenta, neutropenia, nudności, objawy mięśniowe, objawy przewodu pokarmowego, objawy skórne, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk, obrzęk twarzy, osłabienie mięśni, pancytopenia, parametry wątrobowe, parametry życiowe, populacja pediatryczna, przedawkowanie imatynibu, rumień, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia wątrobowe, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon substancji czynnych
Bikalutamid – Działania niepożądane
Bikalutamid, niesteroidowy antyandrogen stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się niedokrwistość (≥1/10), zawroty głowy (≥1/10), uderzenia gorąca (≥1/10), bóle brzucha, zaparcia i nudności (≥1/10), krwiomocz (≥1/10), ginekomastię i tkliwość piersi (≥1/10), osłabienie i obrzęki (≥1/10). Często występują także zmniejszenie apetytu, depresja, zmniejszenie libido, senność, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, hepatotoksyczność, żółtaczka, hipertransaminazemia, łysienie, wysypka, suchość skóry, świąd oraz zaburzenia erekcji (≥1/100 do <1/10). Rzadziej notuje się reakcje nadwrażliwości, śródmiąższową chorobę płuc, niewydolność wątroby, nadwrażliwość na światło (≥1/10 000 do <1/1 000). Wydłużenie odstępu QT o nieznanej częstości stanowi istotne ryzyko arytmii. Działania te mogą znacząco wpływać na jakość życia pacjentów i wymagają szczegółowej oceny klinicznej oraz monitorowania.
agonista LHRH, bikalutamid, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, depresja, ginekomastia, hepatotoksyczność, hipertransaminazemia, impotencja, krwiomocz, łysienie, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy antyandrogen, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowa choroba płuc, suchość skóry, świąd, tkliwość piersi, uderzenia gorąca, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib Altan 100 mg
Przedawkowanie imatynibu, choć rzadko opisywane, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające ścisłej obserwacji i leczenia objawowego, gdyż brak jest specyficznego antidotum. Objawy przedawkowania są zależne od dawki i obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne, objawy ogólnoustrojowe oraz hematologiczne. Przy dawkach 1200-1600 mg (ekspozycja 1-10 dni) dominują nudności, wymioty, biegunka, wysypka, obrzęki, zmęczenie, kurcze mięśni, trombocytopenia i pancytopenia. Dawki wyższe, 1800-3200 mg (w tym 3200 mg/dobę przez 6 dni), powodują osłabienie, mialgię oraz wzrost fosfokinazy kreatynowej i bilirubiny. Ekstremalne dawki 6400 mg (jednorazowo) i 8-10 g wywołują ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, gorączkę, obrzęk twarzy, granulocytopenię oraz wzrost aktywności transaminaz.
antidotum, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, fosfokinaza kreatynowa, granulocyt obojętnochłonny, kurcz mięśniowy, leczenie objawowe, leukopenia, manifestacja przedawkowania, mialgia, nudności, obrzęk, obrzęk twarzy, osłabienie, pancytopenia, przedawkowanie imatynibu, rumień, transaminaza, trombocytopenia, utrata apetytu, wymioty, zaburzenie biochemiczne, zaburzenie wątrobowe, zmiana skórna, zmniejszenie apetytu