osłabienie widzenia

Osłabienie widzenia (pogorszenie ostrości wzroku) to powszechny objaw okulistyczny charakteryzujący się zmniejszeniem zdolności do rozpoznawania szczegółów obrazu. Może dotyczyć jednego lub obu oczu, występować nagle lub stopniowo, być przejściowe lub trwałe.

Najczęstsze przyczyny osłabienia widzenia to wady refrakcji (krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm), zmiany starcze (starczowzroczność), zaćma, jaskra, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), retinopatia cukrzycowa czy nadciśnieniowa oraz choroby neurologiczne. Osłabienie widzenia może być również objawem schorzeń ogólnoustrojowych, takich jak stwardnienie rozsiane czy choroby autoimmunologiczne.

Diagnostyka osłabienia widzenia obejmuje badanie ostrości wzroku (tablice Snellena), ocenę pola widzenia, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie dna oka oraz w zależności od wskazań – OCT, angiografię fluoresceinową czy badania obrazowe OUN. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować korekcję optyczną, farmakoterapię, laseroterapię lub interwencje chirurgiczne.

Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania ma kluczowe znaczenie dla rokowania. Niektóre przyczyny osłabienia widzenia, jak np. odwarstwienie siatkówki czy ostre jaskrowe zamknięcie kąta przesączania, wymagają pilnej interwencji w celu zapobieżenia trwałej utracie wzroku.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl