preparat Banavin
Banavin to preparat medyczny zawierający jako substancję czynną winkrystynę, alkaloid Catharanthus roseus (barwinka różowego), należący do grupy leków przeciwnowotworowych z klasy alkaloidów barwinka. Mechanizm działania winkrystyny polega na wiązaniu się z tubuliną i hamowaniu tworzenia mikrotubul, co prowadzi do zatrzymania podziału komórkowego w fazie M cyklu komórkowego.
Preparat Banavin stosowany jest w leczeniu różnych nowotworów, w tym białaczek (szczególnie ostrej białaczki limfoblastycznej), chłoniaków (ziarnica złośliwa, chłoniaki nieziarnicze), niektórych guzów litych oraz w terapii skojarzonej wielu protokołów chemioterapeutycznych. Podawany jest dożylnie, zwykle raz w tygodniu, w dawkach dostosowanych do powierzchni ciała pacjenta.
Do najczęstszych działań niepożądanych Banavinu należą: neurotoksyczność (neuropatia obwodowa, parestezje, bóle nerwowe), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość), zaparcia, łysienie oraz miejscowe podrażnienia w przypadku wynaczynienia leku. Ze względu na ryzyko neurotoksyczności kumulacyjnej, konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów neurologicznych podczas terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wortioksetyna – Dawkowanie i sposób podawania
W terapii dużego zaburzenia depresyjnego u dorosłych poniżej 65. roku życia zalecana dawka początkowa wortioksetyny (preparat Banavin) wynosi 10 mg raz na dobę, z zakresem dawkowania 5-20 mg/dobę i maksymalną dawką 20 mg/dobę. U pacjentów ≥65 lat dawka początkowa to 5 mg/dobę, a maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg/dobę, przy czym dawki powyżej 10 mg należy stosować ze szczególną ostrożnością ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Leczenie należy kontynuować przez minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji. Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Preparat podaje się doustnie, tabletki powlekane można przyjmować niezależnie od posiłków.
bupropion, chinidyna, duże zaburzenie depresyjne, dysfagia, fenytoina, fluoksetyna, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2D6, interakcja lekowa, karbamazepina, MDD, objawy odstawienia, odpowiedź przeciwdepresyjna, pacjent geriatryczny, paroksetyna, podanie doustne, preparat Banavin, ryfampicyna, tabletka powlekana, wortioksetyna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Banavin 10 mg
Preparat Banavin zawierający wortioksetynę bromowodorek w dawkach 5 mg (różowa tabletka 11×5 mm), 10 mg (żółta 13×6 mm), 15 mg (bladopomarańczowa 15×7 mm) oraz 20 mg (ciemnoczerwona 17×8 mm) wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mimo to, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza zawrotów głowy, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną. Szczególną ostrożność zaleca się w początkowym okresie terapii oraz podczas zmiany dawkowania, kiedy to ryzyko nasilenia objawów jest największe. Informacje te są nie tylko elementem dobrej praktyki klinicznej, ale również obowiązkiem prawnym lekarza, mającym na celu minimalizację ryzyka wypadków związanych z terapią.
Banavin, bromowodorek wortioksetyny, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działanie niepożądane, interakcja lekowa, początkowy okres leczenia, preparat Banavin, profil bezpieczeństwa, schorzenie współistniejące, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, tolerancja leczenia, wizyta kontrolna, wortioksetyna, wywiad medyczny, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmiana dawkowania