obfite miesiączkowanie
Obfite miesiączkowanie (menorrhagia) to stan, w którym podczas menstruacji dochodzi do nadmiernej utraty krwi, przekraczającej 80 ml na cykl. Pacjentki często zgłaszają konieczność częstej zmiany środków higienicznych, obecność skrzepów, epizody „przesiąkania” przez zabezpieczenia oraz zmęczenie związane z utratą krwi.
Z punktu widzenia klinicznego, obfite miesiączkowanie może być objawem licznych schorzeń, w tym mięśniaków macicy, polipów endometrialnych, gruczolakomięśniakowatości, zaburzeń krzepnięcia, dysfunkcji tarczycy czy endometriozy. U młodych kobiet częstą przyczyną są cykle bezowulacyjne, natomiast u kobiet w okresie okołomenopauzalnym – zaburzenia hormonalne.
Diagnostyka obejmuje wywiad menstruacyjny, badanie ginekologiczne, USG narządu rodnego oraz badania laboratoryjne oceniające morfologię, parametry krzepnięcia i funkcję tarczycy. W przypadkach wątpliwych może być konieczne wykonanie histeroskopii lub biopsji endometrium.
Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje farmakoterapię (NLPZ, leki antyfibrynolityczne, doustne środki antykoncepcyjne, gestageny, kwas traneksamowy) oraz metody zabiegowe (ablacja endometrium, embolizacja tętnic macicznych, histerektomia). Wybór terapii powinien uwzględniać wiek pacjentki, plany prokreacyjne oraz współistniejące schorzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Noretysteron octan – Działania niepożądane
Noretysteronu octan, stosowany w złożonej hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) w połączeniu z estrogenami, jest dostępny m.in. w systemie transdermalnym Systen Conti, uwalniającym 170 µg substancji na dobę. Dane kliniczne (n=165) wskazują na najczęstsze działania niepożądane, takie jak reakcje miejscowe (14,6%), ból głowy (7,9%), ból piersi (6,1%) oraz depresja (5,5%). Terapia skojarzona estrogen-progestagen, w tym noretysteronem octanem, wiąże się ze znacznym wzrostem ryzyka raka piersi (RR 1,8 po 10 latach, 20,8 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet w wieku 50-59 lat z BMI 27), umiarkowanym wzrostem ryzyka raka jajnika (RR 1,43) oraz żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (RR 2,3, 5 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet po 5 latach stosowania). Dodatek progestagenu chroni natomiast przed wzrostem ryzyka raka endometrium obserwowanym przy monoterapii estrogenowej. Ponadto, HTZ zwiększa ryzyko choroby niedokrwiennej serca u kobiet >60 lat oraz udaru niedokrwiennego (RR 1,3, 3 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet w wieku 50-59 lat po 5 latach).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, depresja, drożdżyca, dysfagia, dyspepsja, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, incydent mózgowo-naczyniowy, kamica żółciowa, kołatanie serca, krwawienie z macicy, miastenia, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie, noretysteronu octan, nudności, obfite miesiączkowanie, padaczka, parestezja, plamica naczyniowa, polip wewnątrzszyjkowy, progestagen, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, reakcja w miejscu podania, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcze macicy, system transdermalny, Systen Sequi, torbiel jajowodu, trądzik, udar niedokrwienny, włókniakogruczolak piersi, wymioty, wzdęcia, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tranexamic Acid Tillomed
Kwas traneksamowy, stosowany w dawce 500 mg w formie tabletek powlekanych (Tranexamic Acid Tillomed), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. W terapii dożylnej, zwłaszcza u pacjentów po operacjach pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG), odnotowano przypadki drgawek, które jednak przy zalecanych mniejszych dawkach nie występowały częściej niż u pacjentów nieleczonych. Należy monitorować pacjentów pod kątem zaburzeń widzenia (osłabienie ostrości wzroku, niewyraźne widzenie) i w razie ich pojawienia się przerwać leczenie. Długotrwała terapia wymaga regularnych badań okulistycznych, w tym oceny dna oka i pola widzenia, a w przypadku wykrycia patologii siatkówki decyzję o kontynuacji leczenia należy podjąć indywidualnie po konsultacji ze specjalistą. U pacjentów z krwiomoczem pochodzenia nerkowego istnieje ryzyko niedrożności cewki moczowej, co wymaga szczególnej ostrożności.
badanie okulistyczne, choroba zakrzepowo-zatorowa, doustny lek antykoncepcyjny, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, fibrynoliza, kwas traneksamowy, napad drgawkowy, niedrożność cewki moczowej, nieregularne krwawienie miesiączkowe, niewydolność nerek, obfite miesiączkowanie, pole widzenia, pomostowanie aortalno-wieńcowe, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, trombofilia, zaburzenie hemostazy, zaburzenie widzenia