afazja niepłynna
Afazja niepłynna (ekspresyjna, ruchowa lub Broki) to zaburzenie mowy charakteryzujące się trudnościami w produkcji językowej przy względnie zachowanym rozumieniu. Powstaje w wyniku uszkodzenia przedniej części mózgu, zazwyczaj okolicy Broki w lewej półkuli (okolica 44 i 45 według Brodmanna).
Pacjenci z afazją niepłynną prezentują telegraficzny styl mowy, z dominacją rzeczowników przy redukcji przyimków, zaimków i czasowników. Mowa jest zwykle spowolniona, występują trudności w inicjacji wypowiedzi, a zdania są krótkie i gramatycznie uproszczone. Charakterystyczne są również problemy z powtarzaniem oraz anomia (trudności w nazywaniu).
W diagnostyce afazji niepłynnej kluczową rolę odgrywają badania neuropsychologiczne oraz neuroobrazowanie (MRI, CT). Leczenie opiera się głównie na terapii logopedycznej dostosowanej do indywidualnych deficytów pacjenta, przy czym najlepsze efekty obserwuje się w pierwszych miesiącach po incydencie neurologicznym.
Rokowanie w afazji niepłynnej zależy od rozległości uszkodzenia mózgu, wieku pacjenta, czasu rozpoczęcia rehabilitacji oraz chorób współistniejących. Kompleksowa rehabilitacja neuropsychologiczna może znacząco poprawić funkcjonowanie komunikacyjne pacjenta, choć pełny powrót do stanu sprzed zachorowania jest rzadko osiągany.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Afazja – Patofizjologia i mechanizm
Afazja to zaburzenie językowe wynikające z uszkodzenia sieci językowej mózgu, najczęściej w lewej półkuli dominującej, obejmujące okolice Broki (obszary 44-45 wg Brodmana), Wernickego (obszar 22) oraz pęczek łukowaty. Patofizjologia afazji różni się w zależności od lokalizacji uszkodzenia: uszkodzenie strumienia grzbietowego (czołowo-ciemieniowego) prowadzi do afazji niepłynnej, natomiast strumienia brzusznego (skroniowego) do afazji płynnej z deficytami rozumienia. Najczęstszą przyczyną jest udar niedokrwienny obejmujący terytorium tętnicy środkowej mózgu (MCA), gdzie niedrożność górnej gałęzi MCA powoduje afazję Broki, a dolnej i tylnej gałęzi MCA afazję Wernickego. Inne etiologie to urazy czaszkowo-mózgowe, guzy, infekcje oraz choroby neurodegeneracyjne, w tym pierwotna afazja postępująca (PPA) z podtypami nfvPPA, svPPA i lvPPA, powiązanymi z różnymi patologiami białkowymi (tauopatia, TDP-43, choroba Alzheimera).
afazja, afazja Broki, afazja globalna, afazja niepłynna, afazja płynna, afazja Wernickego, ciało modzelowate, długotrwała potencjalizacja, hipoperfuzja, jądra podstawy, jądro ogoniaste, krwiak nadtwardówkowy, krwiak podtwardówkowy, krwiak śródmózgowy, lewa półkula mózgu, martwica tkanki, neuroplastyczność, niedokrwienie, obrzęk mózgu, obrzęk pourazowy, okolica Broki, okolica Wernickego, otępienie czołowo-skroniowe, pęczek łukowaty, pierwotna afazja postępująca, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, przezczaszkowa stymulacja prądem stałym, tętnica środkowa mózgu, torebka wewnętrzna, trombektomia, tromboliza, udar mózgu, uraz czaszkowo-mózgowy, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zwyrodnienie korowo-podstawne (zespół korowo-podstawny) – Leczenie
Zwyrodnienie korowo-podstawne (ZKP) to postępująca choroba neurodegeneracyjna o złożonym obrazie klinicznym, obejmującym objawy motoryczne, poznawcze i behawioralne. Leczenie jest wyłącznie objawowe, gdyż brak jest terapii modyfikującej przebieg choroby. Lewodopa w dawkach do 1000 mg/dobę wykazuje ograniczoną skuteczność, poprawę obserwuje około 24% pacjentów, a inne leki dopaminergiczne są mniej efektywne i obarczone większą liczbą działań niepożądanych. Mioklonie można kontrolować lewetiracetamem lub klonazepamem, a dystonię – iniekcjami toksyny botulinowej lub baklofenem. Zaburzenia poznawcze leczy się inhibitorami cholinoesterazy (donepezyl, rywastygmina, galantamina) oraz memantyną, choć ich skuteczność w ZKP nie jest jednoznacznie potwierdzona. Objawy psychiczne, takie jak depresja i lęk, wymagają terapii SSRI lub SNRI, a w cięższych przypadkach niskich dawek leków przeciwpsychotycznych z uwzględnieniem ryzyka nasilenia objawów parkinsonowskich.
afazja niepłynna, agonista dopaminy, antagonista receptora alfa, antagonista receptora NMDA, apraksja mowy, baklofen, benzodiazepina, białko tau, choroba neurodegeneracyjna, depresja i lęk, donepezyl, dysfagia, dystonia, fizjoterapeuta, galantamina, hospicjum, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klonazepam, lek dopaminergiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewetiracetam, lewodopa, logopeda, melatonina, memantyna, mioklonia, neurolog, objawy behawioralne, objawy motoryczne, objawy parkinsonowskie, objawy poznawcze, opieka paliatywna, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, psychiatra, rTMS, rywastygmina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ślinotok, SNRI, sonda PEG, SSRI, suchość oczu, terapeuta zajęciowy, toksyna botulinowa, zaburzenie funkcji pęcherza moczowego, zaburzenie połykania, zaburzenie poznawcze, zaburzenie snu, zespół korowo-podstawny, zwyrodnienie korowo-podstawne, żywienie dojelitowe