afazja płynna

Afazja płynna, znana również jako afazja Wernickego, jest zaburzeniem mowy charakteryzującym się zachowaną płynnością wypowiedzi przy jednoczesnym upośledzeniu rozumienia mowy i zdolności do formułowania sensownych wypowiedzi. Pacjenci z tym typem afazji często używają dużej liczby słów, jednak ich wypowiedzi zawierają liczne parafazje (zniekształcenia słów), neologizmy oraz zaburzenia struktury gramatycznej.

Przyczyną afazji płynnej jest najczęściej uszkodzenie tylnej części lewego płata skroniowego (okolica Wernickego), zwykle w wyniku udaru niedokrwiennego, krwotoku śródmózgowego, urazu czaszkowo-mózgowego lub procesu rozrostowego. Obszar ten odpowiada za rozumienie mowy, co tłumaczy charakterystyczne objawy kliniczne.

W diagnostyce afazji płynnej kluczowe znaczenie ma ocena neuropsychologiczna oraz badania neuroobrazowe (MRI, CT). Leczenie opiera się głównie na intensywnej terapii logopedycznej, której skuteczność zależy od rozległości uszkodzenia, czasu od wystąpienia incydentu oraz systematyczności prowadzonej rehabilitacji. Rokowanie jest zróżnicowane i zależy od przyczyny uszkodzenia, wieku pacjenta oraz wdrożenia wczesnej interwencji terapeutycznej.