zatrucie losartanem
Zatrucie losartanem to stan kliniczny wywołany przedawkowaniem antagonisty receptora angiotensyny II (ARB), stosowanego powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. W przypadku ostrego zatrucia pacjenci mogą prezentować objawy związane z nadmiernym spadkiem ciśnienia tętniczego, takie jak zawroty głowy, omdlenia, tachykardia odruchowa oraz zaburzenia elektrolitowe.
Mechanizm toksyczności losartanu wynika z blokady receptorów AT1 dla angiotensyny II, co prowadzi do nadmiernej wazodylatacji i zaburzenia autoregulacji przepływu krwi przez narządy. W ciężkich przypadkach może wystąpić hipotensja oporna na leczenie, niewydolność nerek oraz zaburzenia gospodarki potasowej, szczególnie hiperkaliemia, która może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.
W leczeniu zatrucia losartanem stosuje się postępowanie objawowe i podtrzymujące. Obejmuje ono płynoterapię, monitorowanie parametrów życiowych, kontrolę elektrolitów oraz w razie potrzeby zastosowanie leków wazopresyjnych. Nie istnieje specyficzna odtrutka. W ciężkich zatruciach może być konieczne zastosowanie technik pozaustrojowego oczyszczania krwi, choć losartan charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, co ogranicza skuteczność tych metod.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Loreblok 50 mg
Przedawkowanie losartanu potasowego, substancji czynnej leku Loreblok (50 mg), prowadzi do istotnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, przede wszystkim niedociśnienia tętniczego i tachykardii, choć może również wystąpić bradykardia związana z pobudzeniem nerwu błędnego. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady receptorów angiotensyny II typu 1 (AT1) oraz kompensacyjnych mechanizmów organizmu. Leczenie opiera się na stabilizacji układu krążenia, monitorowaniu parametrów życiowych oraz podaniu płynów dożylnych. W przypadku niedawnego doustnego przyjęcia leku wskazane jest zastosowanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia wchłaniania losartanu. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji losartanu ani jego metabolitów, co należy uwzględnić w planowaniu terapii.
bradykardia, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, dekontaminacja przewodu pokarmowego, hemodializa, interwencja medyczna, lek chronotropowy dodatni, Loreblok, losartan potasowy, nerw błędny, niedociśnienie, niedociśnienie objawowe, ostre zatrucie, parametry życiowe, płynoterapia, receptor angiotensyny II, tabletka powlekana, tachykardia, technika nerkozastępcza, układ krążenia, układ przywspółczulny, węgiel aktywowany, zatrucie losartanem