filtracja włośniczkowa

Filtracja włośniczkowa to fizjologiczny proces zachodzący w naczyniach włosowatych (kapilarach), który umożliwia wymianę substancji między krwią a płynem tkankowym. Stanowi kluczowy mechanizm dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, zapewniając transport składników odżywczych, tlenu i produktów przemiany materii.

Proces ten zachodzi dzięki różnicy ciśnień hydrostatycznych i onkotycznych po obu stronach ściany naczynia włosowatego. Ciśnienie hydrostatyczne krwi, najwyższe na końcu tętniczym kapilary (około 30-35 mmHg), sprzyja przesączaniu płynu z naczynia do przestrzeni śródmiąższowej. Na końcu żylnym kapilary ciśnienie to spada do około 10-15 mmHg, co w połączeniu z ciśnieniem onkotycznym osocza (około 25 mmHg) sprzyja reabsorpcji płynu z powrotem do naczynia.

Filtracja włośniczkowa jest regulowana przez równanie Starlinga, które uwzględnia wszystkie siły ciśnieniowe wpływające na ruch płynów przez ścianę naczynia. Zaburzenia tego procesu mogą prowadzić do obrzęków (nadmierna filtracja lub niewystarczająca reabsorpcja) lub odwodnienia tkanek (niewystarczająca filtracja lub nadmierna reabsorpcja).

W praktyce klinicznej ocena filtracji włośniczkowej ma znaczenie w diagnostyce i terapii stanów patologicznych związanych z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym w przypadkach niewydolności serca, marskości wątroby, zespołu nerczycowego czy stanu septycznego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl