złóg żółciowy
Złóg żółciowy (kamień żółciowy) to stała struktura powstająca w drogach żółciowych, najczęściej w pęcherzyku żółciowym, w wyniku wytrącania i krystalizacji składników żółci. Złogi mogą być cholesterolowe (80-90% przypadków w krajach zachodnich), barwnikowe (pigmentowe) lub mieszane.
Czynniki ryzyka rozwoju złogów żółciowych obejmują: płeć żeńską, otyłość, wiek powyżej 40 lat, szybką utratę masy ciała, uwarunkowania genetyczne, ciążę, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, choroby przewlekłe (np. cukrzycę, choroby zapalne jelit) oraz niektóre leki. Złogi często pozostają bezobjawowe, ale mogą wywoływać kolkę żółciową, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych czy ostre zapalenie trzustki.
Diagnostyka złogów żółciowych opiera się głównie na badaniach obrazowych: USG jamy brzusznej (metoda pierwszego wyboru), tomografii komputerowej, cholangiopankreatografii rezonansu magnetycznego (MRCP) oraz endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej (ECPW). Leczenie zależy od nasilenia objawów – od postępowania zachowawczego, przez farmakoterapię (kwas ursodeoksycholowy), do interwencji chirurgicznej (cholecystektomia) lub endoskopowej (ECPW z papillotomią).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ursofalk 500 mg
Dawkowanie kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) w preparacie Ursofalk jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych oraz masy ciała pacjenta. W terapii cholesterolowych kamieni żółciowych zalecana dawka wynosi około 10 mg/kg mc./dobę, co przekłada się na 1 do 2,5 tabletek powlekanych 500 mg w zależności od masy ciała (do 60 kg – 1 tabletka, powyżej 100 kg – 2,5 tabletki). Tabletki należy przyjmować w całości, najlepiej wieczorem, a terapia trwa od 6 do 24 miesięcy, z kontrolą ultrasonograficzną co 6 miesięcy. Brak zmniejszenia średnicy złogów po 12 miesiącach lub zwapnienie złogów stanowi wskazanie do przerwania leczenia. W przypadku pierwotnej marskości żółciowej wątroby (PBC) dawka wynosi 14 ± 2 mg/kg mc./dobę (1,5 do 3,5 tabletki), stosowana początkowo w dawkach podzielonych przez 3 miesiące, a następnie jednorazowo wieczorem. Dawkowanie jest dostosowane do masy ciała, z dokładnym schematem podziału dawek na trzy pory dnia.
badanie obrazowe, badanie radiologiczne, badanie ultrasonograficzne, dysfagia, kwas ursodeoksycholowy, mukowiscydoza, parametry czynnościowe wątroby, pierwotna marskość żółciowa wątroby, świąd, tabletka powlekana, Ursofalk, zawiesina doustna, złóg żółciowy, zwapnienie złogów, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ursocam 250 mg
W praktyce klinicznej stosowanie leku Ursocam, zawierającego 250 mg kwasu ursodeoksycholowego w tabletce, jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Ponadto, lek nie powinien być podawany przy niedrożności przewodu żółciowego wspólnego lub pęcherzykowego, gdyż może to nasilić objawy cholestazy i pogorszyć stan kliniczny. Wskazane jest również unikanie terapii u pacjentów z niewidocznym pęcherzykiem żółciowym w badaniu rentgenowskim, obecnością zwapnień w złogach żółciowych, zaburzeniami czynności skurczowej pęcherzyka oraz nawracającą kolką żółciową, ze względu na ryzyko nieskuteczności leczenia lub zaostrzenia dolegliwości.
cholestaza, czynność skurczowa pęcherzyka żółciowego, diagnostyka laboratoryjna, diagnostyka obrazowa, kolka żółciowa, kwas ursodeoksycholowy, nadwrażliwość, niedrożność przewodu pęcherzykowego, niedrożność przewodu żółciowego wspólnego, ostre zapalenie dróg żółciowych, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, staza żółci, złóg żółciowy, zwapnienia złogów żółciowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ursocam
Produkt leczniczy Ursocam, zawierający 250 mg kwasu ursodeoksycholowego, wymaga stosowania wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim, z uwagi na konieczność monitorowania parametrów czynnościowych wątroby. W trakcie terapii należy systematycznie oznaczać enzymy wątrobowe: AspAT (GOT), AlAT (GPT) oraz γ-GT. Kontrole laboratoryjne powinny odbywać się co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące leczenia, a następnie co 3 miesiące, co pozwala na wczesne wykrycie ewentualnych nieprawidłowości i zapewnia bezpieczeństwo terapii.