czynność skurczowa pęcherzyka żółciowego

Czynność skurczowa pęcherzyka żółciowego to proces fizjologiczny polegający na kurczeniu się mięśniówki pęcherzyka, prowadzący do wyrzutu zgromadzonej żółci do dwunastnicy. Ten mechanizm jest kluczowy dla prawidłowego trawienia tłuszczów w przewodzie pokarmowym.

Skurcz pęcherzyka żółciowego jest stymulowany głównie przez cholecystokininę (CCK), hormon wydzielany przez komórki błony śluzowej dwunastnicy w odpowiedzi na obecność tłuszczów i białek w świetle jelita. Dodatkowo na czynność skurczową wpływa układ przywspółczulny poprzez nerw błędny, a także inne hormony przewodu pokarmowego.

Zaburzenia czynności skurczowej pęcherzyka żółciowego mogą prowadzić do różnych patologii, w tym do zastoju żółci, formowania się kamieni żółciowych czy dyskinezy dróg żółciowych. Diagnostyka tych zaburzeń opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia, cholecystografia czy scyntygrafia dróg żółciowych z oceną frakcji wyrzutowej pęcherzyka.

Prawidłowa czynność skurczowa pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się frakcją wyrzutową na poziomie 35-75% po stymulacji cholecystokininą. Wartości poniżej normy mogą wskazywać na hipofunkcję pęcherzyka, natomiast wartości powyżej normy – na jego hiperfunkcję, co może być związane z różnymi stanami patologicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl