kamica przewodowa
Kamica przewodowa to schorzenie polegające na obecności złogów w przewodach żółciowych, które mogą powstawać pierwotnie w drogach żółciowych lub wtórnie migrować z pęcherzyka żółciowego. Stanowi ona poważne powikłanie kamicy żółciowej, dotykające około 10-15% pacjentów z kamicą pęcherzyka żółciowego.
Złogi w przewodach żółciowych mogą prowadzić do szeregu komplikacji, w tym do żółtaczki mechanicznej, zapalenia dróg żółciowych (cholangitis), ostrego zapalenia trzustki oraz przewlekłego uszkodzenia wątroby. Objawy kliniczne obejmują typowo ból w prawym podżebrzu, żółtaczkę, gorączkę z dreszczami (triada Charcota), a w badaniach laboratoryjnych stwierdza się podwyższone wartości bilirubiny, enzymów wątrobowych oraz markerów stanu zapalnego.
Diagnostyka kamicy przewodowej obejmuje badania obrazowe, takie jak ultrasonografia jamy brzusznej, tomografia komputerowa, cholangiografia rezonansu magnetycznego (MRCP) oraz endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP). ERCP stanowi zarówno metodę diagnostyczną, jak i terapeutyczną, umożliwiając usunięcie złogów z dróg żółciowych.
Leczenie kamicy przewodowej opiera się głównie na procedurach endoskopowych (ERCP z papillotomią i usunięciem złogów) lub chirurgicznych, w zależności od lokalizacji złogów, anatomii pacjenta oraz dostępności metod małoinwazyjnych. W przypadkach powikłanych może być konieczne zastosowanie cholangioskopii, litotrypsji laserowej lub umieszczenia stentu w drogach żółciowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tezeo 80 mg
Telmisartan (produkt leczniczy Tezeo) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, w tym sorbitol (162,20 mg w tabletce 40 mg i 324,40 mg w tabletce 80 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu oraz powikłań okołoporodowych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, takimi jak niewyrównana marskość, ostra niewydolność, znaczne podwyższenie enzymów wątrobowych, czy zwężeniem dróg żółciowych, co może prowadzić do zaburzeń metabolizmu i eliminacji leku.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca, enzym wątrobowy, hiperkaliemia, hiponatremia, kamica przewodowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na telmisartan, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana marskość wątroby, objętość wewnątrznaczyniowa, ostra niewydolność wątroby, powikłania okołoporodowe, powikłania sercowo-naczyniowe, reakcja alergiczna, schorzenie wątroby, sorbitol, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie płodu, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zwężenie dróg żółciowych, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Raphacholin C –
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii preparatem Raphacholin C kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na składniki aktywne (wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej, wyciąg z ziela karczocha, kwas dehydrocholowy, olejek miętowy) oraz substancje pomocnicze, zwłaszcza sacharozę (151,86 mg w jednej tabletce drażowanej). Bezwzględnym przeciwwskazaniem są ciężkie choroby wątroby (ciężkie uszkodzenie miąższu, zaawansowana marskość, aktywne autoimmunologiczne zapalenie wątroby), niedrożność dróg żółciowych (w tym kamica przewodowa z całkowitą obturacją), a także ostre i przewlekłe zapalenia przewodu pokarmowego (gastroenteritis acuta, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego). Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 10 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalny wpływ na niedojrzały układ pokarmowy i wątrobę.
autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka choroba wątroby, dyspepsja, działanie żółciopędne, kamica przewodowa, kamica żółciowa, kwas dehydrocholowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność dróg żółciowych, niedrożność przewodu pokarmowego, nieswoiste zapalenie jelit, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, olejek miętowy, refluks żołądkowo-przełykowy, uszkodzenie miąższu wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyciąg z karczocha, wyciąg z rzodkwi czarnej, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie żołądka i dwunastnicy, zapalenie żołądka i jelit, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Kamienie żółciowe – Diagnostyka i diagnoza
Kamienie żółciowe (cholelithiasis) to twarde złogi powstające w pęcherzyku żółciowym lub przewodach żółciowych, zbudowane z kryształów cholesterolu jednowodnego lub polimeryzowanego bilirubinianu wapnia. W populacjach zachodnich częstość występowania wynosi 10-14%, jednak objawy pojawiają się u 1-4% pacjentów. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym (w tym teście Murphy’ego) oraz badaniach laboratoryjnych oceniających morfologię, panel wątrobowy, bilirubinę całkowitą, fosfatazę alkaliczną, amylazę i lipazę. Ultrasonografia jamy brzusznej jest podstawową metodą obrazową o czułości 84-89% i swoistości do 99%, szczególnie skuteczną w wykrywaniu kamieni >2 mm oraz cech ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego (powiększenie, pogrubienie ściany, płyn okołopęcherzykowy, ultrasonograficzny objaw Murphy’ego). W diagnostyce kamieni w przewodzie żółciowym wspólnym (choledocholithiasis) stosuje się MRCP (czułość 90-94%, swoistość 95-99%) oraz endoskopową ultrasonografię (EUS), które uzupełniają USG, zwłaszcza gdy kamienie nie są widoczne w badaniu przezbrzusznym.
amylaza i lipaza, badanie fizykalne, bilirubina, bilirubinian wapnia, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, cholecystektomia laparoskopowa, choledocholithiasis, cholelithiasis, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, endoskopowa ultrasonografia, ERCP, fosfataza alkaliczna, kamica przewodowa, kamica żółciowa, kamień żółciowy, kolka żółciowa, kryształ cholesterolu, morfologia krwi, MRCP, objaw Murphy’ego, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, pęcherzyk żółciowy, przewód żółciowy, przezskórna cholecystostomia, scyntygrafia wątrobowo-żółciowa, tomografia komputerowa, ultrasonografia, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, żółtaczka, zwężenie przewodu żółciowego - Leksykon chorób i schorzeń
Żółtaczka – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w żółtaczce jest silnie uzależnione od etiologii i nasilenia hiperbilirubinemii, co ma kluczowe znaczenie dla decyzji terapeutycznych. Etiologie takie jak żółtaczka z resorpcji krwiaków, fizjologiczna żółtaczka noworodków, zespół Gilberta czy kamica przewodowa wiążą się z dobrym rokowaniem, natomiast złośliwe niedrożności dróg żółciowych i marskość wątroby z żółtaczką – z gorszym. Ekstremalna hiperbilirubinemia (bilirubina całkowita ≥12 mg/dl) u pacjentów na OIT wiąże się z wysoką śmiertelnością szpitalną (76,1%), a poziom bilirubiny koreluje z ryzykiem zgonu (OR 1,09; 95% CI 1,04-1,15, p<0,001). W leczeniu żółtaczki mechanicznej spowodowanej nowotworem złośliwym, przezskórny drenaż dróg żółciowych (PTBD) wydłuża medianę przeżycia do 185 dni, a dodatkowe terapie (chemioterapia, operacje paliatywne) zwiększają ją do 285 dni. Wczesne różnicowanie łagodnej i złośliwej żółtaczki mechanicznej za pomocą modelu opartego na CEA, bilirubinie całkowitej i stosunku neutrofili do limfocytów (NLR) umożliwia szybsze planowanie leczenia.
algorytm LightGBM, antygen rakowo-zarodkowy, bilirubina bezpośrednia, bilirubina całkowita, chemoembolizacja przeztętnicza, czynnik prognostyczny, drenaż żółciowy, etiologia, fototerapia, hiperbilirubinemia, inwazja naczyń limfatycznych, kamica przewodowa, marskość wątroby, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność serca, nomogram bilirubiny, oddział intensywnej terapii, przerzuty do węzłów chłonnych, przewlekłe zapalenie wątroby typu C, przezskórny drenaż dróg żółciowych, rak jelita grubego, rak wątrobowokomórkowy, sepsa, skala ALBI, skala MELD, stosunek neutrofili do limfocytów, uszkodzenie wątroby, zespół Gilberta, żółtaczka, żółtaczka mechaniczna - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pęcherzyka żółciowego – Leczenie
Zapalenie pęcherzyka żółciowego wymaga kompleksowego leczenia, które obejmuje hospitalizację, leczenie zachowawcze oraz interwencję chirurgiczną. Wstępne postępowanie polega na głodówce, dożylnym nawodnieniu, antybiotykoterapii (w łagodnych przypadkach monoterapia antybiotykiem o szerokim spektrum, w ciężkich imipenem/cilastatin lub meropenem, alternatywnie metronidazol z cefalosporyną III generacji, ciprofloksacyną lub aztreonamem) oraz kontroli bólu. Złotym standardem leczenia jest wczesna laparoskopowa cholecystektomia, wykonywana w ciągu 24-72 godzin od przyjęcia u pacjentów z niskim ryzykiem powikłań, co skraca czas hospitalizacji i zmniejsza ryzyko powikłań. U pacjentów wysokiego ryzyka lub niemożliwych do natychmiastowej operacji stosuje się przezskórny drenaż pęcherzyka (cholecystostomię) jako terapię tymczasową. ERCP jest wskazane w przypadku kamicy przewodowej lub niedrożności dróg żółciowych, umożliwiając usunięcie kamieni i poprawę odpływu żółci.
antybiotykoterapia, aztreonam, Bacteroides fragilis, cefalosporyna trzeciej generacji, cholecystektomia, cholecystektomia laparoskopowa, cholecystektomia otwarta, cholecystitis, cholecystostomia, ciprofloksacyna, dieta niskotłuszczowa, drenaż pęcherzyka żółciowego, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, Enterococcus, ERCP, Escherichia coli, kamica przewodowa, Klebsiella, kolka żółciowa, krwotoczne zapalenie pęcherzyka żółciowego, kwas ursodeoksycholowy, leczenie zachowawcze, marskość wątroby, marskość wątroby klasy C, meropenem, metronidazol, niedrożność dróg żółciowych, perforacja pęcherzyka żółciowego, petydyna, przezskórny drenaż pęcherzyka żółciowego, Pseudomonas, UDCA, Wytyczne Tokijskie, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Omnipaque 518 mg/ml (240 mg jodu/ml)
Omnipaque to niejonowy, monomeryczny, trójjodowy środek kontrastowy o stężeniu 518 mg/ml (240 mg jodu/ml), charakteryzujący się osmolalnością 0,51 Osm/kg H₂O w 37°C oraz lepkością 3,3 mPa×s w temperaturze ciała. Produkt jest stosowany w szerokim spektrum badań diagnostycznych, w tym angiografii (kardioangiografia, arteriografia, flebografia), urografii, tomografii komputerowej, mielografii podpajęczynówkowej oraz specjalistycznych procedurach takich jak artrografia, ERP, ERCP, herniografia, histerosalpingografia i sialografia. Podanie leku wymaga odpowiedniego przygotowania pacjenta, monitoringu oraz dostępności sprzętu reanimacyjnego, a także kwalifikacji personelu medycznego. Omnipaque jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci, z uwzględnieniem indywidualnego dawkowania i szczególnej ostrożności u noworodków i niemowląt.
arteriografia, artrografia, badanie angiograficzne, diagnostyka różnicowa, dyskopatia, działanie niepożądane, flebografia, gruczoł ślinowy, guz rdzenia kręgowego, herniografia, histerosalpingografia, kamica nerkowa, kamica przewodowa, kardioangiografia, mielografia lędźwiowa, mielografia piersiowa, mielografia szyjna, niepłodność, podanie podpajęczynówkowe, przepuklina, przepuklina oponowo-rdzeniowa, przepuklina pachwinowa, przewlekłe zapalenie trzustki, sialografia, środek kontrastujący radiologiczny, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa zbiorników podstawy mózgu, urografia, uszkodzenie chrząstki stawowej, wsteczna endoskopowa cholangiopankreatografia, wsteczna endoskopowa pankreatografia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzepica żył głębokich, zwężenie dróg żółciowych, zwężenie kanału kręgowego - Leksykon substancji czynnych
Kwas dehydrocholowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas dehydrocholowy, stosowany w preparatach takich jak Raphacholin C i Raphacholin Forte, wykazuje działanie żółciopędne poprzez zwiększenie objętości wydzielanej żółci. Terapia tym związkiem wymaga ścisłej kontroli lekarskiej, zwłaszcza u pacjentów z kamicą żółciową, gdyż może dojść do przesunięcia kamieni w drogach żółciowych i powikłań z tym związanych. Preparat Raphacholin Forte zawiera 250 mg kwasu dehydrocholowego i jego stosowanie powyżej 7 dni wymaga konsultacji lekarskiej. Ponadto, lek ten nie jest zalecany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.
drogi żółciowe, działanie żółciopędne, kamica przewodowa, kamica żółciowa, kwas dehydrocholowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sacharozy, Raphacholin C, Raphacholin Forte, reakcja alergiczna, schorzenia dróg żółciowych, sekrecja żółci, wydzielanie żółci, zaburzenia dróg żółciowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie dróg żółciowych - Leksykon substancji czynnych
Parafina ciekła – Przeciwwskazania stosowania
Parafina ciekła (Paraffinum liquidum) jest substancją czynną w kilku preparatach leczniczych, których stosowanie obarczone jest licznymi przeciwwskazaniami. Podstawowym jest nadwrażliwość na parafinę lub składniki pomocnicze. Wiek pacjenta stanowi istotne ograniczenie: preparaty MINGAST i Parafina ciekła Aflofarm są przeciwwskazane u dzieci poniżej 2 lat, natomiast Parafina ciekła LGO u dzieci poniżej 3 lat. Preparat Parafina ciekła – Avena wymaga konsultacji lekarskiej przed zastosowaniem u dzieci, bez określonej dolnej granicy wieku. Ponadto, parafina ciekła jest przeciwwskazana w stanach patologicznych przewodu pokarmowego, takich jak przepuklina rozworu przełykowego, zaawansowana choroba refluksowa przełyku (dotyczy MINGAST), ból brzucha o nieustalonej etiologii (Parafina ciekła – Avena, LGO) oraz ostre stany zapalne przewodu pokarmowego, w tym zapalenie wyrostka robaczkowego (Avena, LGO).
ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, choroba refluksowa przełyku, farmakoterapia, kamica dróg żółciowych, kamica przewodowa, nadwrażliwość, odpływ żółci, parafina ciekła, produkt leczniczy, przeciwwskazania pediatryczne, przepuklina rozworu przełykowego, uszkodzenie wątroby, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie wyrostka robaczkowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – MINGAST –
Lek MINGAST, zawierający 99,87 g/100 g parafiny ciekłej w postaci płynu doustnego, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które muszą być ściśle przestrzegane. Przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na parafinę lub substancje pomocnicze, u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na ryzyko zachłyśnięcia i lipidowego zapalenia płuc, a także u osób z przepukliną rozworu przełykowego i zaawansowaną chorobą refluksową przełyku. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z kamicą przewodową, zwężeniem lub zapaleniem dróg żółciowych oraz ciężkim uszkodzeniem wątroby, w tym marskością w stadium dekompensacji, ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji wątroby i nasilenia zastoju żółciowego.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, kamica przewodowa, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność wątroby, odpływ żółci, parafina ciekła, przepuklina rozworu przełykowego, uszkodzenie wątroby, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie wchłaniania witamin, zachłyśnięcie parafiną, zapalenie dróg żółciowych, zastój żółci, zespół jelita drażliwego, zwężenie dróg żółciowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pęcherzyka żółciowego – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie pęcherzyka żółciowego (cholecystitis) to stan zapalny pęcherzyka żółciowego, którego rozpoznanie opiera się na objawach klinicznych (ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, objaw Murphy’ego o swoistości 87-97%), badaniach laboratoryjnych (leukocytoza, podwyższone CRP, umiarkowane podwyższenie enzymów wątrobowych ALT, AST, GGTP, fosfatazy alkalicznej oraz bilirubiny) oraz badaniach obrazowych. Ultrasonografia (USG) jest badaniem pierwszego wyboru, wykazującym czułość około 71% i swoistość 85%, z charakterystycznymi cechami takimi jak pogrubienie ściany pęcherzyka >3 mm, obecność złogów, płyn okołopęcherzykowy i sonograficzny objaw Murphy’ego. W przypadku niejednoznacznych wyników USG, cholescyntygrafia HIDA, cechująca się czułością 90-97% i swoistością około 90%, stanowi badanie drugiego rzutu. Tomografia komputerowa (TK) i rezonans magnetyczny (MR/MRCP) są wykorzystywane głównie do oceny powikłań i diagnostyki różnicowej, z czułością i swoistością TK przekraczającą 95% w niektórych badaniach.
acalculous cholecystitis, amylaza i lipaza, białko C-reaktywne, bilirubina, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, cholecystektomia, cholecystitis, emphysematous cholecystitis, endoskopowa ultrasonografia, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, kamica przewodowa, kolka żółciowa, krwotoczne zapalenie pęcherzyka żółciowego, leukocytoza z przesunięciem w lewo, objaw Murphy’ego, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostre zapalenie wątroby, perforacja pęcherzyka żółciowego, perforacja wrzodu trawiennego, pogrubienie ściany pęcherzyka żółciowego, posocznica, próby wątrobowe, przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego, rezonans magnetyczny, ropień okołopęcherzykowy, ropień wątroby, Tokyo Guidelines, tomografia komputerowa, ultrasonografia, zapalenie opłucnej, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wyrostka robaczkowego, zawał serca, zgorzel pęcherzyka żółciowego - Leksykon chorób i schorzeń
Kamienie żółciowe – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Kamica żółciowa charakteryzuje się korzystnym rokowaniem, jednak ryzyko rozwoju objawów klinicznych wzrasta wraz z wielkością, liczbą kamieni oraz czasem ich obecności w drogach żółciowych. Mniej niż 20% pacjentów rozwija objawy, a u bezobjawowych prawdopodobieństwo ich pojawienia się wynosi 10-20% w ciągu 10 lat. Standardem leczenia objawowej kamicy jest laparoskopowa cholecystektomia, z planową śmiertelnością <0,5% i chorobowością <10%, natomiast w trybie pilnym śmiertelność wzrasta do 3-5%, a chorobowość do 30-50%. Ryzyko powikłań zwiększają m.in. wysoki BMI, wcześniejsze operacje jamy brzusznej, zrosty, zgorzelinowy pęcherzyk oraz zespół kruchości. Pooperacyjne dolegliwości obejmują przewlekłą biegunkę i utrzymujące się objawy dyspeptyczne, szczególnie u pacjentów stosujących leki psychotropowe (OR=5,3) i z wysokim poziomem lęku (OR=10,6).
cholecystektomia laparoskopowa, choledocholithiasis, cholelithiasis, droga żółciowa, hepatolithiasis, kamica przewodowa, kamica wewnątrzwątrobowa, kamica żółciowa, kamień żółciowy, kwas chenodeoksycholowy, kwas ursodeoksycholowy, lek wiążący kwasy żółciowe, mikrobiom jelitowy, objaw dyspeptyczny, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, rak pęcherzyka żółciowego, UDCA, wewnątrzwątrobowy rak dróg żółciowych, wskaźnik masy ciała, wskaźnik śmiertelności, zespół kruchości - Leksykon chorób i schorzeń
Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego – Epidemiologia
Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego (OZP) stanowi istotny problem kliniczny, odpowiadając za 3-10% hospitalizacji z powodu bólu brzucha, z kamicą żółciową jako głównym czynnikiem ryzyka (90-95% przypadków). Zachorowalność na OZP wynosi około 6300/100 000 osób poniżej 50 roku życia oraz 20 900/100 000 powyżej 50 roku życia, z wyższą częstością u kobiet (stosunek kobiet do mężczyzn 2,3:1 w Kolumbii). Epidemiologia wskazuje na wzrost liczby przypadków w różnych regionach świata, m.in. w Japonii i Rosji, a także na wpływ pandemii COVID-19, która spowodowała wzrost przyjęć o 72,8%. Bezkamicze zapalenie pęcherzyka żółciowego, stanowiące 5-14% przypadków, charakteryzuje się wyższą śmiertelnością (15-40%, a nawet do 90% u pacjentów krytycznie chorych) i występuje częściej u starszych mężczyzn oraz pacjentów na oddziałach intensywnej terapii. Główne czynniki ryzyka to: kamica żółciowa, płeć żeńska, wiek >40 lat, otyłość, ciąża, szybka utrata masy ciała, cukrzyca oraz terapia hormonalna.
bezkamicze zapalenie pęcherzyka żółciowego, cholecystektomia, hipertriglicerydemia, infekcja wirusowa, kamica przewodowa, kamica żółciowa, kamienie żółciowe, kolka żółciowa, laparoskopowa cholecystektomia, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, perforacja, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sepsa, tomografia komputerowa, ultrasonografia, wentylacja mechaniczna, wstrząs, Wytyczne Tokijskie, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej, zatrzymanie krążenia, zgorzel, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Rak dróg żółciowych w okolicy wątrobowo-dwunastniczej (cholangiocarcinoma okolicy wątrobowo-dwunastniczej) – Etiologia i przyczyny
Cholangiocarcinoma okolicy wątrobowo-dwunastniczej (guz Klatskina) to agresywny nowotwór wywodzący się z nabłonka dróg żółciowych w obrębie wnęki wątroby, stanowiący ponad 50% przypadków cholangiocarcinoma. Patogeneza opiera się na wieloetapowej transformacji nowotworowej indukowanej przewlekłym stanem zapalnym i zastojem żółci, prowadzącym do mutacji w onkogenach (np. KRAS) i genach supresorowych (np. TP53). Kluczowym czynnikiem ryzyka jest pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (PSC), które zwiększa ryzyko raka nawet 400-krotnie, z dożywotnią częstością występowania 6-36%. Inne istotne czynniki to wrodzone anomalie dróg żółciowych (ryzyko 6-30%), infekcje przywrami (Clonorchis sinensis, Opisthorchis viverrini), kamica żółciowa (ryzyko wzrostu 4-64-krotnie), przewlekłe choroby wątroby (marskość, wirusowe zapalenia HBV/HCV, NAFLD/NASH) oraz przewlekłe choroby zapalne jelit (ryzyko 4-krotnie wyższe). Mutacje genetyczne IDH1/2 oraz fuzje FGFR2 stanowią potencjalne cele terapeutyczne.
aberracja genetyczna, apoptoza, autoimmunologiczna choroba wątroby, cholangiocarcinoma, cholangiocarcinoma okolicy wątrobowo-dwunastniczej, choroba Caroliego, choroba Leśniowskiego-Crohna, Clonorchis sinensis, cyklooksygenaza-2, czynnik martwicy nowotworów alfa, dichlorek propylenu, dwutlenek toru, fuzja FGFR2, guz Klatskina, hemochromatoza, interleukina-6, kamica przewodowa, kamica wewnątrzwątrobowa, marskość wątroby, mediator zapalny, mikrobiom jelitowy, motylica wątrobowa, mukowiscydoza, mutacja DNA, mutacja KRAS, mutacja TP53, nabłonek dróg żółciowych, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby, Opisthorchis viverrini, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, przywra wątrobowa, rak jelita grubego niezwiązany z polipowatością, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, Thorotrast, tlenek azotu, torbiel dróg żółciowych, transformacja nowotworowa, wirusowe zapalenie wątroby, wnęka wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zastój żółci, zespół Lyncha, zwłóknienie torbielowate