wchłanianie ogólnoustrojowe leku

Wchłanianie ogólnoustrojowe leku to proces, w którym substancja lecznicza przedostaje się z miejsca podania do krążenia ogólnego, umożliwiając jej transport do narządów docelowych i wywołanie efektu terapeutycznego. Jest to kluczowy etap farmakokinetyki, który determinuje biodostępność leku i wpływa na jego skuteczność kliniczną.

Na szybkość i stopień wchłaniania ogólnoustrojowego wpływa wiele czynników, w tym droga podania (doustna, dożylna, domięśniowa, podskórna, transdermalna), właściwości fizykochemiczne leku (rozpuszczalność, lipofilność, stopień jonizacji), pH środowiska w miejscu wchłaniania, perfuzja tkanek oraz mechanizmy transportu (dyfuzja bierna, transport aktywny, endocytoza).

Wchłanianie ogólnoustrojowe ma szczególne znaczenie przy pozanaczyniowych drogach podania leków. Przy podaniu doustnym lek musi pokonać barierę jelitową i przejść przez wątrobę (efekt pierwszego przejścia), co może znacząco zmniejszyć jego biodostępność. Z kolei podanie transdermalne zapewnia powolne, ale długotrwałe wchłanianie, omijając metabolizm wątrobowy.

W praktyce klinicznej właściwa ocena wchłaniania ogólnoustrojowego pozwala na optymalizację dawkowania, przewidywanie interakcji lekowych oraz dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta, szczególnie w przypadkach zaburzeń wchłaniania związanych z chorobami przewodu pokarmowego, niewydolnością krążenia czy zmianami fizjologicznymi wynikającymi z wieku.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl