opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego

Opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego (IUGR – Intrauterine Growth Restriction) to stan, w którym płód nie osiąga swojego genetycznie określonego potencjału wzrostowego. Diagnozę stawia się, gdy szacowana masa płodu jest poniżej 10. percentyla dla danego wieku ciążowego, przy czym najpoważniejsze przypadki dotyczą wartości poniżej 3. percentyla.

IUGR dzieli się na symetryczne (proporcjonalne zmniejszenie wszystkich parametrów biometrycznych) oraz asymetryczne (nieproporcjonalne, z oszczędzeniem wzrostu głowy). Przyczyny obejmują czynniki matczyne (niedożywienie, choroby przewlekłe, nadciśnienie), łożyskowe (niewydolność łożyska, zaburzenia implantacji) oraz płodowe (wady genetyczne, zakażenia wewnątrzmaciczne).

Diagnostyka opiera się na seryjnych badaniach ultrasonograficznych z oceną biometrii płodu, przepływów dopplerowskich w naczyniach pępowinowych oraz na monitorowaniu dobrostanu płodu. Postępowanie zależy od nasilenia zaburzeń, wieku ciążowego i przyczyny IUGR. Kluczowe jest ustalenie optymalnego momentu zakończenia ciąży, balansując między ryzykiem przedwczesnego porodu a zagrożeniem wynikającym z utrzymywania się niekorzystnych warunków wewnątrzmacicznych.

Noworodki z IUGR wymagają szczególnej opieki ze względu na zwiększone ryzyko powikłań okołoporodowych, takich jak zaburzenia metaboliczne, hipotermia, zespół aspiracji smółki czy niedotlenienie. W dalszej perspektywie dzieci te mogą być bardziej narażone na rozwój nadciśnienia tętniczego, otyłości i zaburzeń metabolicznych w dorosłym życiu, zgodnie z teorią programowania płodowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl