Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esotkaleno 25 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej Esotkaleno, obejmują szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach ustalono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała. W toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano zmiany narządowe zależne od gatunku i dawki: u szczurów zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa po dawce 33 mg/kg przez 7-14 dni, u królików uszkodzenie wątroby po 2-3 mg/kg przez 2-4 tygodnie, a u świnek morskich i psów martwicę mięśni po dawkach 0,5-5 mg/kg i 4 mg/kg odpowiednio przez kilka tygodni. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani karcynogennego.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie spojówek
  2. alergiczny nieżyt nosa
  3. artropatia enteropatyczna
  4. astma oskrzelowa
  5. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  6. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  7. chłoniak nieziarniczy
  8. choroba Addisona
  9. choroba Behçeta
  10. choroba Hodgkina
  11. choroba Leśniowskiego-Crohna
  12. choroba Waldenströma
  13. choroby autoimmunologiczne
  14. choroby skóry i błon śluzowych
  15. choroby ziarniniakowe
  16. ciężkie postacie kataru siennego
  17. dermatozy ciążowe
  18. dermatozy pęcherzowe
  19. egzema
  20. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  21. eozynofilowe zapalenie powięzi
  22. erytrodermia
  23. gruźlica płuc
  24. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  25. guz rzekomy oczodołu
  26. guzkowe zapalenie tętnic
  27. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  28. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  29. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. łupież rubra mieszkowy
  32. łuszczyca krostkowa
  33. łuszczycowe zapalenie stawów
  34. mieszane choroby tkanki łącznej
  35. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  36. myasthenia
  37. neuropatia nerwu wzrokowego
  38. niedobór ACTH
  39. niewydolność kory nadnerczy
  40. obrzęk Quinckego
  41. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  42. odrzucenie przeszczepu
  43. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  44. oparzenia zasadowe
  45. oparzenie przełyku
  46. orbitopatia endokrynologiczna
  47. ostra białaczka limfoblastyczna
  48. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  49. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  50. parałuszczyca
  51. piodermia zgorzelinowa
  52. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  53. polimialgia reumatyczna
  54. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  55. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  56. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  57. przewlekła białaczka limfatyczna
  58. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  59. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  60. przewlekłe zapalenie rzęs
  61. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  62. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  63. reaktywne zapalenie stawów
  64. reumatoidalne zapalenie stawów
  65. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  66. sarkoidoza
  67. śródmiąższowe choroby płuc
  68. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  69. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  70. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  71. stwardnienie rozsiane
  72. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  73. szpiczak mnogi
  74. toczeń rumieniowaty układowy
  75. twardzina układowa
  76. usunięcie nadnerczy
  77. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  78. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  79. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  80. zapalenie błony naczyniowej oka
  81. zapalenie naczyń
  82. zapalenie nadtwardówki
  83. zapalenie rogówki
  84. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  85. zapalenie stawów kręgosłupa
  86. zapalenie stawów w sarkoidozie
  87. zapalenie tętnicy skroniowej
  88. zapalenie twardówki
  89. zapalenie wielomięśniowe
  90. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  91. zespół nadnerczowo-płciowy
  92. zespół Tolosa-Hunta
  93. zespół Westa
  94. ziarniniakowatość Wegenera
  95. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania prednizonu (substancji czynnej produktu leczniczego Esotkaleno) oparte są na konwencjonalnych badaniach farmakologicznych obejmujących bezpieczeństwo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Analizy przedkliniczne nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi podczas stosowania terapeutycznego.1

Toksyczność ostra

W badaniach oceniających toksyczność ostrą prednizolonu prowadzonych na modelu szczurzym, ustalono wartość LD50 (dawkę powodującą śmierć w ciągu 7 dni) po jednorazowym podaniu na poziomie 240 mg/kg masy ciała.2

Toksyczność podostra i przewlekła

W badaniach toksyczności podostrych i przewlekłych zaobserwowano zróżnicowane efekty w zależności od gatunku zwierząt laboratoryjnych oraz stosowanego dawkowania:3

  • U szczurów stwierdzono zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa widoczne zarówno w mikroskopie świetlnym, jak i elektronowym, po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres 7-14 dni4
  • U królików eksperymentalne uszkodzenie wątroby wystąpiło po podaniu dawek 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres 2-4 tygodni5
  • U świnek morskich zaobserwowano działanie histotoksyczne w postaci martwicy mięśni po kilku tygodniach podawania dawek 0,5-5 mg/kg masy ciała6
  • U psów podobne działanie histotoksyczne (martwica mięśni) wystąpiło po podawaniu dawki 4 mg/kg masy ciała przez kilka tygodni7

Działanie mutagenne i karcynogenne

Dostępne wyniki badań genotoksyczności dla glikokortykosteroidów, w tym prednizonu, nie wskazują na występowanie klinicznie istotnych właściwości genotoksycznych. Nie zaobserwowano istotnego potencjału mutagennego ani karcynogennego w przeprowadzonych badaniach przedklinicznych.8

Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu

Badania na modelach zwierzęcych wykazały szereg efektów prednizolonu na rozwój płodu i rozmnażanie:9

  • W eksperymentach prowadzonych na myszach, chomikach i królikach stosowanie prednizolonu wiązało się z występowaniem rozszczepu wargi/podniebienia u potomstwa10
  • Podawanie pozajelitowe prednizolonu szczurom prowadziło do niewielkich anomalii czaszki, szczęki i języka u potomstwa11
  • W badaniach zaobserwowano opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego płodów12

Ponadto długotrwałe podawanie dużych dawek prednizolonu (30 mg/dobę przez co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy u badanych zwierząt. Zaburzenia te utrzymywały się przez kilka miesięcy po odstawieniu leku.13

Gatunek zwierzęcia Dawka Czas podawania Obserwowane efekty
Szczury 33 mg/kg m.c./dobę 7-14 dni Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa
Króliki 2-3 mg/kg m.c./dobę 2-4 tygodnie Uszkodzenie wątroby
Świnki morskie 0,5-5 mg/kg m.c. Kilka tygodni Martwica mięśni
Psy 4 mg/kg m.c. Kilka tygodni Martwica mięśni
Myszy, chomiki, króliki Zróżnicowane dawki Okres ciąży Rozszczep wargi/podniebienia u potomstwa
Szczury (podanie pozajelitowe) Zróżnicowane dawki Okres ciąży Anomalie czaszki, szczęki i języka u potomstwa
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl