Dawkowanie i sposób podawania
Esotkaleno 25 mg

Esotkaleno (prednizon) wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od schorzenia, jego nasilenia oraz odpowiedzi pacjenta. Początkowe dawki w ostrych stanach mogą sięgać 80-100 mg/dobę (1,0-3,0 mg/kg mc/dobę), natomiast w terapii podtrzymującej stosuje się dawki 5-15 mg/dobę. W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, z uwzględnieniem specyfiki zespołu nadnerczowo-płciowego, gdzie dawka wieczorna ma na celu hamowanie nocnego wzrostu ACTH. W sytuacjach stresowych, takich jak uraz czy operacja, dawkę prednizonu można zwiększyć 2-3-krotnie, a w skrajnych przypadkach nawet 10-krotnie, z możliwością podania do 50 mg/dobę w stanach po długotrwałej terapii GKS. Dawkowanie u dzieci wynosi odpowiednio 2-3 mg/kg mc/dobę dla dawek dużych i 0,25 mg/kg mc/dobę dla dawek podtrzymujących, z zaleceniem terapii naprzemiennej w okresie wzrostu.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie spojówek
  2. alergiczny nieżyt nosa
  3. artropatia enteropatyczna
  4. astma oskrzelowa
  5. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  6. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  7. chłoniak nieziarniczy
  8. choroba Addisona
  9. choroba Behçeta
  10. choroba Hodgkina
  11. choroba Leśniowskiego-Crohna
  12. choroba Waldenströma
  13. choroby autoimmunologiczne
  14. choroby skóry i błon śluzowych
  15. choroby ziarniniakowe
  16. ciężkie postacie kataru siennego
  17. dermatozy ciążowe
  18. dermatozy pęcherzowe
  19. egzema
  20. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  21. eozynofilowe zapalenie powięzi
  22. erytrodermia
  23. gruźlica płuc
  24. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  25. guz rzekomy oczodołu
  26. guzkowe zapalenie tętnic
  27. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  28. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  29. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. łupież rubra mieszkowy
  32. łuszczyca krostkowa
  33. łuszczycowe zapalenie stawów
  34. mieszane choroby tkanki łącznej
  35. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  36. myasthenia
  37. neuropatia nerwu wzrokowego
  38. niedobór ACTH
  39. niewydolność kory nadnerczy
  40. obrzęk Quinckego
  41. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  42. odrzucenie przeszczepu
  43. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  44. oparzenia zasadowe
  45. oparzenie przełyku
  46. orbitopatia endokrynologiczna
  47. ostra białaczka limfoblastyczna
  48. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  49. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  50. parałuszczyca
  51. piodermia zgorzelinowa
  52. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  53. polimialgia reumatyczna
  54. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  55. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  56. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  57. przewlekła białaczka limfatyczna
  58. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  59. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  60. przewlekłe zapalenie rzęs
  61. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  62. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  63. reaktywne zapalenie stawów
  64. reumatoidalne zapalenie stawów
  65. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  66. sarkoidoza
  67. śródmiąższowe choroby płuc
  68. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  69. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  70. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  71. stwardnienie rozsiane
  72. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  73. szpiczak mnogi
  74. toczeń rumieniowaty układowy
  75. twardzina układowa
  76. usunięcie nadnerczy
  77. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  78. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  79. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  80. zapalenie błony naczyniowej oka
  81. zapalenie naczyń
  82. zapalenie nadtwardówki
  83. zapalenie rogówki
  84. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  85. zapalenie stawów kręgosłupa
  86. zapalenie stawów w sarkoidozie
  87. zapalenie tętnicy skroniowej
  88. zapalenie twardówki
  89. zapalenie wielomięśniowe
  90. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  91. zespół nadnerczowo-płciowy
  92. zespół Tolosa-Hunta
  93. zespół Westa
  94. ziarniniakowatość Wegenera
  95. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Dawkowanie leku Esotkaleno

Prawidłowe dawkowanie leku Esotkaleno (prednizon) jest kluczowym aspektem skutecznej terapii. Dawkowanie zależy od rodzaju schorzenia, jego nasilenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Generalnie stosuje się stosunkowo wysokie dawki początkowe, które są znacząco wyższe w ostrych, ciężkich stanach chorobowych niż w schorzeniach przewlekłych. Wraz z ustępowaniem objawów klinicznych i poprawą stanu pacjenta, dawkę można redukować do najmniejszej skutecznej (zazwyczaj 5-15 mg prednizonu na dobę) z różną częstotliwością podawania.1

Długotrwałe leczenie niewielkimi dawkami podtrzymującymi jest często niezbędne, szczególnie w przypadku chorób o charakterze przewlekłym.2

Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu)

W leczeniu substytucyjnym po zakończonym okresie wzrostu zaleca się dawkowanie 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podzielone na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, a w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH, co przeciwdziała przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby wskazane jest dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu).3

W przypadku znacznego obciążenia fizycznego (np. uraz, zabieg operacyjny), współistniejących infekcji może być konieczne zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w skrajnych przypadkach obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.4

Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami

W stanach stresowych po długotrwałej terapii glikokortykosteroidami zaleca się podanie do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe. Dawkę należy redukować w ciągu kilku dni.5

Farmakoterapia – dawkowanie u dorosłych

Poniższa tabela przedstawia ogólne wytyczne dotyczące dawkowania prednizonu u pacjentów dorosłych zgodnie z aktualną literaturą medyczną:6

Rodzaj dawki Dawka w mg/dobę Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 80 – 100 (250) 1,0 – 3,0
Średnia 40 – 80 0,5 – 1,0
Mała 10 – 40 0,25 – 0,5
Bardzo mała 1,5 – 7,5 (10)
Chemioterapia skojarzona Patrz schemat dawkowania „e” (SD: e)

Standardowo całą dawkę dobową przyjmuje się wcześnie rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia około dobowa). W zależności od choroby, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3 dawek.7

Farmakoterapia – dawkowanie u dzieci

Poniższa tabela przedstawia ogólne wytyczne dotyczące dawkowania prednizonu u pacjentów pediatrycznych:8

Rodzaj dawki Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 2 – 3
Średnia 1 – 2
Dawka podtrzymująca 0,25

U dzieci w okresie wzrostu leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.9

Redukcja dawki

Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, rozpoczyna się stopniowe zmniejszanie dawki. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw redukuje się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową. Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg/dobę.10

O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna. Wraz z monitorowaniem aktywności choroby, następujące kroki mogą służyć jako wytyczne dotyczące zmniejszania dawki:11

  • powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
  • od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
  • od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
  • od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
  • poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni

Duże i bardzo duże dawki, podawane jedynie przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.12

Schemat dawkowania „e” (SD: e) – chemioterapia skojarzona

Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.13

Przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:14

  • Chłoniak nieziarniczy:
    • schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
    • schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
  • Przewlekła białaczka limfocytowa:
    • „Schemat Knospe”: prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-3
  • Choroba Hodgkina:
    • schemat COPP-ABVD: prednizon 40 mg/m², dzień 1-14
  • Szpiczak mnogi:
    • „schemat Alexanian”: prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-4

Sposób podawania leku Esotkaleno

Tabletki należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.15

W przypadku farmakoterapii produktem leczniczym Esotkaleno należy rozważyć, czy możliwa jest alternatywna terapia innym produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu satysfakcjonujących wyników terapeutycznych, dawkę należy zredukować do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, w razie potrzeby monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.16

Szczególne populacje pacjentów

W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie dawki ze względu na zmieniony metabolizm i eliminację leku.17

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl