zespół Tolosa-Hunta
Wskazanie

Zespół Tolosa-Hunta to rzadkie, bolesne schorzenie okulistyczno-neurologiczne, charakteryzujące się silnym, jednostronnym bólem oczodołu i oka oraz porażeniem nerwów czaszkowych (najczęściej III, IV i VI), co prowadzi do zaburzeń ruchomości gałki ocznej, podwójnego widzenia oraz opadania powieki. Przyczyną tego stanu jest ziarniniakowe zapalenie tkanek w okolicy szczeliny oczodołowej górnej lub zatoki jamistej.

Rozpoznanie zespołu Tolosa-Hunta jest diagnozą wykluczającą, co oznacza, że należy najpierw wykluczyć inne przyczyny bólu oczodołu i oftalmoparezę, takie jak guzy, tętniaki czy inne procesy zapalne. W diagnostyce niezbędne jest wykonanie badania rezonansu magnetycznego (MRI) z kontrastem, które może wykazać pogrubienie tkanek w okolicy szczeliny oczodołowej.

Leczenie pierwszego rzutu opiera się na stosowaniu kortykosteroidów w wysokich dawkach. W Polsce najczęściej stosuje się preparaty takie jak Metypred, Solu-Medrol (metyloprednizolon) lub Dexaven (deksametazon). Charakterystyczną cechą choroby jest szybka odpowiedź na leczenie kortykosteroidami – zmniejszenie bólu następuje zazwyczaj w ciągu 24-72 godzin od rozpoczęcia terapii. W przypadkach opornych na kortykosteroidy lub w celu redukcji ich dawki można zastosować leki immunosupresyjne, takie jak Azathioprine (Imuran), Methotrexate (Metotreksat), czy Mycophenolate mofetil (CellCept).

Największym wyzwaniem w leczeniu zespołu Tolosa-Hunta jest właściwe rozpoznanie choroby, gdyż jej objawy mogą przypominać inne, poważniejsze schorzenia. Dodatkowo, nawroty choroby występują u około 40-50% pacjentów, co wymaga ponownego wdrożenia leczenia. Długotrwała terapia kortykosteroidami wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak osteoporoza, cukrzyca, nadciśnienie czy zwiększona podatność na infekcje. Istotne jest również stopniowe zmniejszanie dawki kortykosteroidów, aby uniknąć objawów odstawienia i nawrotu choroby.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl