choroba Waldenströma
Wskazanie

Choroba Waldenströma (makroglobulinemia Waldenströma) jest rzadkim nowotworem limfoproliferacyjnym charakteryzującym się naciekaniem szpiku kostnego przez limfoplazmocyty produkujące monoklonalną immunoglobulinę klasy IgM. Występuje głównie u osób starszych, ze średnim wiekiem zachorowania około 65 lat, częściej u mężczyzn. Choroba może objawiać się zespołem nadlepkości, powiększeniem węzłów chłonnych, hepatosplenomegalią, osłabieniem, nawracającymi infekcjami oraz objawami neurologicznymi.

W leczeniu choroby Waldenströma stosuje się różne schematy terapeutyczne, uzależnione od stanu klinicznego pacjenta i stopnia zaawansowania choroby. W Polsce stosowane są takie leki jak: rytuksymab (MabThera), bendamustyna (Levact, Bendamustine Accord), ibrutynib (Imbruvica), bortezomib (Velcade, Bortezomib Accord), cyklofosfamid (Endoxan), deksametazon (Dexamethasone WZF) oraz idelalizyb (Zydelig). Często stosuje się schematy oparte na rytuksymabie w połączeniu z chemioterapią (R-CHOP, R-bendamustyna).

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z chorobą Waldenströma jest występowanie zespołu nadlepkości krwi spowodowanego wysokim stężeniem IgM, co może prowadzić do zaburzeń mikrokrążenia, krwawień i zaburzeń neurologicznych. W takich przypadkach konieczne może być wykonanie plazmaferezy jako leczenia ratunkowego. Istotną trudnością jest także oporność na leczenie oraz nawroty choroby. Długotrwałe stosowanie immunochemioterapii wiąże się z ryzykiem powikłań infekcyjnych z powodu immunosupresji oraz toksycznością narządową.

Leczenie chorych wymaga indywidualnego podejścia i uwzględnienia chorób współistniejących, które są częste w populacji osób starszych. Ważnym elementem terapii jest także monitorowanie poziomu IgM oraz ocena odpowiedzi na leczenie. Pacjenci z asymptomatyczną postacią choroby mogą być jedynie obserwowani bez włączania aktywnej terapii, zgodnie ze strategią „watch and wait”.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl