reaktywne zapalenie stawów
Wskazanie

Reaktywne zapalenie stawów (ReA), dawniej znane jako zespół Reitera, to zapalenie stawów, które pojawia się w odpowiedzi na zakażenie w innej części organizmu, najczęściej w układzie pokarmowym lub moczowo-płciowym. Charakterystyczne jest wystąpienie objawów zapalnych stawów w okresie od kilku dni do kilku tygodni po przebytej infekcji. Najczęściej dotyka młodych dorosłych, zwłaszcza mężczyzn w wieku 20-40 lat.

W typowym obrazie klinicznym dominuje asymetryczne zapalenie kilku stawów (najczęściej kończyn dolnych – kolana, stawy skokowe, stawy stóp), któremu może towarzyszyć zapalenie ścięgien, pochewek ścięgnistych i przyczepów ścięgnistych (entezopatie). U części pacjentów występują również objawy pozastawowe: zmiany skórne (np. keratoderma blenorrhagicum), zapalenie spojówek lub błony naczyniowej oka, oraz zmiany na błonach śluzowych.

W leczeniu reaktywnego zapalenia stawów stosuje się głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jak Diclac, Metindol, Meloxicam, Ibuprom, Nurofen oraz Naproxen. W przypadkach opornych na leczenie NLPZ lub przy znacznym nasileniu objawów zaleca się glikokortykosteroidy (np. Metypred, Medrol) podawane dostawowo lub ogólnie. W przewlekłych postaciach stosuje się leki modyfikujące przebieg choroby, takie jak sulfasalazyna (Sulfasalazin EN, Salazopyrin EN), metotreksat (Metex, Ebetrexat) czy leflunomid (Arava).

Największą trudnością w leczeniu reaktywnego zapalenia stawów jest ryzyko rozwoju postaci przewlekłej choroby, która może trwać miesiącami, a nawet latami, prowadząc do trwałych uszkodzeń stawów. Wyzwaniem jest również odpowiednie leczenie pierwotnej infekcji, która wywołała ReA, szczególnie gdy jest ona trudna do zidentyfikowania. U niektórych pacjentów, zwłaszcza z dodatnim antygenem HLA-B27, reaktywne zapalenie stawów może być początkiem rozwoju spondyloartropatii osiowej, co wymaga wczesnego rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Istotnym problemem jest także monitorowanie skuteczności terapii i modyfikowanie jej w zależności od odpowiedzi pacjenta. Leczenie musi być zindywidualizowane, uwzględniając nasilenie objawów, zajęcie narządów pozastawowych oraz ewentualne choroby współistniejące. Niektórzy pacjenci wymagają wielospecjalistycznej opieki z udziałem reumatologa, okulisty, dermatologa oraz fizjoterapeuty.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl