zapalenie tętnicy skroniowej
Wskazanie

Zapalenie tętnicy skroniowej (arteritis temporalis), zwane również olbrzymiokomórkowym zapaleniem tętnic, to schorzenie autoimmunologiczne dotykające głównie osoby po 50. roku życia, częściej kobiety. Charakteryzuje się zapaleniem średnich i dużych tętnic, szczególnie gałęzi tętnicy szyjnej zewnętrznej, w tym tętnicy skroniowej. Klinicznie objawia się silnym, zwykle jednostronnym bólem głowy, tkliwością skóry głowy, bólem przy żuciu, zaburzeniami widzenia, a niekiedy gorączką i ogólnym osłabieniem.

Zapalenie tętnicy skroniowej wymaga pilnego rozpoznania i leczenia ze względu na ryzyko nagłej utraty wzroku. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, podwyższonych parametrach zapalnych (OB, CRP), a potwierdzeniem rozpoznania jest biopsja tętnicy skroniowej, która wykazuje charakterystyczne zmiany zapalne z obecnością komórek olbrzymich.

Leczenie polega przede wszystkim na zastosowaniu glikokortykosteroidów w wysokich dawkach. W Polsce najczęściej stosuje się Encorton (prednizon), Metypred (metyloprednizolon) lub Dexaven (deksametazon). W przypadkach opornych lub przy konieczności redukcji dawki steroidów można włączyć leki immunosupresyjne, takie jak Metotreksat (metotreksat) czy Imuran (azatiopryna). W nowszych schematach leczenia wykorzystuje się również terapie biologiczne, np. RoActemra (tocilizumab).

Największym wyzwaniem w leczeniu zapalenia tętnicy skroniowej jest konieczność długotrwałego stosowania glikokortykosteroidów, co wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, takimi jak osteoporoza, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy zwiększona podatność na infekcje. Istotne jest również monitorowanie skuteczności leczenia, ponieważ zbyt szybkie zmniejszenie dawki leków może prowadzić do nawrotu choroby. Kolejną trudnością jest właściwe rozpoznanie schorzenia, które często współwystępuje z polimialgią reumatyczną, wymagającą modyfikacji schematu leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl