miastenia
Wskazanie
Miastenia (łac. myasthenia gravis) to przewlekła choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się osłabieniem i szybkim męczeniem się mięśni szkieletowych. Patogeneza schorzenia wiąże się z produkcją przeciwciał skierowanych przeciwko receptorom acetylocholinowym w płytce nerwowo-mięśniowej, co prowadzi do zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Choroba najczęściej ujawnia się między 20. a 40. rokiem życia u kobiet oraz po 50. roku życia u mężczyzn.
Objawy miastenii obejmują asymetryczne osłabienie mięśni, szczególnie widoczne w mięśniach gałkoruchowych (opadanie powiek, podwójne widzenie), mięśniach twarzy, gardła i krtani (zaburzenia mowy, trudności w połykaniu), a także mięśniach kończyn. Charakterystyczne jest nasilanie się objawów w ciągu dnia i podczas wysiłku, a poprawa po odpoczynku. U około 10-15% pacjentów może wystąpić przełom miasteniczny – nagłe, zagrażające życiu pogorszenie funkcji oddechowych.
W leczeniu miastenii stosuje się kilka grup leków. Podstawą terapii są inhibitory acetylocholinesterazy, takie jak pirydostygmina (Mestinon), które poprawiają przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe. W leczeniu immunosupresyjnym wykorzystuje się głównie glikokortykosteroidy (Encorton, Metypred), azatioprynę (Imuran, Azathioprine VIS), mykofenolan mofetylu (CellCept), cyklosporynę (Sandimmun Neoral) oraz takrolimus (Prograf, Advagraf). W terapii biologicznej stosowany jest rytuksymab (MabThera).
W przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne wykonuje się tymektomię, czyli usunięcie grasicy, co u części pacjentów prowadzi do długotrwałej remisji. W leczeniu zaostrzeń stosuje się plazmaferezy oraz dożylne immunoglobuliny (Kiovig, Privigen, Octagam).
Największe trudności w leczeniu miastenii wynikają z indywidualnej zmienności odpowiedzi na terapię, konieczności długotrwałego stosowania leków immunosupresyjnych i związanych z tym działań niepożądanych. Wyzwaniem jest również odpowiednie dostosowanie dawek leków, ponieważ zarówno zbyt małe, jak i zbyt duże dawki mogą prowadzić do pogorszenia stanu pacjenta. Ponadto, leczenie komplikują choroby współistniejące, szczególnie inne schorzenia autoimmunologiczne oraz zaburzenia tarczycy, które często towarzyszą miastenii. Istotnym problemem jest także ryzyko przełomu miastenicznego, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej na oddziale intensywnej terapii.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Ipidacrine hydrochloride Grindeks – Roztwór do wstrzykiwań – 15 mg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający ipidakrynę chlorowodorku w stężeniach 5 mg/mL lub 15 mg/mL. Stosowany jest u dorosłych w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, takich jak zapalenia nerwów, polineuropatie oraz miastenia. Wskazany również przy porażeniach i niedowładach oraz organicznych uszkodzeniach ośrodkowego układu nerwowego z zaburzeniami ruchu podczas rekonwalescencji. Ponadto używany jest jako element kompleksowej terapii chorób demielinizacyjnych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Ipidacrine hydrochloride Grindeks – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera ipidakrynę chlorowodorku w stężeniu 5 mg lub 15 mg na 1 ml roztworu do wstrzykiwań. Jest to klarowna, bezbarwna ciecz przeznaczona do stosowania u dorosłych. Lek stosuje się w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, porażeń opuszkowych, niedowładów oraz organicznych uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego z zaburzeniami ruchu. Dodatkowo, znajduje zastosowanie w terapii chorób demielinizacyjnych jako element zespołowego leczenia.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Mytelase – Tabletki – 10 mg
Preparat zawiera 10 mg ambenoniowego chlorku w jednej tabletce. Składnik aktywny działa korzystnie na funkcjonowanie mięśni. Lek stosuje się w leczeniu objawowym miastenii, choroby powodującej osłabienie mięśni. Produkt dostępny jest w formie tabletek.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Mestinon – Tabletki drażowane – 60 mg
Produkt leczniczy zawiera 60 mg pirydostygminy bromku w tabletce drażowanej, w skład której wchodzi również sacharoza krystaliczna jako substancja pomocnicza. Stosuje się go w leczeniu miastenii, czyli przewlekłej choroby nerwowo-mięśniowej powodującej osłabienie mięśni. Lek ten jest również wykorzystywany przy porażennej niedrożności jelit oraz pooperacyjnym zatrzymaniu moczu. Dostępny jest w formie okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek o kolorze pomarańczowo-białym lub bladopomarańczowym.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Stygmistanon – Tabletki powlekane – 60 mg
Produkt leczniczy zawiera 60 mg pirydostygminy bromku w każdej tabletce powlekanej. Substancje pomocnicze obejmują laktozę i sacharozę. Lek stosuje się w leczeniu miastenii u dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Ma postać czerwono-brązowych, obustronnie wypukłych tabletek.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku