alergiczny wyprysk kontaktowy
Wskazanie

Alergiczny wyprysk kontaktowy to reakcja zapalna skóry, która powstaje w wyniku bezpośredniego kontaktu z alergenem. W przeciwieństwie do wyprysku z podrażnienia, mechanizm alergicznego wyprysku kontaktowego opiera się na reakcji immunologicznej typu opóźnionego (IV typ nadwrażliwości). Najczęstszymi alergenami wywołującymi tę reakcję są metale (nikiel, chrom, kobalt), konserwanty, składniki kosmetyków, lateks, barwniki oraz leki stosowane miejscowo.

Objawy alergicznego wyprysku kontaktowego obejmują zaczerwienienie, obrzęk, pęcherzyki, świąd oraz pieczenie skóry w miejscu kontaktu z alergenem. W przypadku długotrwałego narażenia na alergen, skóra może ulec lichenifikacji (pogrubieniu z pogłębieniem naturalnych bruzd skórnych). Diagnoza opiera się na wywiadzie, badaniu klinicznym oraz testach płatkowych, które pozwalają zidentyfikować konkretny alergen.

W leczeniu alergicznego wyprysku kontaktowego stosuje się głównie glikokortykosteroidy miejscowe o różnej sile działania, takie jak Cutivate (flutykazon), Elocom (mometazon), Dermovate (klobetazol), Advantan (metyloprednizolon) czy Laticort (hydrokortyzon). W cięższych przypadkach można zastosować krótkotrwałą terapię glikokortykosteroidami doustnymi, np. Encorton (prednizon). Pomocniczo stosuje się leki przeciwhistaminowe doustne, takie jak Zyrtec (cetyryzyna), Clatra (loratadyna) czy Hitaxa (desloratadyna), które zmniejszają świąd.

W przypadku nawilżania i regeneracji bariery naskórkowej zaleca się emolienty, takie jak Emolium, Cetaphil, Bioderma Atoderm czy Linum Emolient. W ciężkich, opornych przypadkach można rozważyć leczenie immunosupresyjne (np. Imuran – azatiopryna, CellCept – mykofenolan mofetylu) lub fototerapię.

Największym wyzwaniem w leczeniu alergicznego wyprysku kontaktowego jest identyfikacja i eliminacja alergenu z otoczenia pacjenta. W przypadku alergenów powszechnie występujących (np. nikiel) całkowite unikanie kontaktu może być niezwykle trudne. Dodatkowo, pacjenci często zmagają się z nawrotami choroby mimo stosowanego leczenia, co może prowadzić do frustracji i obniżenia jakości życia. Istotnym problemem jest również możliwość rozwoju uczulenia na składniki stosowanych leków, co komplikuje terapię. Edukacja pacjenta i interdyscyplinarne podejście są kluczowe dla skutecznego zarządzania tym schorzeniem.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl