Leki w grupie
„leki przeciwzapalne do stosowania miejscowego”

Leki przeciwzapalne do stosowania miejscowego to grupa preparatów stosowanych bezpośrednio na skórę w celu łagodzenia bólu i stanu zapalnego w określonym obszarze ciała. Działają one poprzez hamowanie produkcji prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego – głównie przez blokowanie enzymów cyklooksygenazy (COX). Dzięki aplikacji miejscowej osiągają wysokie stężenie w tkankach docelowych przy minimalnej absorpcji ogólnoustrojowej, co znacząco zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.

Do najważniejszych grup miejscowych leków przeciwzapalnych należą niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) oraz kortykosteroidy. NLPZ do stosowania miejscowego są dostępne w formie żeli, kremów, maści, plastrów czy aerozoli. Najpopularniejsze substancje czynne to: diklofenak (Voltaren, Diclac, Diklofenak GSK), ketoprofen (Ketonal, Fastum, Ketoprom), ibuprofen (Nurofen, Ibum, Ibuprom), naproksen (Naproxen, Apo-Naprox) oraz piroksykam (Feldene, Piroxicam). Kortykosteroidy miejscowe obejmują m.in. hydrokortyzon (Hydrocort, Laticort), deksametazon (Dexamethasone, Dexapolcort) oraz mometazon (Elocom, Momederm).

Największą zaletą miejscowych leków przeciwzapalnych jest minimalizacja działań ogólnoustrojowych przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej. Są one szczególnie przydatne w leczeniu bólu mięśniowo-szkieletowego, zapalenia ścięgien, stanów zapalnych stawów, urazów sportowych oraz w łagodzeniu objawów zapalnych skóry. Miejscowe NLPZ mogą być stosowane zarówno w monoterapii, jak i jako uzupełnienie leczenia doustnymi lekami przeciwzapalnymi.

Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych z ich stosowaniem. Miejscowe NLPZ mogą powodować reakcje skórne, takie jak świąd, zaczerwienienie czy wysypka. Długotrwałe stosowanie miejscowych kortykosteroidów może prowadzić do ścieńczenia skóry, teleangiektazji (rozszerzenia naczyń krwionośnych), zaników skóry, a nawet supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza przy absorpcji systemowej. Mimo miejscowej aplikacji, należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobą wrzodową, astmą aspirynową czy niewydolnością nerek.

Miejscowe leki przeciwzapalne można podzielić na kilka podgrup: NLPZ (o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym, głównie w chorobach narządu ruchu), kortykosteroidy (silniejsze działanie przeciwzapalne, stosowane głównie w dermatologii), preparaty rozgrzewające (zawierające substancje drażniące, jak salicylany, kamfora czy mentol, które zwiększają miejscowe ukrwienie) oraz preparaty złożone (łączące różne mechanizmy działania, np. NLPZ z substancjami rozgrzewającymi lub chłodzącymi). Wybór odpowiedniej podgrupy zależy od rodzaju schorzenia, jego nasilenia oraz indywidualnych preferencji pacjenta.

Lista leków w tej grupie

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl