ból w ostrym nadwyrężeniu
Wskazanie

Ostre nadwyrężenie mięśniowo-szkieletowe to uraz, który powstaje w wyniku nadmiernego wysiłku, niewłaściwej techniki wykonywania ruchu lub przeciążenia tkanek. Charakteryzuje się nagłym, intensywnym bólem, obrzękiem oraz ograniczeniem ruchomości w obrębie dotkniętej okolicy. Najczęściej dotyczy mięśni pleców, szyi, kończyn dolnych (szczególnie ścięgna Achillesa) oraz barków.

W leczeniu bólu w ostrym nadwyrężeniu stosuje się wielokierunkowe podejście terapeutyczne. W pierwszej kolejności zaleca się odpoczynek, uniesienie i schłodzenie urażonego miejsca (protokół RICE – Rest, Ice, Compression, Elevation). Farmakoterapia obejmuje niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) dostępne w Polsce, takie jak Ibuprom, Nurofen, Voltaren (diklofenak), Ketonal (ketoprofen) czy Nimesil (nimesulid). W przypadkach silnego bólu lekarz może zalecić preparaty złożone jak Ketonal Duo czy Cefalgin.

Ważnym elementem leczenia jest także fizjoterapia, wprowadzana po ustąpieniu ostrej fazy. Preparaty miejscowe zawierające NLPZ, jak Voltaren Max, Fastum, Diklofenak żel, mogą stanowić uzupełnienie terapii, zmniejszając ból i obrzęk bez obciążania całego organizmu. W niektórych przypadkach stosuje się także leki rozluźniające mięśnie, jak Mydocalm (tolperyzon) czy Myolastan (tetrazepam).

Największe trudności w leczeniu ostrego nadwyrężenia stanowi balansowanie między zapewnieniem odpowiedniego odpoczynku a zbyt długim unieruchomieniem, które może prowadzić do osłabienia mięśni i ścięgien. Wyzwaniem jest także właściwa diagnostyka różnicowa, ponieważ objawy mogą przypominać inne schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego. Dodatkowo, pacjenci często nie stosują się do zaleceń dotyczących ograniczenia aktywności fizycznej, co może prowadzić do chronizacji bólu i wydłużenia procesu zdrowienia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl