ból w stłuczeniu
Wskazanie

Ból w stłuczeniu to częsty objaw występujący po tępym urazie, który powoduje uszkodzenie tkanek miękkich bez przerwania ciągłości skóry. Stłuczeniom zazwyczaj towarzyszy krwiak, obrzęk i zasinienie skóry. Intensywność bólu zależy od lokalizacji i rozległości urazu, a także indywidualnej wrażliwości pacjenta.

W leczeniu bólu w stłuczeniu stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak: Ibuprom, Nurofen, Ibufen (ibuprofen), Apap, Paracetamol Aflofarm (paracetamol), Voltaren, Diclac, Dicloberl (diklofenak) czy Nimesil, Aulin (nimesulid). W przypadku silniejszego bólu można zastosować leki zawierające tramadol (Tramal, Poltram) lub złożone preparaty jak Zaldiar (tramadol + paracetamol).

W początkowej fazie po stłuczeniu (pierwsze 24-48 godzin) zaleca się stosowanie zimnych okładów, które zmniejszają ból i obrzęk poprzez zwężenie naczyń krwionośnych i ograniczenie krwawienia do tkanek. Po tym okresie korzystne jest stosowanie ciepłych okładów, które przyspieszają resorpcję krwiaka i proces gojenia.

Największe trudności w leczeniu bólu w stłuczeniu występują u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, gdzie krwiaki mogą być rozleglejsze i dłużej się utrzymywać. Wyzwanie stanowią również stłuczenia w okolicach stawów, które mogą ograniczać ruchomość i wymagać dłuższej rehabilitacji. Szczególnej uwagi wymagają stłuczenia głowy, klatki piersiowej i brzucha, które mogą maskować poważniejsze obrażenia narządów wewnętrznych.