Leki w grupie
„lek przeciwreumatyczny”

Leki przeciwreumatyczne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu chorób reumatycznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów czy toczeń rumieniowaty układowy. Działają one poprzez hamowanie procesu zapalnego, zmniejszanie bólu oraz spowolnienie postępu choroby.

Wśród leków przeciwreumatycznych wyróżnia się kilka głównych grup: niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), glikokortykosteroidy, klasyczne leki modyfikujące przebieg choroby (LMPCh) oraz biologiczne leki modyfikujące przebieg choroby.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) działają poprzez hamowanie enzymów cyklooksygenazy (COX), zmniejszając tym samym syntezę prostaglandyn odpowiedzialnych za proces zapalny. Do najpopularniejszych NLPZ należą: ibuprofen (Nurofen, Ibuprom), diklofenak (Diclac, Voltaren), naproksen (Naproxen, Apo-Naproxen), meloksykam (Movalis, Meloxicam) oraz celekoksyb (Celebrex).

Glikokortykosteroidy to silne leki przeciwzapalne, stosowane głównie w ciężkich zaostrzeniach chorób reumatycznych. Należą do nich: prednizon (Encorton), metyloprednizolon (Medrol, Metypred) oraz deksametazon (Dexaven, Pabi-Dexamethason).

Klasyczne leki modyfikujące przebieg choroby (LMPCh) hamują rozwój choroby reumatycznej. W tej grupie znajdują się: metotreksat (Metex, Trexan), sulfasalazyna (Sulfasalazin, Salazopyrin), leflunomid (Arava, Leflunomide), hydroksychlorochina (Plaquenil) oraz cyklosporyna (Sandimmun Neoral).

Biologiczne leki modyfikujące przebieg choroby to nowoczesne preparaty, które selektywnie blokują specyficzne cytokiny prozapalne lub komórki układu immunologicznego. Należą do nich: inhibitory TNF-α (adalimumab – Humira, etanercept – Enbrel, infliksymab – Remicade, golimumab – Simponi), inhibitory IL-6 (tocilizumab – RoActemra), inhibitory JAK (tofacytynib – Xeljanz, baricitinib – Olumiant) oraz leki anty-CD20 (rytuksymab – MabThera).

Największą zaletą stosowania leków przeciwreumatycznych jest możliwość zatrzymania postępu choroby, zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz poprawa jakości życia pacjentów. Nowoczesne terapie biologiczne pozwalają na osiągnięcie remisji choroby u znacznego odsetka pacjentów, co jeszcze kilkanaście lat temu było niemożliwe.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków przeciwreumatycznych obejmują działania niepożądane, które różnią się w zależności od grupy leków. NLPZ mogą powodować uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, niekorzystnie wpływać na nerki i układ sercowo-naczyniowy. Glikokortykosteroidy przy długotrwałym stosowaniu mogą prowadzić do osteoporozy, nadciśnienia, zaburzeń metabolicznych i osłabienia odporności. LMPCh oraz leki biologiczne zwiększają ryzyko infekcji, mogą wywoływać supresję szpiku kostnego oraz powodować toksyczne uszkodzenie wątroby i nerek.

Leki przeciwreumatyczne powinny być stosowane pod ścisłą kontrolą reumatologa, z regularnym monitorowaniem parametrów laboratoryjnych oraz dostosowywaniem dawek do indywidualnych potrzeb pacjenta, aby zmaksymalizować korzyści terapeutyczne przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych.

Lista leków w tej grupie

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl