uraz ścięgna
Wskazanie

Uraz ścięgna to uszkodzenie tkanek łączących mięśnie z kośćmi, które może wystąpić zarówno w wyniku jednorazowego urazu (np. podczas aktywności sportowej), jak i przewlekłego przeciążenia. Najczęściej spotykane urazy ścięgien dotyczą kończyn dolnych (ścięgno Achillesa), kończyn górnych (ścięgna rotatorów barku, ścięgna prostowników i zginaczy nadgarstka) oraz ścięgien palców.

Leczenie urazów ścięgien zależy od ich lokalizacji i stopnia uszkodzenia. W przypadku naderwań i stanów zapalnych stosuje się leczenie zachowawcze, które obejmuje odpoczynek, unieruchomienie, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak Dicloratio (diklofenak), Ketonal (ketoprofen), Ibuprom (ibuprofen) czy Nurofen (ibuprofen). W leczeniu miejscowym stosuje się żele i maści przeciwzapalne, np. Voltaren (diklofenak), Ketoprofen żel, Fastum żel.

W przypadku całkowitego zerwania ścięgna najczęściej konieczna jest interwencja chirurgiczna. Po zabiegu operacyjnym lub w terapii zachowawczej stosuje się rehabilitację, która może obejmować fizykoterapię (laseroterapia, ultradźwięki, pole magnetyczne) oraz kinezyterapię. W niektórych przypadkach stosuje się również ostrzykiwanie osoczem bogatopłytkowym (PRP) w celu przyspieszenia regeneracji tkanek.

Największe trudności w leczeniu urazów ścięgien związane są z ich słabym ukrwieniem, co znacznie wydłuża proces gojenia. Problemem jest również tendencja do nawrotów, szczególnie jeśli pacjent zbyt wcześnie powróci do pełnej aktywności. Rehabilitacja po urazie ścięgna wymaga cierpliwości i systematyczności – zbyt intensywne ćwiczenia mogą prowadzić do ponownego uszkodzenia, a zbyt mało intensywne nie przyniosą oczekiwanych efektów. Dodatkowym wyzwaniem jest leczenie przewlekłych tendinopatii, które często nie reagują na standardowe metody terapeutyczne i wymagają złożonego, długotrwałego postępowania.