bradykardia i tachykardia

Bradykardia to stan, w którym częstość akcji serca jest niższa niż 60 uderzeń na minutę. Może być fizjologiczna (u sportowców, w czasie snu) lub patologiczna, związana z chorobami układu bodźco-przewodzącego serca, zaburzeniami elektrolitowymi, niedoczynnością tarczycy czy działaniem niektórych leków (np. beta-blokerów). Objawami bradykardii mogą być zawroty głowy, osłabienie, omdlenia czy duszność, choć często przebiega bezobjawowo.

Tachykardia oznacza przyspieszenie czynności serca powyżej 100 uderzeń na minutę. Może mieć charakter zatokowy (fizjologiczny w odpowiedzi na wysiłek fizyczny, stres, gorączkę) lub patologiczny (nadczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność serca). Tachykardia obejmuje też arytmie nadkomorowe i komorowe. Pacjenci mogą odczuwać kołatanie serca, duszność, ból w klatce piersiowej czy zawroty głowy.

Diagnostyka obu zaburzeń obejmuje EKG, badanie holterowskie, próbę wysiłkową, badania laboratoryjne oraz echokardiografię. Leczenie bradykardii w zależności od przyczyny może wymagać implantacji stymulatora serca, a tachykardii – farmakoterapii antyarytmicznej, kardiowersji elektrycznej lub ablacji. Kluczowe jest ustalenie przyczyny zaburzeń rytmu serca i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl