bezdech przemijający

Bezdech przemijający (łac. apnea transitoria) to stan charakteryzujący się krótkotrwałym, spontanicznym zatrzymaniem oddychania, po którym następuje samoistny powrót do prawidłowej czynności oddechowej. Najczęściej występuje u noworodków, szczególnie wcześniaków, u których ośrodek oddechowy nie jest jeszcze w pełni dojrzały.

W pediatrii za bezdech przemijający przyjmuje się przerwę w oddychaniu trwającą powyżej 20 sekund lub krótszą, jeśli towarzyszy jej bradykardia, sinica lub bladość powłok. Patofizjologia tego zjawiska obejmuje niedojrzałość ośrodka oddechowego, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, obturację dróg oddechowych lub może być objawem chorób ogólnoustrojowych, takich jak zakażenia, zaburzenia metaboliczne czy wady wrodzone.

Diagnostyka bezdechu przemijającego wymaga dokładnej oceny klinicznej, monitorowania parametrów życiowych oraz w niektórych przypadkach badań dodatkowych, takich jak polisomnografia, gazometria czy badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować stymulację oddechową, farmakoterapię (np. kofeina u wcześniaków), tlenoterapię lub wentylację wspomaganą. W większości przypadków bezdech przemijający ustępuje wraz z dojrzewaniem układu oddechowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl