nadwrażliwość na substancję aktywną
Nadwrażliwość na substancję aktywną to niepożądana, wzmożona reakcja układu immunologicznego na konkretny składnik leku. Może ona przybierać formę alergii lub nietolerancji, prowadząc do objawów o różnym nasileniu – od łagodnych (wysypka, świąd) po zagrażające życiu (wstrząs anafilaktyczny).
Mechanizmy nadwrażliwości obejmują reakcje immunologiczne typu I (IgE-zależne), II (cytotoksyczne), III (kompleksów immunologicznych) oraz IV (komórkowe). Reakcje te mogą wystąpić przy pierwszym kontakcie z lekiem lub po wcześniejszej ekspozycji i uwrażliwieniu organizmu.
Diagnostyka obejmuje wywiad lekarski, testy skórne, oznaczanie specyficznych przeciwciał IgE oraz próby prowokacyjne. Postępowanie polega na natychmiastowym odstawieniu uczulającego leku, wdrożeniu leczenia objawowego oraz rozważeniu alternatywnych opcji terapeutycznych.
W dokumentacji medycznej pacjenta z potwierdzoną nadwrażliwością na substancję aktywną należy wyraźnie zaznaczyć informację o uczuleniu, aby zapobiec ponownemu narażeniu. W niektórych przypadkach możliwe jest przeprowadzenie procedury desensytyzacji pod ścisłym nadzorem specjalisty alergologa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ampicillin Adamed 2 g
Ampicillin Adamed, zawierający 2 g ampicyliny sodowej w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest antybiotykiem beta-laktamowym z grupy penicylin. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na ampicylinę lub inne penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych o różnym nasileniu, w tym potencjalnie zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego. Należy również uwzględnić możliwość reakcji krzyżowych z innymi beta-laktamami, zwłaszcza penicylinami, a w mniejszym stopniu z cefalosporynami, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z potwierdzoną alergią na te grupy leków.
amoksycylina, ampicylina parenteralna, ampicylina sodowa, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy, cefalosporyna, cefalosporyna pierwszej generacji, choroba nerek, dieta niskosodowa, kloksacylina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na penicyliny, nadwrażliwość na substancję aktywną, niewydolność serca, penicylina benzylowa, reakcja krzyżowa, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Chlorek strontu – Przeciwwskazania stosowania
Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM (37,5 MBq/ml) to radiofarmaceutyk zawierający izotop strontu-89 o okresie półtrwania 50,5 dnia, emitujący promieniowanie beta o maksymalnej energii 1,492 MeV. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi – podanie leku jest względnie przeciwwskazane przy hemoglobinie < 90 g/l, leukocytach < 3,5 x 10^9/l oraz płytkach krwi < 100 x 10^9/l. W wyjątkowych przypadkach można rozważyć terapię przy leukocytopenii > 2,4 x 10^9/l i/lub trombocytopenii > 60 x 10^9/l, po wykluczeniu zespołu DIC i dokładnej ocenie ryzyka mielotoksyczności.
chlorek strontu 89SrCl2, DIC, działanie mielotoksyczne, farmakoterapia przeciwbólowa, GFR, hemoglobina, klirens kreatyniny, kreatynina, leukocytopenia, leukocyty, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancję aktywną, niewydolność nerek, patologiczne złamanie kości, płytki krwi, promieniowanie beta, promieniowanie jonizujące, przerzut nowotworowy do kości, radiofarmaceutyk, radioterapia paliatywna, radioterapia zewnętrzna, trombocytopenia, ucisk rdzenia kręgowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zespół przewlekłego rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego