narkoza

Narkoza to stan głębokiego snu farmakologicznego wywołany przy użyciu środków znieczulających, stosowany podczas zabiegów operacyjnych i diagnostycznych. Określenie to pochodzi od greckiego słowa „narkosis” oznaczającego odrętwienie lub uśpienie.

W dzisiejszej praktyce medycznej termin „narkoza” jest często zastępowany pojęciem znieczulenia ogólnego, które polega na farmakologicznym wywołaniu odwracalnej utraty świadomości, zniesienia bólu, zniesienia odruchów oraz zwiotczenia mięśni szkieletowych. Znieczulenie ogólne przeprowadzane jest przez lekarza anestezjologa lub pielęgniarkę anestezjologiczną pod nadzorem anestezjologa.

Współczesna narkoza to kontrolowany proces z wykorzystaniem leków dożylnych (propofol, etomidat, ketamina), wziewnych środków znieczulających (sewofluran, desfluran, izofluran) oraz leków przeciwbólowych i zwiotczających mięśnie. Bezpieczeństwo narkozy zapewnia stały monitoring parametrów życiowych pacjenta: pracy serca, ciśnienia tętniczego, saturacji, kapnografii, temperatury ciała oraz głębokości znieczulenia.

Kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa narkozy ma właściwa kwalifikacja pacjentów do znieczulenia, uwzględniająca schorzenia współistniejące, przyjmowane leki oraz właściwe przygotowanie przedoperacyjne. Znieczulenie ogólne wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak depresja oddechowa, zaburzenia rytmu serca, nudności i wymioty pooperacyjne czy reakcje alergiczne na leki znieczulające.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl