antagonista receptora serotoninowego 5-HT3

Antagoniści receptora serotoninowego 5-HT3 to grupa leków działających na receptory serotoninowe zlokalizowane w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Ich głównym mechanizmem działania jest blokowanie receptorów 5-HT3, co hamuje aktywację chemoreceptorowej strefy wyzwalającej (CTZ) w mózgu oraz nerwów błędnych w przewodzie pokarmowym.

Leki z tej grupy, takie jak ondansetron, granisetron, palonosetron i tropisetron, znalazły szerokie zastosowanie w medycynie jako skuteczne środki przeciwwymiotne. Są one standardem w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów wywołanych chemioterapią (CINV), radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym (PONV). Wykazują szczególnie wysoką skuteczność w przypadku silnie emetogennej chemioterapii.

Antagoniści receptora 5-HT3 charakteryzują się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu do innych leków przeciwwymiotnych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zaparcia oraz przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych. Należy zachować ostrożność przy ich stosowaniu u pacjentów z wydłużonym odstępem QT, gdyż mogą potencjalnie nasilać to zaburzenie rytmu serca.

W aktualnych schematach terapeutycznych antagoniści 5-HT3 są często łączeni z innymi lekami przeciwwymiotnymi, takimi jak antagoniści receptora NK1 oraz kortykosteroidy, co pozwala osiągnąć synergistyczny efekt przeciwwymiotny. Takie podejście wielolekowe jest rekomendowane przez międzynarodowe wytyczne onkologiczne, w tym ASCO, NCCN i MASCC/ESMO.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran Zydis 8 mg

Ondansetron, aktywny składnik leku Zofran Zydis, jest selektywnym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów, zwłaszcza wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (jelito cienkie), jak i ośrodkowym (area postrema), co hamuje inicjację odruchu wymiotnego. Badania wykazały, że podanie ondansetronu w dawkach dożylnych 8 mg i 32 mg powoduje wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 msec (górna granica 7,8 msec) i 19,6 msec (górna granica 21,5 msec), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wydłużenia >60 msec). Nie stwierdzono istotnych zmian w odstępach PR ani zespole QRS, co potwierdza względne bezpieczeństwo kardiologiczne leku w badanej populacji zdrowych dorosłych.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, cytostatyk, deksametazon, infuzja dożylna, IV komora mózgu, klasyfikacja ASA, leczenie przeciwwymiotne, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, odruch wymiotny, odstęp QTc, ondansetron, promieniowanie jonizujące, receptor serotoninowy 5-HT3, stężenie prolaktyny, uwalnianie serotoniny, wprowadzenie do znieczulenia, wymioty okołooperacyjne, zapis elektrokardiograficzny, zespół QRS, znieczulenie ogólne, Zofran Zydis
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atossa 8 mg

Ondansetron, substancja czynna leku ATOSSA, jest silnym, wybiórczym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (na dośrodkowych włóknach nerwu błędnego w jelicie cienkim), jak i w ośrodkowym układzie nerwowym (area postrema), co hamuje inicjację odruchu wymiotnego wywołanego uwalnianiem serotoniny. Jedna tabletka ATOSSA zawiera 8 mg ondansetronu w postaci dwuwodnego chlorowodorku. Lek nie wpływa na stężenie prolaktyny w osoczu, a jego rola w hamowaniu wymiotów indukowanych opioidami pozostaje nieustalona i wymaga dalszych badań.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, antagonista receptorów serotoninowych, area postrema, chlorowodorek ondansetronu, cytostatyk, infuzja dożylna, komora mózgu, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności i wymioty, odruch wymiotny, odstęp PR, odstęp QTc, odstęp QTcF, profil endokrynologiczny, prolaktyna, promieniowanie jonizujące, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, QTcF, repolaryzacja mięśnia sercowego, substancja czynna, terapia przeciwnowotworowa, układ nerwowy, uwalnianie serotoniny, wymioty okołooperacyjne, zespół QRS
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron – Wskazania do stosowania

Palonosetron, będący antagonistą receptora 5-HT3, jest wskazany do zapobiegania ostrym nudnościom i wymiotom wywołanym chemioterapią o silnym (HEC) oraz umiarkowanym (MEC) działaniu wymiotnym u pacjentów dorosłych i dzieci od 1 miesiąca życia. HEC definiuje się jako schematy z ryzykiem >90% wystąpienia nudności i wymiotów bez profilaktyki, obejmujące m.in. wysokodawkową cisplatynę, antracykliny z cyklofosfamidem oraz wysokodawkową karboplatynę. MEC to schematy z ryzykiem 30-90%, w tym cyklofosfamid w niższych dawkach, irynotekan, wysokodawkowy metotreksat i oksaliplatyna. Palonosetron Fresenius Kabi dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań (250 µg/5 ml), zawierającego 50 µg substancji czynnej na 1 ml, o pH 4,7-5,3 i osmolalności 270-330 mOsmol/kg. Preparat podaje się dożylnie, najczęściej jako pojedynczy bolus na około 30 minut przed chemioterapią.
antagonista receptora NK-1, antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, aprepitant, chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek, deksametazon, droga dożylna, irynotekan, kortykosteroid, nudności i wymioty po chemioterapii, okres półtrwania leku, oksaliplatyna, opóźnione nudności i wymioty, palonosetron, profilaktyka przeciwwymiotna, roztwór do wstrzykiwań, silne działanie wymiotne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran 4 mg

Ondansetron, antagonista receptorów serotoninowych 5-HT3, jest skutecznym lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co przerywa odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny w jelicie cienkim i area postrema. Badania wykazały, że podanie dożylne ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg powoduje wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 msec (górna granica 7,8 msec) i 19,6 msec (górna granica 21,5 msec), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wzrost >60 msec). Nie stwierdzono istotnych zmian w odstępach PR i zespole QRS, co potwierdza względne bezpieczeństwo kardiologiczne leku.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, badanie z podwójnie ślepą próbą, deksametazon, grupa farmakoterapeutyczna, klasyfikacja ASA, komora mózgu, lek cytostatyczny, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności pooperacyjne, obwodowy układ nerwowy, odruch wymiotny, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, promieniowanie jonizujące, radioterapia, serotonina, wymioty okołooperacyjne, zespół QRS, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, wykazuje skuteczność w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz pooperacyjnych. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny. W badaniu kardiologicznym u 58 zdrowych dorosłych, podanie ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg dożylnie nie powodowało klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QTcF (maksymalna średnia różnica wyniosła odpowiednio 5,8 ms i 19,6 ms, bez przekroczenia 480 ms lub wzrostu powyżej 60 ms). Nie stwierdzono również istotnych zmian w odstępach PR i zespole QRS.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, badanie elektrokardiograficzne, badanie randomizowane podwójnie zaślepione, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, indukcja znieczulenia, infuzja dożylna, komora czwarta mózgu, leczenie przeciwwymiotne, mechanizm działania, nerw błędny, nudności i wymioty, nudności i wymioty indukowane chemioterapią, nudności i wymioty pooperacyjne, odstęp QTc, opiaty, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, przedział ufności, serotonina, status ASA, terapia cytotoksyczna, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Palonosetron – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Palonosetron, będący antagonistą receptora 5-HT3 i stosowany w dawce 250 mikrogramów/5 ml (np. Palonosetron Fresenius Kabi), jest wykorzystywany głównie w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów, zwłaszcza w kontekście chemioterapii i okresu okołooperacyjnego. Chociaż brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ palonosetronu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, charakterystyka produktu leczniczego wskazuje na potencjalne działania niepożądane takie jak zawroty głowy, senność i zmęczenie, które mogą istotnie obniżać zdolności psychomotoryczne pacjenta. W praktyce klinicznej należy szczególnie uwzględnić ryzyko u osób starszych, pacjentów z zaburzeniami OUN oraz tych przyjmujących leki sedatywne, a także u osób zawodowo prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny wymagające pełnej koncentracji.
ampułko-strzykawka, antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, charakterystyka produktu leczniczego, chemioterapia, działanie niepożądane, lek sedatywny, nudności i wymioty, okres okołooperacyjny, ośrodkowy układ nerwowy, palonosetron, roztwór do wstrzykiwań, senność, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Setronon 8 mg

Ondansetron, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, wykazuje silne działanie przeciwwymiotne poprzez blokadę receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm ten jest szczególnie istotny w kontekście zapobiegania nudnościom i wymiotom indukowanym przez chemioterapię oraz promieniowanie jonizujące, które powodują uwalnianie serotoniny w jelicie cienkim i area postrema. W badaniu klinicznym u zdrowych dorosłych podanie ondansetronu w dawkach 8 mg i 32 mg dożylnie wykazało wydłużenie odstępu QTcF odpowiednio o 5,8 msec (7,8 msec górna granica 90% CI) i 19,6 msec (21,5 msec górna granica 90% CI), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wzrost >60 msec). Nie zaobserwowano istotnych zmian w odstępach PR ani zespole QRS.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, chemioterapia przeciwnowotworowa, cytostatyk, deksametazon, klasyfikacja ASA, komora mózgu, leczenie przeciwwymiotne, lek przeciwwymiotny, metoda podwójnie ślepej próby, nerw błędny, odstęp QTc, odstęp QTcF, opioidy, prolaktyna, promieniowanie jonizujące, receptor 5-HT3, receptor serotoninowy, wymioty pooperacyjne, zapis elektrokardiograficzny, zespół QRS, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Zaldiar Effervescent 37,5 mg + 325 mg

Produkt leczniczy Zaldiar Effervescent, zawierający tramadolu chlorowodorek 37,5 mg oraz paracetamol 325 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi i selektywnymi inhibitorami MAO (typ A i B) ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. biegunką, tachykardią, drżeniami i stanami splątania. Alkohol znacząco nasila działanie uspokajające tramadolu, zwiększając ryzyko depresji oddechowej i zaburzeń psychomotorycznych, dlatego jego spożycie powinno być całkowicie wyeliminowane podczas terapii. Ponadto, aktywatory enzymatyczne takie jak karbamazepina mogą obniżać stężenie tramadolu w surowicy, zmniejszając jego efektywność przeciwbólową. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu innych opioidów, benzodiazepin, leków serotoninergicznych oraz inhibitorów CYP3A4, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym depresji ośrodkowej i zespołu serotoninowego.
acenokumarol, antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, benzodiazepina, buprenorfina, bupropion, czas protrombinowy, depresja oddechowa, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, erytromycyna, flukloksacylina, granisetron, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kwasica metaboliczna, lek obniżający próg drgawkowy, lek serotoninergiczny, metabolizm CYP2D6, mirtazapina, nalbufina, napad drgawkowy, narkoza, nieselektywny inhibitor MAO, niewydolność nadnerczy, objaw odstawienny, ondansetron, opioidowy analgetyk, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, polimorfizm genetyczny, próg drgawkowy, reakcja nadwrażliwości, selektywny inhibitor MAO typu A, selektywny inhibitor MAO typu B, skurcz oskrzeli, SNRI, SSRI, tetrahydrokanabinol, tramadolu chlorowodorek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wskaźnik INR, zaburzenie oddychania podczas snu, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Dawkowanie i sposób podawania

Ondansetron, selektywny antagonista receptora 5-HT3, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. U dorosłych w chemioterapii o umiarkowanym działaniu emetogennym zaleca się dawkę 8 mg doustnie lub dożylnie (infuzja 15 minut) na 1-2 godziny przed terapią, powtarzaną po 12 godzinach, a następnie 8 mg doustnie dwa razy na dobę do 5 dni w przypadku nudności opóźnionych. W chemioterapii o silnym działaniu wymiotnym dawka początkowa dożylna nie powinna przekraczać 16 mg (infuzja co najmniej 15 minut), z możliwością podania dwóch kolejnych dawek 8 mg w odstępach 4-godzinnych, maksymalna dobowa dawka to 32 mg. U pacjentów powyżej 75 lat dawka początkowa dożylna nie powinna przekraczać 8 mg. W profilaktyce PONV stosuje się 16 mg doustnie na godzinę przed znieczuleniem lub 4 mg dożylnie/domięśniowo podczas wprowadzania do znieczulenia, a w leczeniu pojedynczą dawkę 4 mg dożylnie lub domięśniowo.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, chemioterapia emetogenna, chemioterapia o działaniu wymiotnym, deksametazon, faza eliminacji leku, infuzja ciągła, klirens leku, metabolizm sparteiny, nudności i wymioty opóźnione, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności i wymioty pooperacyjne, okres półtrwania leku, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie doustne, podanie dożylne, powierzchnia ciała, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran 2 mg/ml

Ondansetron, będący silnym i wybiórczym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, jest skutecznym lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym układzie nerwowym (na dośrodkowych włóknach nerwu błędnego w jelicie cienkim), jak i w ośrodkowym układzie nerwowym (w area postrema). Badania kardiologiczne wykazały, że podanie ondansetronu w dawkach do 32 mg dożylnie powoduje umiarkowane wydłużenie odstępu QTcF (maksymalna średnia różnica 19,6 msec przy dawce 32 mg i 5,8 msec przy dawce 8 mg), bez przekroczenia wartości krytycznych (QTcF >480 msec lub wydłużenia >60 msec) oraz bez istotnych zmian w odstępach PR i zespole QRS.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, badanie otwarte, badanie podwójnie ślepe, badanie randomizowane, chemioterapia, cytostatyk, deksametazon, infuzja dożylna, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, odstęp QTc, ondansetron, promieniowanie jonizujące, radioterapia, receptor 5-HT3, serotonina, wymioty pooperacyjne, wymioty wywołane chemioterapią, wymioty wywołane opioidami, zapis elektrokardiograficzny, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml

Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań jest antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowanym w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią (CINV), radioterapią (RINV) oraz w okresie pooperacyjnym (PONV). U dorosłych wskazany jest szczególnie przy schematach o wysokim i średnim potencjale emetogennym oraz w zabiegach chirurgicznych o wysokim ryzyku PONV, takich jak operacje ginekologiczne, brzuszne i okulistyczne. Preparat dostępny jest w ampułkach zawierających 4 mg ondansetronu w 2 ml lub 8 mg w 4 ml roztworu, który zawiera 3,34 mg sodu/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Podanie odbywa się dożylnie, jako powolne wstrzyknięcie (≥30 sekund) lub infuzja po rozcieńczeniu, pod nadzorem personelu medycznego.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, chemioterapia cytotoksyczna, chemioterapia przeciwnowotworowa, CINV, dysfagia, infuzja dożylna, nudności i wymioty, ondansetronu chlorowodorek, operacja brzuszna, płyn infuzyjny, PONV, potencjał emetogenny, RINV, roztwór do wstrzykiwań, sodu cytrynian, wstrzyknięcie dożylne, zabieg ginekologiczny, zabieg okulistyczny
Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ondansetron, antagonista receptora 5-HT3, jest szeroko stosowany w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. W grupie kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, a pacjentki aktywne seksualnie powinny stosować antykoncepcję o skuteczności >99% podczas leczenia i przez 2 dni po jego zakończeniu. Dane epidemiologiczne wskazują na potencjalne zwiększone ryzyko wad wrodzonych twarzoczaszki przy stosowaniu ondansetronu w pierwszym trymestrze ciąży, z ryzykiem względnym 1,24 (95% CI 1,03-1,48) i 3 dodatkowymi przypadkami na 10 000 leczonych kobiet. Brak jest jednoznacznych dowodów na zwiększone ryzyko wad serca u płodów. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na rozrodczość przy dawkach do 24 mg/dobę (odpowiednik 6-24-krotności maksymalnej dawki u ludzi).
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, badanie kohortowe, badanie reprodukcji, deformacja twarzoczaszki, laktacja, nudności i wymioty, nudności i wymioty po chemioterapii, ondansetron, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka ludzkiego, radioterapia, skorygowane ryzyko względne, skuteczna antykoncepcja, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada wrodzona serca, wada wrodzona twarzoczaszki, wiek rozrodczy, wymioty pooperacyjne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ondansetron Kabi 0,16 mg/ml

Ondansetron, będący antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3 (kod ATC: A04 AA01), wykazuje wysoką skuteczność w kontroli nudności i wymiotów o różnej etiologii, w tym po chemioterapii (CINV), radioterapii (RINV) oraz pooperacyjnych (PONV), zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów 5-HT3 w jelicie cienkim oraz w ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje odruch wymiotny wywołany uwalnianiem serotoniny. Badania kliniczne wykazały, że podanie ondansetronu w dawkach dożylnych 8 mg i 32 mg powoduje odpowiednio wzrost odstępu QTcF o 5,8 ms (górna granica 7,8 ms) i 19,6 ms (górna granica 21,5 ms), bez przekroczenia krytycznych wartości 480 ms ani istotnych zmian w odstępach PR i zespole QRS, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne leku.
W populacji pediatrycznej skuteczność ondansetronu potwierdzono w licznych badaniach randomizowanych, obejmujących dzieci i młodzież w wieku od 1 do 18 lat, gdzie dawki dożylne wynosiły 0,15 mg/kg mc. lub 5 mg/m² pc., a doustne 4-8 mg. Całkowite ustąpienie wymiotów w dniu największego nasilenia uzyskano u 41-73% pacjentów, w zależności od schematu leczenia i towarzyszącej terapii deksametazonem. W badaniach dotyczących zapobiegania PONV u dzieci w wieku 1-24 miesięcy, pojedyncza dawka 0,1 mg/kg mc. ondansetronu podana dożylnie znacząco zmniejszyła odsetek wymiotów w ciągu 24 godzin (11% vs. 28% w grupie placebo, p<0,0001). Podsumowując, ondansetron jest skutecznym i bezpiecznym lekiem przeciwwymiotnym w terapii zarówno onkologicznej, jak i pooperacyjnej u pacjentów pediatrycznych.
antagonista receptora 5-HT3, antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, area postrema, chemioterapia przeciwnowotworowa, deksametazon, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty pooperacyjne, nudności i wymioty wywołane chemioterapią, nudności i wymioty wywołane radioterapią, odstęp QTc, odstęp QTcF, ośrodkowy układ nerwowy, PONV, skala ASA, zespół QRS, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zofran 8 mg

Ondansetron, aktywny składnik leku Zofran, jest selektywnym antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT3, stosowanym w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów, zwłaszcza indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie okołooperacyjnym (kod ATC: A04AA01). Mechanizm działania opiera się na blokowaniu receptorów 5-HT3 zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym, co hamuje inicjację odruchu wymiotnego wywołanego uwalnianiem serotoniny w jelicie cienkim oraz w area postrema. W przeciwieństwie do innych leków przeciwwymiotnych, ondansetron nie wpływa na stężenie prolaktyny w osoczu, a jego rola w hamowaniu wymiotów indukowanych opioidami pozostaje niejednoznaczna i wymaga dalszych badań.
antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, antagonista receptorów serotoninowych, area postrema, dysfagia, infuzja dożylna, IV komora mózgu, lek cytostatyczny, lek przeciwwymiotny, nerw błędny, nudności, odruch wymiotny, odstęp PR, odstęp QT, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, promieniowanie jonizujące, QTcF, stężenie prolaktyny, uwalnianie serotoniny, wydłużenie odstępu QT, wymioty indukowane chemioterapią, wymioty indukowane radioterapią, wymioty okołooperacyjne, zespół QRS