rozerwanie łańcucha DNA

Rozerwanie łańcucha DNA to uszkodzenie struktury materiału genetycznego, które może dotyczyć jednej (SSB – single-strand break) lub obu nici (DSB – double-strand break) kwasu deoksyrybonukleinowego. Uszkodzenia te mogą być spowodowane przez czynniki endogenne, takie jak reaktywne formy tlenu powstające podczas procesów metabolicznych, lub egzogenne, jak promieniowanie jonizujące, ultrafioletowe czy działanie substancji chemicznych.

Szczególnie niebezpieczne dla komórki są podwójne pęknięcia DNA (DSB), które mogą prowadzić do aberracji chromosomowych, utraty materiału genetycznego i niestabilności genomu. Komórki posiadają mechanizmy naprawy uszkodzeń DNA, takie jak rekombinacja homologiczna (HR) oraz niehomologiczne łączenie końców (NHEJ), które działają w zależności od fazy cyklu komórkowego i dostępności siostrzanej chromatydy.

Nienaprawione rozerwania łańcucha DNA mogą skutkować mutacjami, śmiercią komórki (apoptozą) lub transformacją nowotworową. Z drugiej strony, indukowane rozerwanie DNA jest wykorzystywane w terapiach przeciwnowotworowych, gdzie leki cytostatyczne lub radioterapia celowo wprowadzają uszkodzenia DNA do komórek nowotworowych, prowadząc do ich śmierci.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl