przeciwciała anty-Sm

Przeciwciała anty-Sm (anty-Smith) należą do grupy przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), które wiążą się z białkami kompleksu spliceosomu, uczestniczącego w procesie obróbki mRNA. Są one wysoce specyficznym markerem tocznia rumieniowatego układowego (SLE), wykrywanym u około 20-30% pacjentów z tym schorzeniem.

Obecność przeciwciał anty-Sm stanowi jedno z kryteriów diagnostycznych SLE według klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Reumatologicznego. Ich wysoka swoistość (95-98%) dla tocznia sprawia, że ich wykrycie jest silnym dowodem na obecność tej choroby, choć czułość testu jest stosunkowo niska (15-30%).

Przeciwciała anty-Sm są najczęściej oznaczane metodami immunoenzymatycznymi (ELISA), immunoblotting lub techniką immunoprecypitacji. Często występują jednocześnie z przeciwciałami anty-RNP, jednak obecność samych przeciwciał anty-Sm jest bardziej charakterystyczna dla SLE. Mogą być również wykryte w surowicy pacjentów przed klinicznym rozpoznaniem choroby.

Monitorowanie poziomu przeciwciał anty-Sm może mieć znaczenie w ocenie aktywności choroby u niektórych pacjentów, choć ich stężenie nie zawsze koreluje z nasileniem objawów klinicznych. Obecność tych przeciwciał bywa wiązana z zajęciem nerek i ośrodkowego układu nerwowego w przebiegu SLE.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl