łagodna i umiarkowana niewydolność wątroby

Łagodna i umiarkowana niewydolność wątroby to stany kliniczne charakteryzujące się częściowym upośledzeniem funkcji tego narządu, które jednak nie osiągnęło jeszcze stadium zaawansowanego. W ocenie stopnia niewydolności wątroby stosuje się najczęściej klasyfikację Child-Pugh, gdzie łagodna niewydolność (klasa A) oznacza 5-6 punktów, a umiarkowana (klasa B) 7-9 punktów.

Etiologia tych stanów obejmuje głównie przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby (HBV, HCV), alkoholową chorobę wątroby, niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby (NAFLD/NASH), choroby autoimmunologiczne wątroby oraz niektóre zaburzenia metaboliczne. Objawy kliniczne mogą być subtelne i obejmować zmęczenie, nieznaczną żółtaczkę, powiększenie wątroby, niewielkie wodobrzusze czy teleangiektazje.

Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych (enzymy wątrobowe, albuminy, bilirubina, INR), badaniach obrazowych, a w niektórych przypadkach biopsji wątroby. W ocenie stopnia zwłóknienia coraz częściej wykorzystuje się nieinwazyjne metody, takie jak elastografia lub biomarkery surowicze.

Leczenie koncentruje się na eliminacji czynnika etiologicznego, modyfikacji stylu życia, odpowiedniej diecie oraz farmakoterapii ukierunkowanej na przyczynę choroby. Właściwe postępowanie w łagodnej i umiarkowanej niewydolności wątroby może spowolnić postęp choroby i zapobiec rozwojowi marskości oraz powikłań, takich jak encefalopatia wątrobowa czy zespół wątrobowo-nerkowy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl