błona śluzowa układu oddechowego

Błona śluzowa układu oddechowego to wyspecjalizowana wyściółka pokrywająca wewnętrzną powierzchnię dróg oddechowych, od jamy nosowej przez tchawicę, oskrzela aż po oskrzeliki. Jej podstawową funkcją jest oczyszczanie, nawilżanie i ogrzewanie wdychanego powietrza, co stanowi pierwszą linię obrony przed patogenami i zanieczyszczeniami.

Strukturalnie błona śluzowa układu oddechowego składa się z nabłonka oddechowego (głównie urzęsionego nabłonka wielorzędowego walcowatego), blaszki właściwej i gruczołów śluzowych. Rzęski nabłonka wykonują skoordynowane ruchy, transportując śluz wraz z uwięzionymi w nim cząsteczkami w kierunku gardła, gdzie może zostać wykrztuszony lub połknięty.

W patofizjologii układu oddechowego zmiany w błonie śluzowej odgrywają kluczową rolę w rozwoju wielu chorób, takich jak astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), zapalenie zatok czy alergiczny nieżyt nosa. Procesy zapalne mogą prowadzić do nadprodukcji śluzu, przebudowy nabłonka (metaplazji), zwiększonej reaktywności i zaburzeń funkcji oczyszczającej, co manifestuje się objawami takimi jak kaszel, duszność czy zwiększona podatność na infekcje.

Diagnostyka schorzeń błony śluzowej układu oddechowego obejmuje badania endoskopowe (bronchoskopię, rynoskopię), badania obrazowe, cytologię wydzieliny oraz biopsję. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować leki przeciwzapalne, mukolityczne, bronchodilatacyjne oraz odpowiednią antybiotykoterapię w przypadku infekcji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl