aspiracja przypadkowa

Aspiracja przypadkowa to nieoczekiwane i niezamierzone dostanie się ciała obcego, najczęściej płynu lub pokarmu, do dróg oddechowych zamiast do przewodu pokarmowego. Jest to poważny stan kliniczny, który może prowadzić do różnych powikłań, od łagodnego kaszlu po ciężkie zapalenie płuc, a nawet śmierć z powodu niedrożności dróg oddechowych.

W praktyce klinicznej aspiracja przypadkowa najczęściej występuje u pacjentów z zaburzeniami połykania (dysfagią), u osób starszych, pacjentów nieprzytomnych, po znieczuleniu ogólnym, u noworodków i niemowląt oraz osób z zaburzeniami neurologicznymi. Szczególnie narażeni są również pacjenci z rurką intubacyjną lub tracheostomijną oraz osoby z refluksem żołądkowo-przełykowym.

Diagnostyka aspiracji przypadkowej obejmuje badanie fizykalne, osłuchiwanie płuc, RTG klatki piersiowej, a w niektórych przypadkach bronchoskopię. Leczenie zależy od nasilenia objawów i rodzaju aspirowanej substancji – od obserwacji i fizjoterapii oddechowej po antybiotykoterapię w przypadku aspiracyjnego zapalenia płuc. W ciężkich przypadkach może być konieczna intubacja i mechaniczna wentylacja.

Profilaktyka aspiracji przypadkowej u pacjentów z grupy ryzyka obejmuje modyfikację konsystencji pokarmów, prawidłowe pozycjonowanie podczas karmienia, szkolenie w technikach bezpiecznego połykania oraz stosowanie leków zmniejszających refleks. U pacjentów zaintubowanych zaleca się utrzymywanie ciśnienia w mankiecie rurki intubacyjnej na odpowiednim poziomie oraz uniesienie wezgłowia łóżka.