dializat
Dializat to płyn dializacyjny stosowany w procesie dializy, który umożliwia usuwanie toksyn i nadmiaru płynów z krwi pacjentów z niewydolnością nerek. Skład dializatu jest starannie dobierany, by zapewnić odpowiednie stężenie elektrolitów, buforu oraz glukozy, co pozwala na efektywne oczyszczanie krwi.
W hemodializie dializat przepływa po przeciwnej stronie błony półprzepuszczalnej niż krew pacjenta, umożliwiając wymianę substancji na zasadzie dyfuzji, osmozy i ultrafiltracji. Natomiast w dializie otrzewnowej płyn wprowadzany jest do jamy otrzewnej, gdzie otrzewna pełni funkcję naturalnej błony dializacyjnej.
Skład dializatu może być modyfikowany w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, stanu klinicznego oraz rodzaju stosowanej dializy. Właściwe dostosowanie składu elektrolitowego (m.in. sodu, potasu, wapnia, magnezu) oraz stężenia buforu (najczęściej wodorowęglanu) ma kluczowe znaczenie dla skuteczności zabiegu i zapobiegania powikłaniom.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wodorowęglan – Dawkowanie i sposób podawania
Wodorowęglan sodu jest kluczowym składnikiem preparatów medycznych takich jak Klean-Prep oraz Prismasol, stosowanych odpowiednio do oczyszczania przewodu pokarmowego i w terapii nerkozastępczej. Preparat Klean-Prep zawiera 1,685 g sodu wodorowęglanu na saszetkę, co po rozpuszczeniu w 1 litrze wody daje stężenie 20 mmol/l. Standardowa dawka do przygotowania do badań diagnostycznych lub zabiegów chirurgicznych to 4 litry roztworu (6,74 g wodorowęglanu sodu), podawane w ciągu 4-6 godzin w tempie 200-250 ml co 10-15 minut. W przypadku trudności z doustnym przyjęciem możliwe jest podanie sondą nosowo-żołądkową z szybkością 20-30 ml/min. Długotrwałe stosowanie Klean-Prep jako środka przeczyszczającego nie powinno przekraczać 2 tygodni, a u pacjentów z niewydolnością nerek nie wymaga modyfikacji dawkowania.
ciągła hemodializa, dializat, hemodializa, hemofiltr, hemofiltracja, intensywna terapia, leczenie nerkozastępcze, niewydolność nerek, obwód pozaustrojowy, oczyszczanie przewodu pokarmowego, osmolarność, pH roztworu, postdylucja, predylucja, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór buforowy, roztwór substytucyjny, sonda nosowo-żołądkowa, środek przeczyszczający, wodorowęglan sodu, zaparcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Soligamma 5 000 IU
Przedawkowanie cholekalcyferolu, substancji czynnej preparatu Soligamma dostępnego w dawkach 5 000 IU, 10 000 IU i 20 000 IU, prowadzi do hiperkalcemii o zmiennym przebiegu klinicznym. Początkowo dominują objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które z czasem przechodzą w zaparcia i jadłowstręt. Występują także objawy ogólnoustrojowe: zmęczenie, bóle głowy, dolegliwości mięśniowo-stawowe oraz objawy ze strony układu moczowego (wielomocz, kamica nerkowa, niewydolność nerek), nerwowego (osłabienie, ból głowy), sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu, zmiany w EKG) oraz metaboliczne (podwyższone stężenie wapnia w surowicy i moczu, zwiększone 25-hydroksykalcyferolu). W ciężkich przypadkach obserwuje się zwapnienia tkanek miękkich i zapalenie trzustki, a także ryzyko zgonu mimo leczenia.
25-hydroksykalcyferol, anuria, arytmia, ból głowy, cholekalcyferol, dializat, dolegliwości mięśniowo-stawowe, furosemid, hemodializa, hiperkalcemia, jadłowstręt, kalcytonina, kamica nerkowa, kolka nerkowa, kortykosteroid, lek moczopędny, niewydolność nerek, objawy gastroenterologiczne, osłabienie mięśniowe, przedawkowanie witaminy D, stężenie wapnia, wapnica nerek, wielomocz, zapalenie trzustki, zatrucie witaminą D, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon substancji czynnych
Dializat – Wskazania do stosowania
Dializat, będący bezbiałkowym preparatem z krwi cieląt, stosowany jest głównie w formie roztworu do wstrzykiwań (42,5 mg/ml, 2 ml ampułka zawierająca 85 mg substancji czynnej) w leczeniu zaburzeń mikrokrążenia i wspomaganiu procesów regeneracyjnych tkanek. Wskazania obejmują ostre i przewlekłe uszkodzenia naczyniopochodne ośrodkowego układu nerwowego, w tym udary i zmiany naczyniowe związane ze starzeniem, a także zespół psychoorganiczny z deficytami funkcji poznawczych. Dializat poprawia ukrwienie mózgu oraz metabolizm neuronalny, co może przyczyniać się do poprawy funkcji poznawczych i zachowania u pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu.
bezbiałkowy dializat z krwi cieląt, błona śluzowa, chromanie przestankowe, deficyt funkcji poznawczych, dializat, miażdżyca zarostowa tętnic obwodowych, mikrokrążenie, mikrokrążenie mózgowe, neuropatia, niedokrwienie, niewydolność żylna, odleżyna, oparzenie, ośrodkowy układ nerwowy, proces regeneracyjny, przeszczep skórny, stopa cukrzycowa, udar, uszkodzenie popromienne, zaburzenie gojenia ran, zespół psychoorganiczny - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Dawkowanie i sposób podawania
Wapnia chlorek jest stosowany w różnych preparatach leczniczych, w tym w roztworach do dializy otrzewnowej, hemodializy, hemofiltracji, żywienia pozajelitowego oraz infuzji dożylnej. Stężenia wapnia (Ca²⁺) w tych produktach wahają się od 1,25 mmol/l (np. Physioneal 40) do 2,5 mmol/l (np. SmofKabiven, Sterofundin ISO). Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych, wieku, masy ciała oraz stanu pacjenta. W dializie otrzewnowej u dorosłych stosuje się zwykle 4 wymiany po 2,0-2,5 l/dobę, natomiast u dzieci dawkowanie jest dostosowane do powierzchni ciała (np. 800-1400 ml/m²/wymianę u dzieci >2 lat). W hemodializie i hemofiltracji szybkość przepływu roztworu substytucyjnego wynosi 500-3000 ml/godz., a dializatu 500-2500 ml/godz. W żywieniu pozajelitowym dawkowanie u dorosłych wynosi 13-31 ml/kg mc./dobę, a u dzieci do 35 ml/kg mc./dobę, z maksymalną szybkością infuzji do 2,4 ml/kg/godz. W infuzjach dożylnych (np. Ringer Lactate) dawkowanie u dorosłych to 500 ml do 3 l/dobę, a u dzieci 20-100 ml/kg mc./dobę.
bilans płynów, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciągła hemodializa, dializat, hemodiafiltracja, hemodializa i hemofiltracja, hemofiltr, hiperkalcemia, hipokalcemia, infuzja dożylna, krążenie pozaustrojowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, postdylucja, predylucja, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór substytucyjny, stężenie elektrolitów w osoczu, stężenie wapnia w surowicy, wapń chlorek, zapalenie otrzewnej, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Detriol 0,25 mcg
Kalcytriol, aktywna forma witaminy D dostępna w preparacie Detriol (0,25 lub 0,5 µg), w przypadku przedawkowania wywołuje hiperkalcemię i powikłania z nią związane, wynikające z zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Objawy ostrego zatrucia obejmują anoreksję, ból głowy, wymioty i zaparcia, natomiast przewlekłe zatrucie manifestuje się dystrofią, parestezjami, gorączką z pragnieniem, wielomoczem, odwodnieniem, apatią, zahamowaniem wzrostu u dzieci oraz zakażeniami dróg moczowych. Szczególnie niebezpieczne jest przekroczenie iloczynu wapnia i fosforanów (Ca × P) powyżej 70 mg²/dL² oraz stężenia wapnia w surowicy powyżej 3,2 mmol/L, co może prowadzić do niewydolności nerek i zwapnień przerzutowych w narządach takich jak nerki, mięsień sercowy, płuca i trzustka, skutkujących poważnymi zaburzeniami funkcji tych narządów.
anoreksja, dializat, diureza, dysfagia, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hemodializa, hiperkalcemia, iloczyn wapniowo-fosforanowy, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność nerek, parestezja, przerywana hemodializa, wielomocz, witamina D, zaburzenia czucia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zakażenie dróg moczowych, zwapnienie przerzutowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Preparat bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l to roztwór do dializy otrzewnowej dostarczany w systemie dwukomorowym, umożliwiającym uzyskanie fizjologicznego stężenia elektrolitów oraz buforu wodorowęglanowego. Po wymieszaniu dwóch komór roztwór ma osmolarność 399 mOsm/l, pH 7,4 oraz zawiera: Ca²⁺ 1,25 mmol/l, Na⁺ 134 mmol/l, HCO₃⁻ 34 mmol/l, Mg²⁺ 0,5 mmol/l, glukozę 126,1 mmol/l (2,3%). Systemy podawania (stay•safe, sleep•safe, sleep safe combo) zapewniają aseptyczne warunki i różne objętości worków (2000-5000 ml). Roztwór należy podgrzewać do temperatury ciała, unikając mikrofalówki, a przed użyciem sprawdzić integralność opakowania i klarowność roztworu.
bufor wodorowęglanowy, cefazolina, ceftazydym, dializa otrzewnowa, dializat, gentamycyna, glukoza jednowodna, heparyna, infekcja, insulina, magnezu chlorek sześciowodny, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, roztwór do dializy, roztwór elektrolitów, roztwór wodorowęglanu, sodu wodorowęglan, system dwukomorowy, teikoplanina, wankomycyna, wapnia chlorek dwuwodny, warunki aseptyczne - Leksykon substancji czynnych
Mleczan – Dawkowanie i sposób podawania
Mleczan jest kluczowym składnikiem buforującym w roztworach do dializy otrzewnowej (CADO, ADO) oraz hemodializy/hemofiltracji (CRRT). W dializie otrzewnowej stosuje się mleczan w stężeniu 35 mmol/l (sód (S)-mleczan) w roztworach serii balance, co przy standardowym schemacie 4 wymian po 2000 ml/dobę daje dawkę około 280 mmol mleczanu na dobę. W automatycznej dializie otrzewnowej dawka mleczanu waha się od 350 do 630 mmol na noc, zależnie od objętości płynu (10-18 l). W hemodializie/hemofiltracji z użyciem Prismasol, mleczan występuje w stężeniu 3 mmol/l (kwas (S)-mlekowy), a typowa podaż wynosi 144-180 mmol/dobę przy przepływie 2000-2500 ml/h. Dawkowanie jest dostosowywane do masy ciała, resztkowej funkcji nerek oraz tolerancji pacjenta, a u dzieci uwzględnia powierzchnię ciała i wiek, z objętościami wymian od 600 do 1400 ml/m² i dawkami do 490 mmol/m² na dobę.
automatyczna dializa otrzewnowa, cewnik otrzewnowy, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciągła hemodializa, ciągłe leczenie nerkozastępcze, cykler, dializa otrzewnowa, dializat, hemodiafiltr, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltr, jama otrzewnowa, kwas mlekowy, leczenie nerkozastępcze, postdylucja, powierzchnia ciała, predylucja, resztkowa czynność nerek, resztkowa funkcja nerek, równoważenie otrzewnowe, roztwór dializacyjny, sód mleczan, substancja buforująca, ultrafiltracja - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Produkt leczniczy bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l stosowany w dializie otrzewnowej charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które zostały potwierdzone w badaniach klinicznych. Wodorowęglan (HCO₃⁻) w stężeniu 34 mmol/l osiąga równowagę z wodorowęglanem krwi pacjenta w ciągu 2 godzin fazy zalegania, co jest kluczowe dla utrzymania równowagi kwasowo-zasadowej. Roztwór zawiera także sód (Na⁺) 134 mmol/l, wapń (Ca²⁺) 1,25 mmol/l, magnez (Mg²⁺) 0,5 mmol/l, chlorki (Cl⁻) 103,5 mmol/l oraz glukozę 235,9 mmol/l (42,5 g/l). Osmolarność teoretyczna roztworu wynosi 509 mOsm/l, a pH 7,4, co odpowiada fizjologicznemu pH krwi i sprzyja efektywnemu transportowi substancji przez błonę otrzewnową.
błona otrzewnowa, dializa otrzewnowa, dializat, gradient osmotyczny, homeostaza magnezowa, homeostaza wapniowa, jama otrzewnowa, osmolarność, płyny ustrojowe, przewlekła niewydolność nerek, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór dializacyjny, system dwukomorowy, ultrafiltracja, wodorowęglan - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hemosol BO –
Hemosol B0 jest roztworem elektrolitowym stosowanym w ciągłym leczeniu nerkozastępczym (CRRT), wykorzystywanym zarówno jako roztwór substytucyjny w hemofiltracji i hemodiafiltracji, jak i jako dializat w ciągłej hemodializie. Produkt dostępny jest w dwukomorowym worku, gdzie przed użyciem należy zmieszać roztwory z obu komór, uzyskując roztwór o składzie jonowym: Ca²⁺ 1,75 mmol/l, Mg²⁺ 0,5 mmol/l, Na⁺ 140 mmol/l, Cl⁻ 109,5 mmol/l, mleczany 3 mmol/l oraz HCO₃⁻ 32 mmol/l, o osmolarności 287 mOsm/l. Dawkowanie i szybkość infuzji muszą być indywidualnie dostosowane przez specjalistę, z typowymi szybkościami przepływu u dorosłych wynoszącymi 500-3000 ml/godz. jako roztwór substytucyjny oraz 500-2500 ml/godz. jako dializat, co przekłada się na dobowe objętości rzędu 48-60 litrów przy przepływie 2000-2500 ml/godz.
charakterystyka produktu leczniczego, ciągła hemodializa, ciągłe leczenie nerkozastępcze, dializat, dwukomorowy worek, hemodializa, hemofiltr, hemofiltracja, hemofiltracja i hemodiafiltracja, intensywna terapia, lekarz specjalista, osmolarność, podanie dożylne, postdylucja, predylucja, rekonstytucja, roztwór buforujący, roztwór substytucyjny, skład jonowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Roztwór do dializy otrzewnowej bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l jest dostarczany w systemie dwukomorowym, co zapewnia stabilność składników poprzez ich oddzielne przechowywanie. Po wymieszaniu komór powstaje roztwór o zbilansowanym składzie jonowym: Ca²⁺ 1,25 mmol/l, Na⁺ 134 mmol/l, Cl⁻ 103,5 mmol/l, Mg²⁺ 0,5 mmol/l, HCO₃⁻ 34 mmol/l oraz glukoza 83,25 mmol/l, o pH 7,4 i osmolarności 357 mOsm/l. Systemy podawania (stay•safe, sleep•safe, sleep•safe combo) różnią się konstrukcją worków i akcesoriów, dostosowując się do różnych potrzeb pacjentów. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania, w tym ogrzania do temperatury ciała i dokładnego otwarcia spoin między komorami, a także kontroli integralności opakowania i klarowności roztworu przed podaniem.
aseptyka, błona otrzewnowa, cefazolina, ceftazydym, cewnik otrzewnowy, chlorek magnezu, chlorek sodu, chlorek wapnia, cykler, dializa otrzewnowa, dializat, dwutlenek węgla, gentamycyna, glukoza i wapń, glukoza jednowodna, heparyna, insulina, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, roztwór dializacyjny, system buforowy, teikoplanina, wankomycyna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan, wodorowęglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Sodu S-mleczan – Działania niepożądane
Sodu S-mleczan, obecny w roztworze do dializy otrzewnowej EXTRANEAL w stężeniu 4,5 g/l (40 mmol/l mleczanów), jest składnikiem o potwierdzonym bezpieczeństwie klinicznym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne (wysypka, świąd) o częstości występowania „często” (1/100 do <1/10), a także zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hipokalcemia (często), oraz hiperkalcemia (niezbyt często). Zwiększona ultrafiltracja może prowadzić do odwodnienia, manifestującego się hipotensją, zawrotami głowy i objawami neurologicznymi (niezbyt często do rzadko). U pacjentów z cukrzycą istnieje ryzyko hipoglikemii (niezbyt często), co wymaga ścisłego monitorowania glikemii. Ponadto, stosowanie roztworu może wywoływać objawy otrzewnowe, takie jak bóle brzucha i zmętnienie dializatu (często), a także jałowe zapalenie otrzewnej (niezbyt często). W trakcie terapii należy monitorować aktywność fosfatazy alkalicznej, która może ulec podwyższeniu (często).
bakteryjne zapalenie otrzewnej, ból brzucha, dializa otrzewnowa, dializat, fosfataza alkaliczna, grzybicze zapalenie otrzewnej, hiperkalcemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipotensja, jałowe zapalenie otrzewnej, mleczan, objawy neurologiczne, odwodnienie, sodu (S)-mleczan, świąd, ultrafiltracja, zaburzenia elektrolitowe, zakażenie cewnika, zawroty głowy, złuszczanie naskórka, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biphozyl –
Biphozyl to roztwór do hemodializy i hemofiltracji stosowany w ciągłej terapii nerkozastępczej (CRRT) u pacjentów z ostrym uszkodzeniem nerek, szczególnie w fazie stabilizacji po ustąpieniu ostrej fazy choroby. Preparat może pełnić funkcję płynu substytucyjnego lub dializatu, stosowany jest po normalizacji kluczowych parametrów metabolicznych, takich jak pH, stężenie potasu i fosforu w surowicy. Biphozyl jest kompatybilny z miejscową antykoagulacją cytrynianową, co jest istotne w zapobieganiu wykrzepianiu krwi w układzie pozaustrojowym podczas CRRT. Ponadto, preparat jest wskazany u pacjentów z hiperkalcemią, umożliwiając korektę zaburzeń gospodarki wapniowej, a także w leczeniu zatruć substancjami usuwanymi dializą lub filtracją.
anion chlorkowy, anion wodorofosforanowy, anion wodorowęglanowy, antykoagulacja cytrynianowa, ciągła terapia nerkozastępcza, CRRT, dializat, hemodializa, hemofiltracja, hiperkalcemia, kation magnezowy, kation potasowy, kation sodowy, osmolarność, ostre uszkodzenie nerek, płyn substytucyjny, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, terapia nerkozastępcza, wykrzepianie krwi, zabieg nerkozastępczy, zatrucie produktami leczniczymi - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Roztwór do dializy otrzewnowej bicaVera zawierający 2,3% glukozę oraz wapń w stężeniu 1,25 mmol/l charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi wynikającymi z dootrzewnowego podania i składu elektrolitowego. Wodorowęglan (34 mmol/l) zawarty w roztworze osiąga równowagę z wodorowęglanem krwi w czasie około 2 godzin, co umożliwia efektywną korekcję zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Skład roztworu obejmuje także sód (134 mmol/l), magnez (0,5 mmol/l), chlorki (103,5 mmol/l) oraz glukozę jednowodną w stężeniu 126,1 mmol/l (22,73 g/l), która pełni funkcję czynnika osmotycznego, determinując ultrafiltrację i usuwanie nadmiaru płynów. Osmolarność roztworu wynosi 399 mOsm/l, a pH 7,4, co odpowiada wartościom fizjologicznym i sprzyja dobrej tolerancji dializy przez otrzewną.
bicaVera, błona otrzewnowa, czynnik osmotyczny, dializa otrzewnowa, dializat, dializoterapia otrzewnowa, glukoza jednowodna, gradient osmotyczny, homeostaza elektrolitowa, odpływ dializatu, pH fizjologiczne, podanie dootrzewnowe, powikłania dializy otrzewnowej, równowaga kwasowo-zasadowa, ultrafiltracja, wodorowęglan - Leksykon substancji czynnych
Sód – Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie sodu w terapii wymaga precyzyjnego dostosowania do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając zapotrzebowanie elektrolitowe oraz współistniejące schorzenia, zwłaszcza zaburzenia czynności nerek i wątroby. Sód podawany jest w różnych formach i jednostkach: mg, mEq/mmol oraz jako masa soli sodowej (np. NaCl, gdzie 1 g NaCl odpowiada 394 mg sodu i 17,1 mEq sodu). Roztwór chlorku sodu 0,9% zawiera 154 mmol/l sodu (około 9 mg/ml) i jest stosowany w dawkach od 500 ml do 3 litrów na 24 godziny u dorosłych oraz 20-100 ml/kg/24h u dzieci, z indywidualnym dostosowaniem. W dializie otrzewnowej i hemodializie dawkowanie sodu jest ściśle kontrolowane, np. w CADO stosuje się około 2000 ml roztworu na wymianę, 4 razy na dobę, a w hemodializie szybkość przepływu roztworu Biphozyl wynosi 500-3000 ml/godz. W żywieniu pozajelitowym dawkowanie sodu zależy od preparatu i masy ciała, np. Finomel 13-31 ml/kg m.c./dobę, Nutriflex do 40 ml/kg m.c./dobę, a u dzieci preparat Numeta G16%E do 96,2 ml/kg m.c./dobę.
acyklowir, automatyczna dializa otrzewnowa, badanie PET, chlorek sodu, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, diagnostyka PET, dializa otrzewnowa, dializat, elektrolit w surowicy, hemodiafiltracja ciągła, hemodializa i hemofiltracja, hipernatremia, infuzja dożylna, kortykosteroid, milimol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, opryszczkowe zapalenie mózgu, płyn do dializy, płyn substytucyjny, półpasiec, preparat przeczyszczający, retencja sodu, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór chlorku sodu, sól fizjologiczna, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie wodno-elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej –
EXTRANEAL to jałowy roztwór do dializy otrzewnowej zawierający 7,5% m/v ikodekstryny w roztworze elektrolitów, wykazujący specyficzne właściwości farmakokinetyczne. Po około 7-10 dniach ciągłego stosowania podczas nocnej wymiany dializatu osiągane jest stężenie stacjonarne polimerów w osoczu, z poziomem oligomerów glukozy >9 podjednostek (G9) wynoszącym 1,8 mg/ml oraz maltozy (G2) na poziomie 1,1 mg/ml. W przypadku automatycznej dializy otrzewnowej (ADO) z długim czasem zalegania obserwuje się nieco wyższe stężenie maltozy (1,4 mg/ml). Polimery ulegają enzymatycznej hydrolizie przez amylazę do mniejszych fragmentów, które są eliminowane podczas dializy, a mimo obecności tych substancji nie stwierdza się istotnych zmian w osmolalności surowicy (teoretyczna osmolarność roztworu 284 mOsm/l, osmolalność 301 mOsm/kg, pH 5-6).
- Leksykon substancji czynnych
Ikodekstryna – Działania niepożądane
Ikodekstryna, stosowana w roztworze do dializy otrzewnowej Extraneal w stężeniu 7,5% m/v, może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najczęstszych należą reakcje skórne (wysypka, świąd, złuszczanie naskórka), zaburzenia metaboliczne (hipoglikemia u pacjentów z cukrzycą, hipokaliemia, hipokalcemia, hiperkalcemia, podwyższona aktywność fosfatazy alkalicznej) oraz objawy otrzewnowe, takie jak bóle brzucha i zmętnienie dializatu, które mogą wskazywać na jałowe lub zakaźne zapalenie otrzewnej. Ponadto, ikodekstryna może powodować zwiększoną ultrafiltrację, co u osób starszych prowadzi do odwodnienia, hipotensji, zawrotów głowy i objawów neurologicznych. Występowanie tych objawów wymaga odpowiedniej interwencji, w tym czasowego lub całkowitego przerwania terapii.
bakteryjne zapalenie otrzewnej, ciśnienie tętnicze krwi, dializa otrzewnowa, dializat, drgawki, fosfataza alkaliczna, grzybicze zapalenie otrzewnej, hiperkalcemia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipotensja, ikodekstryna, jałowe zapalenie otrzewnej, nadmierna ultrafiltracja, objawy neurologiczne, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, produkt leczniczy, roztwór do dializy otrzewnowej, ultrafiltracja, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, złuszczanie naskórka, zmętnienie dializatu - Leksykon leków
Skład i postać leku – bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Produkt leczniczy bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l to roztwór do dializy otrzewnowej dostarczany w dwukomorowym worku, gdzie jedna komora zawiera zasadowy roztwór wodorowęglanu sodu (70 mmol/l Na⁺, 70 mmol/l HCO₃⁻), a druga kwaśny roztwór elektrolitów i glukozy (Ca²⁺ 2,5 mmol/l, Na⁺ 198 mmol/l, Mg²⁺ 1,0 mmol/l, Cl⁻ 207 mmol/l, glukoza 85 g/l). Po wymieszaniu obu roztworów powstaje gotowy do użycia roztwór o pH 7,4, osmolarności 509 mOsm/l, zawierający Ca²⁺ 1,25 mmol/l, Na⁺ 134 mmol/l, Mg²⁺ 0,5 mmol/l, Cl⁻ 103,5 mmol/l, HCO₃⁻ 34 mmol/l oraz glukozę 42,5 g/l. Produkt jest dostępny w systemach opakowań stay•safe, sleep•safe oraz sleep safe combo, różniących się komponentami i pojemnościami worków (od 2000 ml do 5000 ml). Substancje pomocnicze to kwas solny, wodorotlenek sodu, dwutlenek węgla i woda do wstrzykiwań, pełniące funkcję regulatorów pH i rozpuszczalników.
cefazolina, ceftazydym, dializa otrzewnowa, dializat, dwutlenek węgla, gentamycyna, glukoza jednowodna, heparyna, infekcja, insulina, kwas solny, magnezu chlorek sześciowodny, osmolarność, regulator pH, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór wodorowęglanu, sodu chlorek, sodu wodorotlenek, sodu wodorowęglan, system dwukomorowy, teikoplanina, wankomycyna, wapnia chlorek dwuwodny, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek sześciowodny – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorek magnezu sześciowodny (MgCl₂·6H₂O) jest kluczowym składnikiem roztworów stosowanych w dializoterapii (dializa otrzewnowa, hemofiltracja) oraz infuzjach dożylnych, dostarczając magnez w stężeniu 0,5 mmol/l w roztworach dializacyjnych (balance, bicaVera, Duosol) oraz 1,5 mmol/l w roztworze infuzyjnym Venolyte. Magnez (Mg²⁺) pełni rolę kofaktora dla ponad 300 enzymów, uczestniczy w syntezie białek, stabilizacji błon komórkowych oraz regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej. Po podaniu dożylnym lub podczas dializy chlorek magnezu ulega całkowitej dysocjacji, a jony Mg²⁺ są szybko dystrybuowane w przestrzeni pozakomórkowej. Wydalanie magnezu odbywa się głównie przez nerki, a w przypadku niewydolności nerek – przez dializę lub hemofiltrację. Transport magnezu przez błony dializacyjne zależy od gradientu stężeń, czasu zalegania roztworu, stężenia glukozy oraz interakcji z innymi elektrolitami, zwłaszcza wapniem.
chlorek magnezu sześciowodny, dializa otrzewnowa, dializat, dializoterapia, dyfuzja, gospodarka wodno-elektrolitowa, gradient osmotyczny, hemofiltracja, hipermagnezemia, hipomagnezemia, homeostaza elektrolitowa, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, kłębuszek nerkowy, kofaktor enzymatyczny, konwekcja, mleczan, niewydolność nerek, osocze, płyn substytucyjny, przestrzeń pozakomórkowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór leczniczy, stabilizacja błony komórkowej, stężenie magnezu, terapia nerkozastępcza, ultrafiltracja, wodorowęglan, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Roztwór do dializy otrzewnowej bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l posiada specyficzne przeciwwskazania obejmujące ciężką hipokaliemię, hipokalcemii, hipowolemię oraz hipotensję, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i hemodynamicznych podczas terapii. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania wewnątrzotrzewnowego, a jego niewłaściwe podanie, np. dożylne, jest bezwzględnie zabronione. Skład roztworu obejmuje m.in. wapń 1,25 mmol/l, sód 134 mmol/l, wodorowęglany 34 mmol/l, magnez 0,5 mmol/l oraz glukozę o stężeniu 235,9 mmol/l, z osmolarnością teoretyczną 509 mOsm/l i pH 7,4, co należy uwzględnić przy doborze terapii u pacjentów z zaburzeniami równowagi elektrolitowej i objętościowej.
chlorek magnezu, chlorek wapnia, choroba Crohna, dermatitis, dializa otrzewnowa, dializat, glukoza jednowodna, guz jamy brzusznej, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipotensja, hipowolemia, mocznica, niedrożność jelita, osmolarność, perforacja jelit, powłoki brzuszne, przepuklina brzuszna, przetoka brzuszna, roztwór bicaVera, sepsa, terapia nerkozastępcza, tężyczka, transport przezotrzewnowy, wodorowęglan sodu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie uchyłków jelita, zrosty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Prismasol 4 mmol/l
Prismasol 4 mmol/l potasu jest roztworem do hemodializy i hemofiltracji stosowanym w ciągłym leczeniu nerkozastępczym (CRRT). Dawkowanie preparatu powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie stężenia elektrolitów, równowagi kwasowo-zasadowej, bilansu płynów oraz ogólnego stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych zalecane szybkości przepływu roztworu substytucyjnego i dializatu wynoszą zazwyczaj 2000-2500 ml/godz., co odpowiada 48-60 litrom na dobę. U dzieci i młodzieży dawki wyrażone w ml/godz./1,73 m² powierzchni ciała wahają się od 1000 do 2000, a u najmniejszych pacjentów (≤10 kg) mogą sięgać nawet 4000 ml/godz./1,73 m². Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.
bilans płynów, ciągła hemodializa, ciągłe leczenie nerkozastępcze, dializat, hemodiafiltr, hemodiafiltracja, hemofiltr, hemofiltracja, intensywna terapia, leczenie nerkozastępcze, obwód pozaustrojowy, postdylucja, predylucja, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór buforowy, roztwór elektrolitowy, roztwór substytucyjny, stężenie elektrolitów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biphozyl –
Biphozyl jest roztworem stosowanym w terapii nerkozastępczej, przeznaczonym do hemodializy i hemofiltracji, którego dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania do stanu klinicznego pacjenta. Kluczowe parametry wpływające na dobór objętości i szybkości podawania to stężenie fosforanów, poziom elektrolitów, równowaga kwasowo-zasadowa, bilans płynów oraz ogólny stan pacjenta. U dorosłych zalecane szybkości przepływu wynoszą 500-3000 ml/godz. jako płyn substytucyjny oraz 500-2500 ml/godz. jako dializat, z łączną objętością dobową około 48-60 litrów. U dzieci i młodzieży (0-18 lat) szybkość przepływu wynosi 1000-4000 ml/godz./1,73 m² powierzchni ciała, z uwzględnieniem ograniczeń dawki u młodzieży 12-18 lat. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów powyżej 65 roku życia.
bilans płynów, błona półprzepuszczalna, ciągła terapia nerkozastępcza, CRRT, dializat, elektrolity, filtr pozaustrojowy, fosforany we krwi, hemodiafiltracja, hemodiafiltracja ciągła, hemodializa, hemodializa ciągła, hemofiltracja, intensywna terapia, krążenie pozaustrojowe, pacjent pediatryczny, płyn substytucyjny, powierzchnia ciała, rekonstytucja, równowaga kwasowo-zasadowa, rozcieńczenie końcowe, rozcieńczenie wstępne, roztwór substytucyjny, terapia nerkozastępcza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – balance 2,3% z 2,3% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l
Roztwór do dializy otrzewnowej Balance jest przeznaczony wyłącznie do podania dootrzewnowego i nie może być stosowany do infuzji dożylnych. W terapii należy uwzględnić indywidualne wskazania kliniczne, takie jak nadczynność przytarczyc, hipokalcemia lub hiperkalcemia, dostosowując stężenie wapnia w roztworze (1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l) oraz stosując odpowiednie środki wiążące fosforany i witaminy D. W przypadku utraty elektrolitów (np. wymioty, biegunka) lub leczenia glikozydami naparstnicy konieczne jest monitorowanie i ewentualne uzupełnianie potasu. Pacjenci z nerkami wielotorbielowatymi wymagają szczególnego nadzoru. W trakcie dializy obserwuje się utratę białek, aminokwasów i witamin rozpuszczalnych w wodzie, co wymaga odpowiedniej suplementacji lub diety. Charakterystyka przenikania przez błonę otrzewnową może ulec zmianie, prowadząc do utraty zdolności ultrafiltracji i konieczności przejścia na hemodializę.
błona otrzewnowa, dializat, gazometria, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hiperkalcemia, hipokalcemia, kreatynina, nadczynność przytarczyc, nerka wielotorbielowata, osteodystrofia nerkowa, otorbiające stwardnienie otrzewnej, pacjent w podeszłym wieku, parathormon, przepuklina, resztkowa czynność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do dializy otrzewnowej, stężenie elektrolitów, stężenie glukozy, ultrafiltracja, utrata białek, utrata elektrolitów, zapalenie otrzewnej