faza porujowa
Faza porujowa (ruja, estrus) to okres w cyklu płciowym samic ssaków, charakteryzujący się gotowością do kopulacji i przyjęcia samca. Jest to kulminacyjny moment cyklu estrogenowego, gdy samica osiąga szczyt płodności i wykazuje charakterystyczne zachowania godowe.
Podczas fazy porujowej dochodzi do wzrostu poziomu estrogenów, co powoduje zmiany w układzie rozrodczym samicy – nabłonek pochwy ulega rogowaceniu, szyjka macicy rozluźnia się i wydziela śluz ułatwiający penetrację plemników. Jajniki uwalniają dojrzałe komórki jajowe (owulacja), które są gotowe do zapłodnienia.
Klinicznie faza porujowa objawia się charakterystycznymi zmianami behawioralnymi u zwierząt, takimi jak niepokój, wokalizacja, próby ucieczki w celu poszukiwania samca, a także przyjmowanie charakterystycznej postawy lordotycznej (wygięcie grzbietu, uniesienie miednicy). U zwierząt gospodarskich prawidłowa identyfikacja fazy porujowej ma kluczowe znaczenie dla skuteczności zabiegów inseminacyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonogren SR 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (fumaranu) zawartej w leku Bonogren SR nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany takie jak odkładanie pigmentu w tarczycy u szczurów, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy u psów. W badaniach teratologicznych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość skrzywień nadgarstka i kości stępu przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, działanie genotoksyczne, faza porujowa, fumaran kwetiapiny, gruczoł tarczowy, hipertrofia komórek pęcherzykowych, kość stępu, krwinki białe, krwinki czerwone, małpa cynomolgus, pigmentacja tarczycy, płodność męska, poziom hemoglobiny, poziom prolaktyny, skrzywienie nadgarstka, toksyczność kwetiapiny, trijodotyronina, układ endokrynny, zaćma, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonogren SR 300 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Bonogren SR, nie wykazały potencjału genotoksycznego ani mutagennego, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach toksyczności narządowej u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany takie jak odkładanie pigmentu w tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. W badaniach rozwojowych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość skrzywień nadgarstka i kości stępu przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieustalone.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, ekspozycja farmakologiczna, faza porujowa, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormonalna kontrola rozrodu, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, ryzyko mutagenne, skrzywienie kości stępu, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie T3, toksyczność kwetiapiny, zaćma, zmętnienie soczewki